Ο Τάσος Πολυχρονόπουλος εκπροσωπεί στο Διοικητικό Συμβούλιο της Φάρις την παράταξη της μείζονος μειοψηφίας, με επικεφαλής τον Βασίλη Κοσμόπουλο και ο Γιώργος Σωφρονάς, που είναι δημοτικός σύμβουλος, εκπροσωπεί την παράταξη του Βασίλη Τζαμουράνη. Και οι δύο είναι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι με το συνδυασμό του Βασίλη Τζαμουράνη “ΚΑΛΑΜΑΤΑ_ΜΕΤΑ”.

“Με την πεποίθηση ότι ο πολιτισμός δεν πρέπει να δημιουργεί κλίμα αντιπαράθεσης, πόλωσης ή διχασμού, λειτουργήσαμε με κουλτούρα συναίνεσης. Με επιχειρήματα και αυτοδιοικητική δεοντολογία καταθέσαμε τις απόψεις μας σε ένα κλίμα έλλειψης ουσιαστικού διαλόγου στις συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου”, είπε ο Γιώργος Σωφρονάς αναφερόμενος στη λειτουργία του Δ.Σ. της Φάρις. Πρόσθεσε ότι “ο συγκεντρωτισμός της λειτουργίας του Διοικητικού Συμβουλίου, που έχει επιβληθεί από τη δημοτική αρχή, στέρησε την ευχέρεια ενός διαλόγου και αντιπαράθεσης απόψεων και κατ’ επέκταση τον εμπλουτισμό των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου προς όφελος του συλλογικού εργου της Φάρις και της δημοτικής αρχής”. 

Ο δημοτικός σύμβουλος κ. Σωφρονάς σημείωσε ότι αυτός ο τρόπος λειτουργίας του Διοικητικού Συμβουλίου της Φάρις ίσως οφείλεται και στο ότι η Φάρις εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί χωρίς διευθυντή! 

Επιπλέον τόνισε ότι “σε όλα μα σε όλα τα Διοικητικά Συμβούλια βρισκόμασταν μπροστά σε ειλημμένες αποφάσεις και καλούμασταν να πούμε ναι ή όχι, καθώς οι όποιες παρατηρήσεις μας δεν έμπαιναν καν στη βάσανο της κρίσης από τα μέλη της πλειοψηφίας. Δεν είμαστε θεσμολάγνοι αλλά οι βασικοί όροι στη θεσμική λειτουργία των συλλογικών οργάνων πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Όπως σεβαστή πρέπει να γίνεται και η συμμετοχή των μειοψηφιών στη λήψη των αποφάσεων. Η άρνηση να συμμετάσχει, έστω και μια φορά στα τέσσερα χρόνια, ένα μέλος των μειοψηφιών σε οποιαδήποτε επιτροπή -και την πιο απλή- αγγίζει τα όρια της ύβρεως”. 

Κάντε κλικ ΕΔΩ

Αυτό που πρέπει να γίνει, είπε ο Γιώργος Σωφρονάς, είναι “να βρεθούν άνθρωποι άξιοι, ταλαντούχοι, έντιμοι πολιτικά και κοινωνικά ευαίσθητοι, ανεξάρτητα πολιτικού χώρου, με ποιότητα και συνέπεια λόγων και έργων για τη στελέχωση των Διοικητικών Συμβουλίων. Τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν; Και βέβαια υπάρχουν, αρκεί να τους αναζητήσει και τους προσεγγίσει η εκάστοτε δημοτική αρχή και εξουσία χωρίς ίχνος πολιτικών και αυτοδιοικητικών συμπλεγμάτων”. 

Ο Τάσος Πολυχρονόπουλος από την πλευρά του τόνισε ότι το κεφάλαιο που έχει δημιουργηθεί στην Καλαμάτα στον τομέα του πολιτισμού είναι τεράστιο όμως, συνέχισε, η πόλη έχει βρεθεί στην εξής καμπή: “Ή θα αξιοποιηθεί αυτό το τεράστιο κεφάλαιο ώστε να κάνει ένα άλμα η πολιτιστική ζωή της πόλης ή θα μείνει στο περιθώριο και θα οδηγηθούμε σε μια εξέλιξη δυσμενούς απαξίωσης και απώλειας της λαμπρότητας και της αξίας που είχαν οι πολιτιστικοί θεσμοί της Καλαμάτας. Όσο και αν είχαμε κατακτήσει μια υψηλή θέση, μια πρωταγωνιστική θα έλεγα θέση στον πολιτισμό της περιφέρειας, η θέση αυτή σιγά-σιγά χάνεται γιατί στην περιφέρεια αναπτύσσονται ήδη πάρα πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες από άλλους θεσμούς”.

Οι σημαντικοί πολιτιστικοί θεσμοί της Καλαμάτας, συνέχισε ο κ. Πολυχρονόπουλος, είναι το Διεθνές Κέντρο Χορού, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού, οι Καλλιτεχνικές Σχολές, ενώ οι σημαντικές υποδομές είπε ότι είναι το Μέγαρο Χορού και το πολύπαθο, όπως το χαρακτήρισε, Ανοιχτό Θέατρο. Πέρα όμως από τους θεσμούς και τις υποδομές, στον τεράστιο πλούτο της Καλαμάτας περιλαμβάνονται “η πείρα και η τεχνογνωσία που έχουν αποκτηθεί από τους ανθρώπους που δημιουργούν στο πλαίσιο της Φάρις και όχι μόνο”, τα σημαντικά εικαστικά έργα ιδιοκτησίας του Δήμου αλλά και η “σημαντικότατη κληρονομιά” που έμεινε από τη διεκδίκηση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. 

Ο Τάσος Πολυχρονόπουλος είπε ότι για την ανάκτηση της πρωταγωνιστικής θέσης της Καλαμάτας στον πολιτισμό πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια σε τρεις άξονες: Πρώτον, στην περιφερειακή ανάπτυξη και δράση των πολιτιστικών θεσμών, κυρίως του Διεθνούς Κέντρου Χορού και του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου, όπως και των καλλιτεχνικών σχολών. Δεύτερον, στην αναζήτηση πόρων και πέραν των συνήθων πηγών, όπως από φορείς και ιδιωτικούς οργανισμούς, όπως έγινε στο σχεδιασμό για τη χρηματοδότηση του προγράμματος της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας ή όπως γίνεται στον τομέα της Μουσικής. Τρίτον, στη διεκδικητική στάση που πρέπει να έχει η θεσμική έκφραση της πόλης έναντι της αναποτελεσματικής στάσης ότι το υπουργείο θα ικανοποιήσει τα αιτήματα του Δήμου

Οι προτάσεις που παρουσίασε ο Τάσος Πολυχρονόπουλος είναι: 

Αξιοποίηση του Μεγάρου Χορού και του Ανοιχτού Θεάτρου. Τόνισε ότι το Μέγαρο Χορού είναι παντελώς αναξιοποίητο σε σχέση με τις σημαντικές δυνατότητές του. Για την αξιοποίηση του Μεγάρου, συνέχισε, υπάρχει πρόταση από το 2009, από την πρώην καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Χορού, Βίκυ Μαραγκοπούλου, για την πρόσκληση στην Καλαμάτα τότε, στο 15ο Φεστιβάλ, σημαντικών προσωπικοτήτων που διαχειρίζονταν χώρους πολιτισμού στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, προκειμένου να συζητηθεί το πως μπορεί να λειτουργήσει και αξιοποιηθεί το Μέγαρο. Αυτή η πρόσκληση δεν έγινε, είπε ο κ. Πολυχρονόπουλος και πρότεινε να γίνει τον επόμενο χρόνο, στο πλαίσιο του 30ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Μάλιστα σημείωσε ότι αυτό που είχε προτείνει η Βίκυ Μαραγκοπούλου ουσιαστικά το έχει αναδιατυπώσει με ένα τρόπο και η σημερινή καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ, Λίντα Καπετανέα. 

Δεύτερη πρόταση είναι η αναζωογόνηση του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, για το οποίο ανέφερε ότι εδώ και χρόνια “δεν προσφέρει τίποτα ή ελάχιστα” και ότι δαπανώνται κάθε χρόνο 120.000 με 130.000 ευρώ για τις παραγωγές του ΔΗΠΕΘΕ, το οποίο κόβει μόλις 250 με 300 εισιτήρια, κάτι που το χαρακτήρισε σπατάλη. Το ΔΗΠΕΘΕ, είπε ο Τάσος Πολυχρονόπουλος, πρέπει να αναζωογονηθεί και να λειτουργεί πιο πολύ σε περιφερειακή βάση. 

Τρίτη πρόταση είναι η αξιοποίηση της δημοτικής πινακοθήκης με την εύρεση ενός κατάλληλου χώρου στον οποίο να παρουσιάζονται τα έργα και να φιλοξενούνται σημαντικές εκθέσεις. 

Ο Τάσος Πολυχρονόπουλος αναφερόμενος σε προβλήματα της Φάρις μίλησε για το προσωπικό της κοινωφελούς επιχείρησης. Είπε ότι σύμφωνα με μελέτη βιωσιμότητας του 2009 η Φάρις θα έπρεπε να έχει 21 άτομα διοικητικό προσωπικό και έχει μόνο 13, εκ των οποίων μάλιστα οι τρεις το επόμενο διάστημα θα συνταξιοδοτηθούν. Είπε ότι πρέπει να προκηρυχθούν άμεσα θέσεις και να καλυφθούν από νέους ανθρώπους με γνώση και κατάρτιση. Σήμερα το προσωπικό είναι λίγο, είπε ο Πολυχρονόπουλος “και σηκώνει ένα τεράστιο βάρος, λειτουργεί με ιδιαίτερο πατριωτισμό και οφείλονται σε αυτούς πάρα πολλά από αυτά που καταφέρνει η επιχείρηση”. 

Πάντως για το θέμα του προσωπικού ο Γιώργος Σωφρονάς σημείωσε ότι “βασικός πλούτος των Σχολών της Φάρις είναι και το προσωπικό που διδάσκει εκεί. Έχω να παρατηρήσω ότι τα τελευταία δύο χρόνια τουλάχιστον ο εκπρόσωπος των εργαζομένων δεν έχει έρθει σε κανένα Διοικητικό Συμβούλιο ή αν έχει έρθει σε ένα και μοναδικό. Ακόμη έχω να παρατηρήσω ότι όταν έγιναν εκλογές των εργαζομένων και αυτό είναι σημαντικό, γιατί πρέπει να υπάρχει μια όσμωση των εργαζομένων για να αποδίδουν περισσότερο, ψήφισαν στους 110 εργαζόμενους περίπου 15 άνθρωποι! Και μάλιστα πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής ήταν ο διευθυντής εκεί στη συγκεκριμένη σχολή, δηλαδή πράγματα που δεν είναι τόσο ευχάριστα. Πρέπει το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο να προσεγγίσει και τους εργαζόμενους, να έρθει σε επαφή μαζί τους να τους κάνει μέρος της προσπάθειας της Φάρις”. 

Τέλος, σε ό,τι αφορά τις καλλιτεχνικές σχολές της Φάρις, το Ωδείο, τη Σχολή Χορού και το Εικαστικό Εργαστήριο, ο Τάσος Πολυχρονόπουλος είπε ότι γενικά κάνουν έργο όμως σίγουρα “χρειάζονται μια αναζωογόνηση, να βρουν νέους τρόπους και να επιτελούν το εκπαιδευτικό-καλλιτεχνικό έργο και η πρόσβαση προς τον κόσμο πρέπει να γίνει πιο ολοκληρωμένα”. 

Στ.Μ.