Αυτό συμβαίνει σήμερα που οι επιχειρήσεις ύδρευσης είναι κρατικές και δημοτικές. Γιατί το σημερινό κράτος και όλες οι κυβερνήσεις του, υπηρετούν τα συμφέροντα των μεγάλων ομίλων, του κεφαλαίου και όχι της κοινωνίας. Γιατί έχουμε απέναντί μας εχθρικές Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές, που όχι μόνο δεν αποτελούν το αντίβαρο των μεγάλων ομίλων, αλλά προωθούν ενεργά τα στρατηγικά συμφέροντά τους.

Ας σκεφτούμε τι έγινε και γιατί έγινε όλα τα προηγούμενα χρόνια, πριν επιχειρήσει η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ να περάσει τα νέα αντιδραστικά μέτρα που αφορούν το νερό. Να σκεφτούμε τι έγινε με τις επιχειρήσεις στα χέρια του κράτους και των δήμων, και όχι κάποιου ιδιώτη στρατηγικού επενδυτή».

Το προσωπικό τους μειώθηκε πάνω από 50% ενώ ο κύκλος εργασιών τους αυξήθηκε σημαντικά.

Οι μόνιμοι εργαζόμενοι με κατοχυρωμένα δικαιώματα στις επιχειρήσεις ύδρευσης-αποχέτευσης, γίνονται όλο και λιγότεροι. Εφαρμόζεται όλη η βεντάλια των ελαστικών εργασιακών σχέσεων για την ένταση της εκμετάλλευσης. Συνυπάρχουν εργαζόμενοι με μπλοκάκι, με 8μηνες συμβάσεις, εργολαβικοί και πρακτικάριοι που αμείβονται με μισθούς πείνας.

Μετά τη μεγάλη σφαγή της μείωσης των πραγματικών μισθών κατά 35%, με το κόψιμο επιδομάτων, τριετιών, δώρων, ήρθαν οι νέες απώλειες με την εκτίναξη του πληθωρισμού και ιδιαίτερα της ακρίβειας στα τρόφιμα και στην ενέργεια.

Για την επιβάρυνση των λαϊκών οικογενειών δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Τα γνωρίζει κάθε λαϊκό νοικοκυριό, μαζί με τα υψηλά τέλη σύνδεσης και τις διακοπές και τις σχετικές απειλητικές προειδοποιήσεις λόγω αδυναμίας έγκαιρης πληρωμής. 

Γνωστές είναι επίσης οι απώλειες των δικτύων που ξεπερνούν σήμερα το 35%. Γνωστές είναι και οι καθυστερήσεις στα αναγκαία έργα αναβάθμισης, επέκτασης και συντήρησης των δικτύων και των εγκαταστάσεων επεξεργασίας νερού. Γνωστά τα προβλήματα απ' τις γειτονιές που χρησιμοποιούν ακόμα βόθρους για την αποχέτευση και τις βλάβες μεγάλης διάρκειας, μέχρι τα χαράτσια που ακολουθούν τα όποια νέα έργα, όταν επιτέλους υλοποιηθούν, με συμβάσεις παραχώρησης και ΣΔΙΤ.

Ενώ οι κυβερνήσεις, οι Δημοτικές και Περιφερειακές αρχές αλλάζουν, τα ίδια προβλήματα συζητιούνται για χρόνια (πχ η καθυστέρηση κατασκευής του 800άρι αγωγού ύδρευσης), που πάλι προεκλογικά εξαγγέλλεται η κατασκευή του.

Ορισμένες επενδύσεις, όπως για την εγκατάσταση των έξυπνων δικτύων και των ψηφιακών υδρομέτρων που χρηματοδοτούνται απ' τα κοινοτικά προγράμματα, θα αξιοποιηθούν για να εφαρμοστεί πιο αποτελεσματικά η αντιλαϊκή πολιτική, αφού δίνουν τη δυνατότητα να γίνονται μετρήσεις και διακοπές υδροδότησης άμεσα και από απόσταση.

Γεννάται το ερώτημα: Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά από δημόσιες-δημοτικές επιχειρήσεις; Αποτελούν ελληνική πρωτοτυπία;

Όχι, απεναντίας όλα αυτά είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα των επιχειρήσεων που λειτουργούν με γνώμονα το κέρδος τους, στην λογική κόστους-οφέλους. Είτε είναι κρατικές, είτε δημοτικές, είτε ιδιωτικές, είτε μικτές. Προκύπτουν απ' την εμπορευματοποίηση βασικών κοινωνικών αναγκών όπως η ύδρευση, η άρδευση, η αποχέτευση, η ενέργεια.

Επιβεβαιώνουν ότι για να είναι κερδοφόρα οποιαδήποτε καπιταλιστική επιχείρηση πρέπει να ξεζουμίζει τους εργαζόμενούς της, να αυξάνει το βαθμό εκμετάλλευσης και να χαρατσώνει τους πελάτες της, τη λαϊκή κατανάλωση.

Ο μόνος δρόμος είναι η Ισχυρή Λαϊκή Συσπείρωση παντού!

Όχι άλλα χαμένα χρόνια - όχι άλλες αυταπάτες. Δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις που να ωφελούν τόσο το κεφάλαιο όσο και εμάς τους εργαζόμενους, τα θύματα της εκμετάλλευσης. Για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσει το κεφάλαιο. Διαλέγοντας κάθε φορά το δήθεν μικρότερο κακό, πήγαμε απ' το κακό στο χειρότερο και το κίνημα οδηγήθηκε από ήττα σε ήττα.

Μπαίνουμε μπροστά για να οργανωθούν εστίες αντίστασης και αγώνες ενάντια στην επίθεση του κεφαλαίου. Για να καταργηθεί όλο το νομοθετικό πλαίσιο που εδραιώνει την επιχειρηματική λειτουργία στο νερό με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Μ' άλλα λόγια, παλεύουμε όχι μόνο ενάντια στην άμεση ιδιωτικοποίηση του νερού, αλλά συνολικά ενάντια στην εμπορευματοποίηση και στην έμμεση ιδιωτικοποίησή του από δημοτικές επιχειρήσεις και Ανώνυμες Εταιρίες του Δημοσίου.

Δίνουμε καθημερινά τη μάχη:

Για να καταργηθούν οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και να γίνουν άμεσα οι αναγκαίες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Για Κατάργηση του νόμου Παυλόπουλου που βάζει φραγμό στην μονιμοποίηση των συμβασιούχων στέλνοντας τους εργαζόμενους στα δικαστήρια για να δικαιωθούν.

Για ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Για πλήρη, σταθερή εργασία για το σύνολο των εργαζομένων με ουσιαστικές αυξήσεις πάνω απ' τον πληθωρισμό, με 35ωρο - 5ήμερο – 7ωρο.

Για φτηνό, ελεγμένο, ποιοτικό νερό για το λαό, με άμεση μείωση των τιμολογίων σε ανέργους, χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους.

Άμεση υλοποίηση και ολοκλήρωση των αναγκαίων έργων υποδομής. 

Κατάργηση του νέου νόμου και όλου του νομοθετικού πλαισίου εφαρμογής της κοινοτικής οδηγίας για το νερό και της σχετικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Και αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο το νερό. Δίνουμε τη μάχη ενάντια στην εμπορευματοποίηση της ενέργειας, των μεταφορών, της υγείας, των φαρμάκων, των επικοινωνιών, όλων των κοινωνικών αναγκών.

Οι Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης θα είναι (όπως και ήταν) καθημερινά μπροστά στον αγώνα για να σταματήσει το νερό να αποτελεί εμπόρευμα και να κατοχυρωθεί πραγματικά ως κοινωνικό αγαθό, ως κοινωνικό δικαίωμα. Θα είναι μπροστά σε κάθε αγώνα απέναντι σε κάθε κυβέρνηση του κεφαλαίου, για να οργανωθεί η μεγάλη λαϊκή αντεπίθεση.

Οι εργαζόμενοι στις ΔΕΥΑ και τους Δήμους, να πάρουν τη θέση τους στη μάχη και να ενισχύσουν τα ψηφοδέλτια της Λαϊκής συσπείρωσης παντού.