Συγκεκριμένα τονώνει τον προβληματισμό γιατί οι Ολλανδοί, όπως και Έλληνες επιστήμονες, ενώ ως λύση για την αποτροπή των πλημμυρικών καταστάσεων προτείνουν τη συγκράτηση των νερών, με έργα ανάσχεσης στα ανάντη, εδώ στην Καλαμάτα η λύση που έχει εγκριθεί, παρά τις αρνητικές γνωμοδοτήσεις του Δημοτικού Συμβουλίου και του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, είναι η κατάργηση ρεμάτων και η εκτροπή των νερών τους στον Νέδοντα, που, για να μπορέσει να τα χωρέσει και να τα διώξει με ταχύτητα στη θάλασσα χωρίς να πλημμυρίσει, σκάβεται για να βαθύνει και να διαπλατυνθεί η κοίτη του. 

Ενώ οι Ολλανδοί λένε “δώστε χώρο στον ποταμό”, στην Καλαμάτα καταργούνται ο Ελαφογκρέμης, η Λαγκάδα και η Βαθιά Λαγκάδα, ρίχνονται στον Καραμπογιά, που μάλιστα ο Δήμος ζητάει να κλείσει, για να ριχτούν στη συνέχεια όλα μαζί τα νερά στο Νέδοντα. Στο Νέδοντα ρίχνονται επίσης τα ρέματα στα ανατολικά του, Καλαμίτσι και Βέλιουρας. Και ο καθηγητής του Πολυτεχνείου, Δημήτρης Κουτσογιάννης, στον οποίο η Περιφέρεια Πελοποννήσου είχε αναθέσει να γνωμοδοτήσει σχετικά με τη μελέτη του Μορέα σημειώνει στην έκθεσή του ότι “ο συγκεντρωτικός σχεδιασμός γενικά δεν θεωρείται δόκιμος γιατί αυξάνει την παροχή του τελικού αποδέκτη”. 

Το “δώστε χώρο στον ποταμό” που λένε οι Ολλανδοί για τη Θεσσαλία αφορά όμως και τον ίδιο το Νέδοντα, στην όχθη του οποίου ο Δήμος Καλαμάτας κατασκευάζει Ανοιχτό Θέατρο χωρίς όμως να έχει οριοθετηθεί το ποτάμι. Γράφουν οι Ολλανδοί: “Οι ποταμοί και τα ρέματα συχνά περιορίζονται σε στενά περάσματα, “σφηνωμένα” ανάμεσα σε αναχώματα ώστε να μεγιστοποιήσουν τις παρακείμενες καλλιεργούμενες εκτάσεις. Πολυάριθμες βιομηχανίες και περιοχές κατοικίας έχουν χτιστεί επάνω στις πλημμυρικές ζώνες χειμάρρων και ποταμών, επιδεινώνοντας το πρόβλημα. Γέφυρες, δρόμοι και σιδηροδρομικές γραμμές επλήγησαν, καθώς ο σχεδιασμός τους δεν είχε λάβει υπόψη τις σύγχρονες απαιτήσεις για τη διαχείριση των υδάτων. Ως αποτέλεσμα μετατράπηκαν σε εμπόδια, προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή. Δεν υπάρχει επίσης καμία συντονισμένη συντήρηση των υδραυλικών υποδομών». Είναι βέβαιο ότι το Ανοιχτό Θέατρο δεν χτίζεται πάνω στη πλημμυρική ζώνη του Νέδοντα;

Τέλος, στο ρεπορτάζ της “Καθημερινής” τονίζεται ότι οι Ολλανδοί σημειώνουν για τα φράγματα: “Συνιστάται η αποφυγή των μεγάλων φραγμάτων που κοστίζουν, ενώ επιδεινώνουν ενίοτε τον κίνδυνο πλημμύρας, αφού έχουν κατασκευαστεί για αλλότριο σκοπό (άρδευση, παραγωγή ενέργειας)”. Στην Καλαμάτα όμως κανένας δεν έχει προτείνει την κατασκευή μεγάλου φράγματος στα ανάντη του Νέδοντα αλλά φράγματα ανάσχεσης παράλληλα με τη συντήρηση των πολλών και σημαντικών έργων ορεινής υδρονομίας που κατασκευάστηκαν πριν από δεκάδες χρόνια και από την κατασκευή τους και μετά ο Νέδοντας στην Καλαμάτα δεν είχε προκαλέσει μεγάλες καταστροφές. Τα παλιά αυτά έργα ανάσχεσης αποδίδουν πια πολύ λίγο γιατί είναι εγκαταλειμμένα και δεν προβλέπεται τίποτα για την ανακατασκευή τους. 

Στ.Μ.