Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2024 11:56

Ανοίγει σήμερα η αυλαία του "λιτά εορταστικού" 30ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

Ανοίγει σήμερα η αυλαία του "λιτά εορταστικού" 30ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

 

Σε κατακόκκινο εορταστικό φόντο και με το γραφιστικό σχέδιο να έρχεται από το βάθος. Έτσι εικονίζεται το λογότυπο του 30ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, δείχνοντας ότι ο θεσμός γιορτάζει για την ιστορία που έχει μέχρι τώρα γράψει. Αρχικά ο σχεδιασμός ήταν το Φεστιβάλ να έχει επετειακό χαρακτήρα, κάτι που δεν το επέτρεψαν οι πόροι που τελικά διατέθηκαν. Ωστόσο η διοργάνωση θα σταθεί και φέτος στο υψηλό επίπεδο στο οποίο έχει εδραιωθεί, παρά τον έντονο ανταγωνισμό από νεότερα φεστιβάλ σύγχρονου χορού, που έχουν το πλεονέκτημα ότι πραγματοποιούνται στην πολυπληθή πρωτεύουσα της χώρας και όχι σε μια μεσαίου μεγέθους πόλη, όπως η Καλαμάτα. Απόψε, Παρασκευή 12 Ιουλίου, ανοίγει η αυλαία του 30ου Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού με παραστάσεις στην κεντρική σκηνή του Μεγάρου Χορού, όπου θα τραγουδήσει και τμήμα της καλαματιανής γυναικείας χορωδίας “Μελίφωνο”, στο Studio του Μεγάρου Χορού και στην κεντρική πλατεία. Όπως έχει ανακοινωθεί, την παράσταση στην κεντρική σκηνή θα παρακολουθήσει και η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη…

 

Στις εφτά το απόγευμα θα παρουσιαστεί η πρώτη παράσταση του Φεστιβάλ, στο Studio του Μεγάρου Χορού, το έργο “Two - Matters of existence”, της Αθανασίας Κανελλοπούλου, σε παγκόσμια πρεμιέρα. Όπως σημειώνει η διοργάνωση, “το νέο χορογραφικό έργο της Αθανασίας Κανελλοπούλου με τίτλο Two – Matters of Existence είναι το δεύτερο μέρος της τριλογίας A few moments of gaze που εστιάζει στο γυναικείο βλέμμα.  Ένα βλέμμα εξομολογητικό και ενδοσκοπικό, που λειτουργεί σαν «φάρος» για να καταγράψει μία έντονα προσωπική και σιωπηλή συνθήκη. Μια διττή γυναικεία φιγούρα, δύο ιερές και ταυτόχρονα φθαρτές μορφές, καταλήγουν να γίνουν ένα πρόσωπο, μία «περσόνα» αλλά στην ουσία μια διπλή φύση με διαφορετικούς και ξεχωριστούς προβληματισμούς. Μέσα από τον κόσμο του ονείρου και της φαντασίας, δύο δυνατές ερμηνεύτριες διαπλέκονται, ψιθυρίζοντας ακατάληπτα λόγια, σε μια βαθιά υπαρξιακή σχέση αρμονίας, συμπόρευσης, εξουσίας και επιβολής. Σε μια ατέρμονη προσπάθεια να ξεδιπλώσουν πτυχές από την εσωτερική τους ζωή, θα συγκρουστούν, θα αγαπηθούν, θα εξαντλήσουν τις δυνάμεις τους για να βρουν το πέρασμα στην αληθινή, ουσιαστική τους ύπαρξη, για να επικρατήσουν στα προκαθορισμένα πλαίσια του χώρου και του χρόνου που αυτές δημιουργούν. Μια ποιητική μετάβαση από το ασυνείδητο στο συνειδητό κομμάτι της ύπαρξης, η οποία ξεδιπλώνεται και επιχειρεί να δώσει μια κινηματογραφική και ενίοτε πιο αφαιρετική αφήγηση. Μια βαθύτερη αντανάκλαση των επιθυμιών, ενορμήσεων και φόβων που βασίζονται στη μνήμη του σώματος, στα όνειρα και σε αυτό που συνιστά το γυναικείο, ανθρώπινο σώμα”.

 

Στις 7.30, στις 8.30 και στις 9.30 το βράδυ θα παρουσιαστεί στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας το έργο “APPROACH 17. OPENING The unreachable suspension point”, της ομάδας Yoann Bourgeois Art Comany. Εμπνευσμένη από τη σύνθεση “Opening” από το μουσικό έργο Glassworks του Philip Glass, η παράσταση Approach 17. Opening αποτελεί μια απλουστευμένη προσέγγιση της υπαρξιακής τροχιάς, στην οποία παρακολουθούμε τις εναλλαγές μεταξύ κορύφωσης και πτώσης πάνω σε μια σκάλα που δεν οδηγεί πουθενά. Η γραμμική αφήγηση ανατρέπεται παίζοντας με την έννοια της επαναφοράς.

Ισορροπώντας σε ένα αόρατο όριο, ένας χαρακτήρας καταφέρνει να αποφύγει το κενό, παίζοντας με τους νόμους της βαρύτητας και της αιώρησης προκειμένου να φτάσει σε μια κατάσταση ελευθερίας μεταξύ ισορροπίας και ανισορροπίας.

Αυτό το οπτικό ποίημα επικεντρώνεται σε μια ιλιγγιώδη διαδρομή προς το σημείο της αιώρησης — εκείνη την απειροελάχιστη στιγμή, κατά την οποία ένα σώμα έχει καταφέρει να αγγίξει το υψηλότερο δυνατό σημείο και η αναπόφευκτη πτώση δεν έχει ακόμα ξεκινήσει. Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος – Υπηρεσία Συνεργασίας και Πολιτιστικής Δράσης της Πρεσβείας της Γαλλίας στην Ελλάδα.

 

Στις 9.30 το βράδυ και αύριο, Σάββατο στις 10 το βράδυ, στην κεντρική σκηνή του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας θα παρουσιαστούν από το Κρατικό Μπαλέτο της Έσσης τα έργα Midnight Raga του Marco Goecke και I’m afraid to forget your smile των Imre & Marne van Opstal

Αν και η μουσική συνήθως δεν περιλαμβάνεται στην αρχική σύλληψη των παραστάσεών του, ο Marco Goecke [Μάρκο Γκόοκ] ακολουθεί μία διαφορετική προσέγγιση στο έργο του Μidnight Raga, με αφετηρία του την κλασική ινδική μουσική, και ιδιαίτερα τις συνθέσεις του Ravi Shankar. Παρά την έντονη επιρροή της ινδικής κουλτούρας, η οποία σηματοδοτείται από τον τίτλο της παράστασης και τις βαριές ενδυμασίες από μπλε μετάξι, σήμα κατατεθέν του Goecke παραμένει η χαρακτηριστική νευρικότητα της κινησιολογικής γλώσσας του. Μετά την πρεμιέρα της στο Nederlands Dans Theater (NDT 2) το 2017, αυτή η χορογραφία, ειδικά σχεδιασμένη για τους χορευτές που την ερμηνεύουν, παίρνει νέα μορφή στο Hessisches Staatsballett.

Στο δεύτερο μέρος το έργο I’m afraid to forget your smile, των Ολλανδών Imre & Marne van Opstal [Ίμρε και Μάρνε φαν Όπσταλ], στο οποίο απεικονίζουν την ευαλωτότητα αλλά και τη δύναμη της ανθρώπινης φύσης απέναντι στο θάνατο. Με επίκεντρο το θέμα της απώλειας, το δίδυμο αντιλαμβάνεται τη στιγμή του αποχωρισμού ως κατεξοχήν μεταβατική συνθήκη: Μία στιγμή κατά την οποία ο χρόνος σταματά. Διαπλέκοντας μέσω της καλλιτεχνικής τους έκφρασης το δίπολο ζωής και θανάτου, οι χορογράφοι χρησιμοποιούν την κίνηση και τη φωνή ως μέσο συμπόρευσης αλλά και αντίθεσης για τους έξι χορευτές τους, οι οποίοι συνοδεύονται επί σκηνής από χορωδιακή μουσική. Οι Imre & Marne van Opstal, ανερχόμενα αστέρια της ευρωπαϊκής χορευτικής σκηνής, ξεκίνησαν την καλλιτεχνική τους πορεία ως ερμηνευτές διάσημων ομάδων όπως το Nederlands Dans Theater (NDT) 1 & 2 και η Batsheva Dance Company για να μετεξελιχθούν σε πολλά υποσχόμενους χορογράφους για το NDT το 2016. Από τότε, δημιουργούν σταθερά έργα για το NDT και άλλους κορυφαίους φορείς παγκοσμίως.

Τη μουσική της παράστασης θα ερμηνεύουν ζωντανά οι χορωδίες Melifono και Filii Notas, σε συνεργασία με το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας. Τη διεύθυνση της χορωδίας έχει η Μαρία Μπαζού.