Ο Βασίλης Κοσμόπουλος, που παρακολουθεί πάντα τα θέματα με ενδιαφέρον για την κατάσταση και την προοπτική της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, μας έδωσε πολύ ενδιαφέρον υλικό από τον αρχιτεκτονικό διαγωνισμό που πραγματοποίησαν ο Δήμος Καλαμάτας και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού για το Κέντρο Μαζικού Αθλητισμού, το 1984. 

Διαβάζοντας κανείς το υλικό αυτό, διαπιστώνει ότι τότε η προσέγγιση και η προτεραιότητα του Δήμου Καλαμάτας, αλλά και του κράτους μέσω της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, ήταν πολύ διαφορετική από τη σημερινή προσέγγιση του Δήμου και της Περιφέρειας Πελοποννήσου. 

Σήμερα ο Δήμος θέλει να φτιαχτεί εκεί ένα κλειστό στάδιο για μεγάλες αγωνιστικές δραστηριότητες και άλλες μικρότερες εγκαταστάσεις. Το είπε και ο δήμαρχος, Θανάσης Βασιλόπουλος, στη συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής πριν δέκα ημέρες, ότι στην περιοχή θα γίνει κλειστό στάδιο για αγώνες μεγάλους, ένα μικρό κολυμβητήριο, ένα ανοιχτό γήπεδο με μικρές κερκίδες και άλλα. 

Ας δούμε όμως τι ζητούσαν τότε ο Δήμος Καλαμάτας και η Γενική Γραμματεία μέσα από την προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού: “Ο Αθλητισμός Ευχαρίστηση - Ο Αθλητισμός Γιορτή! Γενικός στόχος του Δημοτικού Κέντρου Μαζικού Αθλητισμού, του δημοτικού αυτού κέντρου ελεύθερης αθλητικής απασχόλησης είναι όχι να γυμνάζονται “επαγγελματικά” φτασμένοι αθλητές και πρωταθλητές αλλά να έλκεται και να παίρνει μέρος ο κάθε νέος ή ενήλικας που το επιθυμεί στις πιο ποικίλες αθλητικές δραστηριότητες. Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού γράφει για τα Κέντρα Μαζικού Αθλητισμού: «Υπάρχει ανάγκη αλλαγής του χαρακτήρα των αθλητικών δραστηριοτήτων από “εξάσκηση” και “συναγωνισμό” σε “ψυχαγωγία”». Επιδιώκεται δηλαδή να μπει ο χώρος των 40 στρεμμάτων: «Στην υπηρεσία όσο το δυνατόν ευρύτερου κοινωνικού φάσματος ανθρώπων, οποιασδήποτε ηλικίας, φύλου ή ασχολίας και κυρίως της νεολαίας και των εργαζομένων, χωρίς να παραγνωρίζεται βέβαια η σημασία του αγωνιστικού αθλητισμού». Αυτές οι «αθλητικές εγκαταστάσεις άμεσης και ελεύθερης πρόσβασης για το κοινό, ξεφεύγοντας τις περισσότερες φορές από κάποια αυστηρά πλαίσια αθλητικών κανόνων, θα δίνουν τη δυνατότητα με τη συνύπαρξη αθλητισμού με άλλες κοινωνικές δραστηριότητες να χρησιμοποιηθεί και να αξιοποιηθεί ο ελεύθερος χρόνος»”.

Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός έγινε, βραβεύτηκαν με αμοιβή οι πέντε αρχιτεκτονικές μελέτες που αξιολογήθηκαν αλλά το έργο δυστυχώς δεν προχώρησε. Το α’ βραβείο είχε κερδίσει η αρχιτεκτονική ομάδα των Γιώργου Ασημομύτρη, Γιώργου Γεράκη, Γιάννη Κομνηνού, Θανάση Κωνσταντινόπουλου, Δώρας Μαράτου και Λάμπρου Παπαλαμπρόπουλου. 

Στην προκήρυξη του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού υπήρχε κεφάλαιο με τον τίτλο “Τι δεν θέλουμε”, μέσα από το οποίο αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο τι ήταν αυτό που ήθελε τότε ο Δήμος Καλαμάτας: “Εάν θελήσουμε να τοποθετήσουμε στο γήπεδό μας πλήρη 400άρι στίβο, οπότε χωράει και κανονικό γήπεδο ποδοσφαίρου (αγωνιστικό), δεν περισσεύει χώρος για πράσινο και γενικά για τον αέρα που χρειάζεται ένα κέντρο μαζικού αθλητισμού. Το Κέντρο Μαζικού Αθλητισμού της Καλαμάτας είναι η προσπάθεια υλοποίησης μιας πρωτότυπης ιδέας που επιδιώκει να καταστήσει την άθληση ένα κοινωνικό αγαθό και να διασφαλίσει την απόλαυσή του από το σύνολο των πολιτών. (...) Δεν επιθυμούμε τη δημιουργία ενός μοντέλου που να αναπαράγεται αλλά αντίθετα ένα Κέντρο ανοικτό και δυναμικό που να προσαρμόζεται κάθε φορά στις συνθήκες και ανάγκες, όπως αυτές δυναμικά υπάρχουν αποκλείοντας συνθήκες τυποποίησης. Εδώ είναι σκόπιμο να τονισθεί πως μέσα από το Κέντρο Μαζικού Αθλητισμού και τις λειτουργίες του αναζητούμε ένα νέο πρότυπο αθλητισμού και τη σύνθεσή του μ’ ένα νέο τύπο καθημερινής δημιουργικής συμμετοχής στις πολιτιστικές δραστηριότητες. Με μια δόση υπερβολής θα λέγαμε πως μέσα απ’ το Κέντρο επιδιώκουμε να προκύψει μια νέα αισθητική της καθημερινότητας”. 

Τότε λοιπόν υπήρχε ένας κοινωνικός στόχος που θα έπρεπε να υποστηρίζεται από τη δημιουργία και λειτουργία του Κέντρου Μαζικού Αθλητισμού Καλαμάτας. 

Σήμερα ποιος είναι ο στόχος του Περιφερειακού Κέντρου Αθλητισμού που θέλουν να φτιάξουν ο Δήμος και η Περιφέρεια; Στη συζήτηση του θέματος στη Δημοτική Επιτροπή ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, Βασίλης Τζαμουράνης, ζητήσε να περιληφθεί στις μελέτες που θα ετοιμάσει η Αναπτυξιακή Μεσσηνίας και μελέτη βιωσιμότητας. Μια τέτοια μελέτη θα έδειχνε, λέμε εμείς, αν το Κέντρου Αθλητισμού, αν και όποτε γίνει, θα μπορεί “να καταστήσει την άθληση ένα κοινωνικό αγαθό και να διασφαλίσει την απόλαυσή του από το σύνολο των πολιτών”, όπως έλεγαν το 1984 ο Δήμος Καλαμάτας και η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.

Στ.Μ.