Παίζουν οι ηθοποιοί Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος, Γιάννης Κοτσαρίνης, Γιώτα Μηλίτση και Άρης Τσαμπαλίκας. Η επιμέλεια των σκηνικών και των κοστουμιών είναι της Τότα Πρίτσα, η μουσική σύνθεση του Φίλιππου Σαραντόπουλου, η κίνηση και χορογραφία της Βάσιας Αναγνωστοπούλου. 

Η παράσταση για το κοινό θα παιχτεί, εκτός από την πρεμιέρα του Σαββάτου, τις Κυριακές από τις 14 Δεκεμβρίου μέχρι τις 11 Ιανουαρίου στις 11 το πρωί, εκτός της Κυριακής 21 Δεκεμβρίου, ενώ για τα σχολεία θα παίζεται μέχρι τα τέλη Μαρτίου. 

Ο Δήμος Καλαμάτας ανακοίνωσε για τη νέα παιδική παραγωγή: “Η Παιδική Σκηνή του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Καλαμάτας παρουσιάζει για τη χειμερινή περίοδο 2025-2026, το αριστούργημα του Γιώργου Βιζυηνού “Τρομάρας”. Το έργο είναι γραμμένο το 1884 και θεωρείται από τους ειδικούς ως το πρώτο διήγημα για παιδιά στην ιστορία της σύγχρονης πεζογραφίας.

Η νέα θεατρική παραγωγή του Δη.Πε.Θε. Καλαμάτας ζωντανεύει στην σκηνή το διαχρονικό αριστούργημα του Βιζυηνού με ευαισθησία, χιούμορ και βαθιά ανθρωπιά. Η παράσταση αφηγείται την ιστορία του μικρού Θανάση, που μέσα από τυχαία γεγονότα και παρεξηγήσεις ξεπερνά τις φοβίες του και μαθαίνει τι σημαίνει αληθινό θάρρος. Σκιαγραφεί με μαεστρία την ψυχή, τα όνειρα, τις φοβίες αλλά και την δύναμη που κρύβει η αδυναμία του ήρωα. Η σκηνοθετική προσέγγιση αναδεικνύει τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας συνδυάζοντας στοιχεία αφήγησης, θεάτρου και μουσικής.

Μέσα από μια λιτή αλλά δυναμική αισθητική, η παράσταση προσκαλεί το κοινό σε ένα ταξίδι γέλιου, συγκίνησης και στοχασμού.

Ο ήρωας μας, είναι ένα παιδί που γίνεται συχνά αντικείμενο χλευασμού από τους άλλους, επειδή φοβάται εύκολα και δείχνει αδύναμος. Όλοι τον πειράζουν, τον κοροϊδεύουν και τον απορρίπτουν, χωρίς να προσπαθούν να κατανοήσουν τα συναισθήματα του. Αυτο το στοιχείο του έργου, θυμίζει έντονα το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού, παρότι το έργο γράφτηκε τον 19ο αιώνα, όπου κάποιοι, κοροϊδεύουν ή πληγώνουν άλλους ανθρώπους επειδή είναι διαφορετικοί η πιο ευαίσθητοι.

Ο Βιζυηνός με τρυφερότητα και σοφία, μας δείχνει πως ο φόβος δεν είναι αδυναμία αλλά μέρος της ανθρώπινης φύσης και πως η κατανόηση και η αποδοχή είναι κάτι που πρέπει να καλλιεργούμε.

Έτσι το έργο μετατρέπεται σε μάθημα ενσυναίσθησης και σεβασμού, ενάντια σε κάθε μορφή κοροϊδίας η αποκλεισμού.

Ένα έργο για παιδιά και νέους … όλων των ηλικιών”.