Τα ΜΜΕ σαλπίζουν την είδηση ως τραγωδία, συζυγοκτονία, ανθρωποκτονία…Αρνούνται να την αναφέρουν με το καταραμένο όρο της: γ υ ν α ι κ ο κ τ ο ν ί α !

Πόσο μίσος, λύσσα αρρωστημένης αρρενωπότητας, νταηλίκι, έβγαλε από το σακούλι της πατριαρχίας ο κακοποιητής- γυναικοκτόνος για να καταφέρει 45 μαχαιριές στη γυναίκα και μάνα των δυο κοριτσιών τους! Πόσο μελετημένο ήταν το έγκλημά του!

Απελπισμένα έψαχνε η Βασιλική για μια θέση εργασίας, να΄χει δικό της εισόδημα, να μοιραστεί το «ψωμί» ήρεμα με τα παιδιά της, να αυτονομηθεί, να λευτερωθεί από έναν βασανιστή - σύζυγο, και μάλλον κακοποιητή, ψυχολογικά, και των παιδιών τους. Η αξιοπρέπεια, η περηφάνεια και κυρίως ο φόβος δεν την άφηναν να εξομολογηθεί σε συγγενή, φίλη την ενδοοικογενειακή χρόνια και ποικίλης μορφής βίας, που βίωνε με τον γυναικοκτόνο.

Είχε τρόπο διαφυγής η Βασιλική; Πού να πάει με τα παιδιά της; Πού είναι οι ξενώνες που θα την φιλοξενούσαν, θα την προστάτευαν, θα της έβρισκαν δουλειά, θα ένιωθε ασφάλεια, ανακούφιση και λευτεριά… Τέτοια «τριαντάφυλλα» ήθελε η Βασιλική μετά από τόσα χρόνια βιαιοπραγίας…

Ένα έγκλημα ποτέ δεν είναι μόνο μια εξατομικευμένη υπόθεση. Ναι, υπάρχει ξεκάθαρα η ευθύνη του δράστη- γυναικοκτόνου, πέρα όμως από αυτή υπάρχουν και οι θεσμικές ευθύνες, οι πράξεις που ΔΕΝ έγιναν, οι θεσμικές παραλείψεις.

 Είναι τεράστιες οι ελλείψεις, οι καθυστερήσεις, οι αποκλεισμοί και οι δυσλειτουργίες των υποστελεχωμένων υπαρχουσών κοινωνικών υπηρεσιών με εξειδικευμένο, ευαισθητοποιημένο προσωπικό ικανό να σχεδιάζει εξατομικευμένο σχέδιο διαφυγής της κάθε κακοποιημένης γυναίκας. Η δωρεάν νομική και ψυχολογική υποστήριξη ιδιαίτερα σε άνεργες γυναίκες. Η κρατική αναλγησία συμπληρώνεται με τον νόμο Τσιάρα της λεγόμενης «συνεπιμέλειας», που εγκλωβίζει γυναίκες και παιδιά σε κακοποιητικά περιβάλλοντα.

Φωνάζουν οι εκπρόσωποι των γιατρών και των νοσηλευτών πως η θέση των παιδιών των θυμάτων δεν είναι στις παιδιατρικές κλινικές με φύλακες αστυνομικούς. Είναι σε δομές με ειδικούς επιστήμονες που θα τα βοηθήσουν να συνεχίσουν την παιδική -κοινωνική τους ζωή επουλώνοντας το τραύμα της πρόωρης βίαιης απώλειας της μητέρας.

Βασιλική, ας γίνεις αφορμή γυναίκες, που περνούν ίδιες με σένα καταστάσεις, να πάρουν δύναμη και θάρρος να φύγουν από τους κακοποιητές τους. Να φωνάξουν βαθιά μέσα τους και να ακουστεί σε όλη την πόλη «ΩΣ ΕΔΩ !».

Ας γίνεις αφορμή, το κράτος να αναλάβει τις ευθύνες του για δημιουργία και στελέχωση δομών,  «ψωμί» για την άνεργη γυναίκα, οι αστυνομικές αρχές να παίζουν τον πραγματικό τους ρόλο, η γειτονιά να επαγρυπνεί και να ενημερώνει τις αρχές και τις δομές αντί να αναπαράγει τα γνωστά πατριαρχικά και «ηθικογραφικά» μοτίβα «κάνε υπομονή, θα του περάσει», «μη χαλάς το σπίτι σου, σκέψου τα παιδιά σου». Για την υγεία των παιδιών και της κάθε γυναίκας, διαλύστε την σάπια σχέση με τον  κακοποιητή.

Βασιλική και όλες οι Βασιλικές,

μια είναι η υπόσχεση, να απαιτήσουμε να γίνουν πράξη όλα τα αναγκαία μέτρα και μέσα που λείπουν και είναι ικανά να ελευθερώνουν τη γυναίκα, να της εξασφαλίζουν μια ήρεμη και ασφαλή ζωή, σαν μια χειρονομία προσφοράς για όσα δεν δόθηκαν σε εσένα και σε προηγούμενες γυναίκες, σαν  ένα μπουκέτο με τριαντάφυλλα στο χέρι…

Ευαγγελία Παναγάκη