Για να πουληθεί αυτή η μπίζνα σαν οικολογία επιστρατεύτηκαν σχολεία, μαθητικοί διαγωνισμοί και βραβεύσεις. Την ίδια ώρα άνθρωποι ήταν βουτηγμένοι στους μπλε κάδους για κουτάκια και μπουκάλια. Τρία λεπτά το ένα. 33 συσκευασίες για ένα ευρώ. Υλικά που είχαν ήδη μπει στην ανακύκλωση ξαναπερνούσαν από τα «σπιτάκια» και ξαναμετριόνταν ως επίδοση του συστήματος.

Η κοινωνική εξαθλίωση βαφτίστηκε περιβαλλοντική συνείδηση.

Και το πρόβλημα δεν ήταν μόνο το κόστος. Η χρηματοδότηση ήταν για άλλα ανακυκλώσιμα υλικά, πέρα από τις συσκευασίες. Κι όμως στήθηκαν μηχανήματα προσανατολισμένα κυρίως σε μπουκάλια και κουτάκια, δηλαδή σε υλικά που ήδη καλύπτονταν από άλλο σύστημα. Το πρόβλημα υπήρχε από τον ίδιο τον σχεδιασμό.

Μετά από αίτημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ξεκίνησαν οι έλεγχοι της ΕΔΕΛ. Βρήκαν υπερβολικά κόστη, όρους που περιόριζαν τον ανταγωνισμό και αποκλίσεις ανάμεσα σε όσα προκηρύχθηκαν και όσα παραδόθηκαν. Βρήκαν επίσης ότι πάνω από τα μισά υλικά που μάζευαν τα Πολυκέντρα ήταν συσκευασίες που ανήκαν ήδη σε άλλα συστήματα ανακύκλωσης.

Σχεδόν παράλληλα μπήκε στην υπόθεση και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ερευνώντας την ΤΕΧΑΝ και τις συμβάσεις της.

Λίγο μετά, η ΤΕΧΑΝ τράβηξε την πρίζα. Τα «σπιτάκια» στην Πελοπόννησο έκλεισαν ή υπολειτούργησαν και ο ΦΟΔΣΑ έμεινε να ψάχνει πώς θα τα ξαναβάλει μπροστά. Την ίδια περίοδο εργαζόμενοι της εταιρείας βρέθηκαν σε διαθεσιμότητα, ενώ καταγγέλθηκαν απολύσεις και απληρωσιά.

Δημόσιο χρήμα για την αγορά, δημόσιοι χώροι και ρεύμα για τη λειτουργία, ιδιώτης για την εκμετάλλευση. Όταν έφυγε ο ιδιώτης, έμειναν τα μηχανήματα και ο λογαριασμός.

Ο δήμαρχος λέει ότι ο Δήμος δεν είχε εμπλοκή στην προμήθεια. Στην εγκατάσταση και την πολιτική στήριξη όμως ήταν παρών από την αρχή. Ζητούσε να έρθει το πρόγραμμα στην Καλαμάτα, συζητούσε με την ΤΕΧΑΝ και αργότερα ο Δήμος υπέγραψε προγραμματική σύμβαση με τον ΦΟΔΣΑ. Χρόνια μετά μάθαμε και ότι εταιρείες τον πίεζαν για την αγορά άλλων δέκα «σπιτιών». Θεατές δεν ήταν.

Και τώρα μας λένε ότι οι δημότες δεν θα πληρώσουν. Αν όμως οι ανακτήσεις μείνουν σε ισχύ, ο λογαριασμός θα βγει πάλι από δημόσιους πόρους. Από χρήματα που λείπουν από υπηρεσίες, υποδομές και κοινωνικές ανάγκες.

Οι αριθμοί της υπόθεσης:

• 58 Πολυκέντρα στην Πελοπόννησο, πάνω από 21,5 εκατ. ευρώ.
• 372.000 ευρώ το ένα, όταν οι ελεγκτές βρήκαν παρεμφερή συστήματα πολύ φθηνότερα.
• 12 στη Μεσσηνία, 8 στην Καλαμάτα.
• Περίπου 16,4 εκατ. ευρώ ζητούνται πίσω από τον ΦΟΔΣΑ Πελοποννήσου.
• Σε Αττική, Πελοπόννησο και Κρήτη: 248 Πολυκέντρα, πάνω από 80 εκατ. ευρώ.

Και πριν κλείσει αυτός ο λογαριασμός, ήρθε το Recypic. QR στους μπλε κάδους, πόντοι και «τεχνητή νοημοσύνη». Μετά τα «έξυπνα» μηχανήματα, τώρα ήρθε και η «έξυπνη» εφαρμογή για να επιβραβεύει τη χρήση του ίδιου μπλε κάδου.

Δεν ζητάμε φθηνότερο εργολάβο ούτε την ίδια μπίζνα με άλλο όνομα.

Οι ανάγκες μας δεν είναι επενδυτικές ευκαιρίες. Η ανακύκλωση είναι κοινωνική ανάγκη, όχι πεδίο κερδοφορίας για εταιρείες.

Ούτε ένα ευρώ από τους δημότες. Τα χρήματα να αναζητηθούν από τις εταιρείες και από όσους σχεδίασαν, ενέκριναν, υπέγραψαν και κέρδισαν από αυτή την μπίζνα.

ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ”

Ρουβίκωνας

Οργάνωση - Σχέδιο - Αγώνας