μετά από κάλεσμα του Αγροτικού Συλλόγου, του Αρδευτικού Συλλόγου «Κότινος» και του Αθλητικού Σωματείου «Χανδριναϊκός ΑΕΣ».

Το πρόβλημα που έχει προκύψει, αφορά ιδιωτική γεώτρηση, που απαλλοτριώθηκε στο πλαίσιο κατασκευής του νέου αυτοκινητόδρομου. Το Σεπτέμβρη του 2025 διαπιστώθηκε ότι υδροφόρες της κοινοπραξίας που κατασκευάζει το νέο δρόμο αντλούσαν νερό απ’ αυτή (για διαβροχή δρόμων, επιχωμάτων και χωμάτινων επιφανειών του εργοταξίου). Παρά και την προσωρινή παύση άντλησης από τη γεώτρηση μετά τις αντιδράσεις κατοίκων και του Σωματείου Άρδευσης «Κότινος», οκτώ μήνες αργότερα οι αντλήσεις άρχισαν ξανά.

Μάλιστα, έγινε γνωστό πως η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου εξέδωσε άδεια χρήσης νερού προς την κοινοπραξία για βιομηχανική χρήση (ανάγκες εργοταξίου), επιτρέποντας άντληση έως 75.000 κυβικών μέτρων ετησίως.

Την ώρα που στην ευρύτερη περιοχή μεγάλες είναι οι ανάγκες τόσο για πόσιμο όσο και για αρδευτικό νερό και ενώ από τη μια κρατικές υπηρεσίες προειδοποιούν για τη διαρκή πίεση στους υδάτινους πόρους, από την άλλη, μέσα σε μια νύχτα, παραδίδεται το αγαθό σε κατασκευαστικές εταιρείες για τους δικούς τους σκοπούς.

Το θέμα έχει αρχίσει και παίρνει μεγάλες διαστάσεις και όπως μεταξύ άλλων αναφέρεται και σε ρεπορτάζ του 902.gr ο αρχικός φάκελος του αγρότη, ο οποίος είχε υποβάλει αίτηση αδειοδότησης της γεώτρησης από το 2012, όπως καταγγέλεται από την περιοχή παρέμεινε για περισσότερο από δώδεκα χρόνια χωρίς να εξεταστεί!

Αντίθετα, μετά την απαλλοτρίωση της γεώτρησης για τις ανάγκες του έργου, η αίτηση της κοινοπραξίας εξετάστηκε και εγκρίθηκε σε λίγους μήνες.

Δε θα κάτσουν με χέρια σταυρωμένα...

Μετά από αυτή την πρώτη κινητοποίηση στη γεώτρηση, οι δράσεις θα συνεχιστούν και το επόμενο διάστημα, προκειμένου να παρθεί πίσω η παραχώρησή της στην εργολήπτρια εταιρεία.

«Η κατασκευή του οδικού άξονα Καλαμάτα - Πύλος - Μεθώνη αποτελεί ένα έργο που αφορά συνολικά τον λαό της Μεσσηνίας. Η υλοποίησή του, όμως, δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος των φυσικών πόρων της περιοχής και των αναγκών των λαϊκών στρωμάτων», αναφέρει, μεταξύ άλλων σε Ερώτησή της προς την περιφερειακή αρχή για το συγκεκριμένο θέμα η «Λαϊκή Συσπείρωση» Πελοποννήσου, προσθέτοντας ότι δημιουργούνται πολλά ερωτήματα και από την προχειρότητα που αντιμετώπισαν το θέμα οι αρμόδιες υπηρεσίες, μπερδεύοντας τον Δήμο Πύλου - Νέστορος όπου ανήκει η γεώτρηση με αυτόν της Μεσσήνης!

«Για ακόμη μία φορά αποδεικνύεται ότι όταν πρόκειται να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, το κράτος κινητοποιείται με διαδικασίες εξπρές, παρακάμπτοντας εμπόδια και επιταχύνοντας κάθε απαιτούμενη αδειοδότηση. Όταν όμως πρόκειται για έργα που υπηρετούν τις ανάγκες του λαού, των βιοπαλαιστών αγροτών, κυριαρχούν οι καθυστερήσεις, η υποχρηματοδότηση και η εγκατάλειψη», σημειώνει η «Λαϊκή Συσπείρωση» εξηγώντας:

«Την ίδια στιγμή που εγκρίνεται σε σύντομο χρόνο η χρήση μιας γεώτρησης για εργοταξιακές ανάγκες, μεγάλα αρδευτικά έργα της Πελοποννήσου, που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν νερό σε χιλιάδες παραγωγούς και να στηρίξουν την αγροτική παραγωγή, παραδίδονται σε πανάκριβες ΣΔΙΤ, παραμένουν επί χρόνια ημιτελή, βαλτωμένα σε μελέτες, χρηματοδοτήσεις και συνεχείς παρατάσεις ή αφήνονται να απαξιώνονται πριν ακόμη ολοκληρωθούν. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της πολιτικής που αντιμετωπίζει το νερό όχι ως κοινωνικό αγαθό αλλά ως μέσο εξυπηρέτησης της επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Παράλληλα, παραμένει αναπάντητο το βασικό ερώτημα: Με ποια επιστημονικά δεδομένα κρίθηκε ότι η άντληση έως 75.000 κυβικών μέτρων νερού ετησίως δεν επηρεάζει τον υδροφορέα, τις γειτονικές υδροληψίες, τις πηγές της περιοχής και την ύδρευση των οικισμών; Στο πλαίσιο του σχεδιασμού του έργου προκύπτει ότι εξετάστηκαν ουσιαστικά εναλλακτικές λύσεις, όπως η αξιοποίηση επιφανειακών υδάτων ή ακόμη και θαλασσινού νερού, για εργασίες όπως η διαβροχή δρόμων και επιχωμάτων; Οι ίδιοι οι κάτοικοι έχουν υποδείξει τέτοιες δυνατότητες εδώ και μήνες».

Δηλώνει πως το νερό αποτελεί κοινωνικό αγαθό και όχι πρώτη ύλη για τη μείωση του κόστους κατασκευής ενός εργοταξίου και επισημαίνει: «Η προστασία των υδάτινων πόρων, της ύδρευσης και της αγροτικής παραγωγής δεν μπορεί να υποτάσσεται στην κερδοφορία των κατασκευαστικών ομίλων. Η ανάπτυξη που υπηρετεί τα επιχειρηματικά συμφέροντα μετατρέπει ακόμη και το νερό σε εμπόρευμα, ενώ αφήνει ανολοκλήρωτα τα αναγκαία έργα που θα εξασφάλιζαν φθηνό και επαρκές νερό στους αγρότες και στον λαό».

Καταλήγοντας απαιτεί από την Περιφερειακή Αρχή να απαντήσει: «Με ποια υδρογεωλογικά και επιστημονικά στοιχεία τεκμηριώθηκε ότι η συγκεκριμένη άντληση δεν επηρεάζει τον υδροφόρο ορίζοντα και τις γειτονικές υδροληψίες; Υπάρχουν μετρήσεις της στάθμης του υδροφορέα πριν και μετά την έναρξη των αντλήσεων και ποια είναι τα αποτελέσματά τους; Ποιες αυτοψίες και ποιοι έλεγχοι έχουν πραγματοποιηθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας; Για ποιο λόγο δεν επιλέχθηκαν άλλες πηγές υδροληψίας για τις ανάγκες του εργοταξίου; Ποιος ελέγχει την πραγματική ποσότητα νερού που αντλείται και την τήρηση των όρων της άδειας; Συμφωνεί η περιφερειακή αρχή με τη χρήση υπόγειων υδάτων για τη διαβροχή δρόμων και επιχωμάτων σε μια περιοχή που αντιμετωπίζει ολοένα μεγαλύτερα προβλήματα λειψυδρίας; Προτίθεται να ζητήσει την επανεξέταση της συγκεκριμένης άδειας και να απαιτήσει λύσεις που θα διασφαλίζουν την προστασία των υδάτινων πόρων και των αναγκών των κατοίκων;».