Η Καλαμάτα έτσι ντουμπλάρισε τις νίκες της μετά το διπλό με τον Ηρόδοτο στην Κρήτη βελτιώνοντας την αγωνιστική της εικόνα, ικανοποιώντας την εξέδρα και δείχνοντας να αναζητεί το χαμένο της για την συνέχεια κίνητρο. 

Ο Γκεοργκιόσκι δουλεύει για να κερδίσει υπέρ του το χρόνο και να βάλει τα δικά του στοιχεία, προσβλέποντας σε καλύτερη συνέχεια. Με τον Σκοπιανό στον πάγκο, παρά τις γενικά μέτριες εμφανίσεις, έχουν βελτιωθεί οι επιθετικές επιδόσεις της ομάδας. Η Καλαμάτα μετράει ήδη 7 γκολ σε τέσσερα ματς (Κηφισιά, Ηρόδοτος, Ο.Σ.Φ.Π. Β΄), αφού ο προπονητής της επιδιώκει να αξιοποιήσει στο έπακρο τη δυναμική και υπεροπλία που εμφανώς και από την αρχή διαθέτει στον τομέα αυτό και που η φοβική ποδοσφαιρική αντίληψη του Αναστόπουλου δεν τις ανέδειξε ποτέ, με συνέπεια την απώλεια του στόχου της ανόδου. 

Παράλληλα ο Γκεοργκιόσκι έχει βάλει σε εντατικά προπονητικούς ρυθμούς την Καλαμάτα που λειτουργούσε υποτονικά και στον τομέα αυτό, δεν επιτρέπει χαλαρότητες (περίπτωση Ρόβα που μετά την... κερκίδα έχει επιστρέψει με τρία γκολ σε δυο αγώνες), ενώ έχει να διαχειριστεί μαζεμένες και βασικές απουσίες.

Κόντρα στον Ο.Σ.Φ.Π. Β’ το βαρόμετρο της νίκης ήταν η εμφάνιση του αρχηγού Ανδρέα Τάτου. Ναι... αυτόν τον Τάτο θέλουμε να βλέπουμε, να παίρνει τη μπάλα και να τα κάνει όλα, με τους συμπαίκτες του να λειτουργούν «ομπρέλα» γύρω του. Ο έμπειρος μέσος, που ήταν ο κορυφαίος και με τον Ηρόδοτο, δείχνει να διανύει περίοδο δεύτερης εφηβείας και με τις εμφανίσεις του έστειλε μήνυμα ότι δεν είναι ο παίκτης που υπολογίζεται «για λίγο χρόνο και στο δεύτερο ημίχρονο...». Αρκεί να υπάρχει συνέχεια... 

Οι φίλαθλοι, έστω οι (δυστυχώς) λίγοι που παραμένουν δίπλα στην Καλαμάτα θέλουν να τη βλέπουν να παίζει καλό ποδόσφαιρο και να κερδίζει...

Στα της αναμέτρησης, η «Μαύρη Θύελλα» μετά το πρώτο ισορροπημένο 15λεπτο, ανέλαβε τα ηνία του αγώνα, ήταν ανώτερη και η αξία των παικτών της έκανε στο τερέν τη διαφορά. Εδώ που τα λέμε όταν έχεις στον πάγκο, Μαρκόφκσι, Κωνσταντινόπουλο, Μοζέρ, στην κερκίδα Μπακαγιόκο, Παπατόλιο, Μπενίτεζ, Μαβινγκά... πολυτέλεια. Τα είπαμε... δυστυχώς δεν βρέθηκε ο προπονητής που αυτή την ομάδα με αυτό το υλικό θα την δέσει για να πάρει τον τίτλο. 

Όλοι ήταν καλοί το Σάββατο στην Παραλία. Με επιθετική φιλοσοφία και πλάνο η ομάδα να πιέσει από την αρχή ψηλά, οι «μελανόλευκοι» εμφανίστηκαν βελτιωμένοι, αποτελεσματικοί και συνέχισαν με… φόρα από τη νίκη επί του Ηροδότου, φτάνοντας στο 4-0 χάρη σε δύο τέρματα του Τάτου και ένα των Ρόβα, Πασά μπροστά σε περίπου 500 θεατές. Ο χρόνος δείχνει να κυλάει υπέρ της δουλειάς που γίνεται, αν δεν υπάρξουν «τρικλοποδιές» και εσωστρέφεια...

Ο αντίπαλός της δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, είχε βέβαια μια καλή κυκλοφορία, πάθος, τρεξίματα αλλά μπροστά δεν έδειξε σχεδόν τίποτα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ανασταλτικά η Καλαμάτα ήταν ουσιαστική. Και φυσικά... κάνα δυο φορές που χρειάστηκε, ήταν εκεί ο... Άγιος Ταΐρης στο 38΄σε ενέργεια του Νίκολιτας και στο 82΄του Μπα να αποσοβήσει τον κίνδυνο.

Οι πολλές απουσίες βασικών παικτών ανάγκασαν τον Ίλτσο Γκεοργκιόσκι να εμπιστευθεί Λουπάνο, Μπαξεβάνο στο κέντρο της άμυνας με Ασίγκμπα δεξιά, Λιποράσε αριστερά, Ματέους, Κραγκούνη στον άξονα, Βασιλόγιαννη, Αρναρέλη στα πλάγια, Τάτο ελεύθερο, Ρόβα στην κορυφή της επίθεσης. Μάλιστα στο 15΄ ο Γκεοργκιόσκι, άλλαξε πλευρά στους Βασιλόγιαννη, Αρναρέλη κίνηση που επέτρεψε στους γηπεδούχους από το σημείο αυτό και μετά να δημιουργούν περισσότερες προϋποθέσεις. Για να τα λέμε βέβαια και όλα, υπάρχει ποιότητα σε αυτή την ομάδα, αλλά είναι και αργή, λείπουν οι αυτοματισμοί από το παιχνίδι της, ίσως και η ψυχολογία, αφού όταν οι παίκτες «έδιωξαν» το άγχος της νίκης, μπόρεσαν να βγάλουν στον αγωνιστικό χώρο, ωραίες συνεργασίες και συνδυασμούς.

Για την ιστορία, ο Ρόβας που καταφέρνει να είναι πάντα μέσα στη φάση και χωρίς πολλές ενέργειες να «μυρίζεται» το γκολ, στο 37’ με αριστοτεχνική κεφαλιά,  έπειτα από σουτ του Λιποράσε από πλάγια αριστερά, με τη μπάλα να σκάει στο έδαφος έγραψε το 1-0. Στο β’  ημίχρονο ο Τάτος μέσα σε 4 λεπτά «καθάρισε» κλείνοντας την πολύ καλή του εμφάνιση με δυο ωραία γκολ.  Στο 59’ μετά από φάση διαρκείας, ο Βασιλόγιαννης σέντραρε από αριστερά, ο Αρναρέλλης έπιασε την κεφαλιά, οι αμυντικοί απομάκρυναν,  η μπάλα έφτασε στην κορυφή της μεγάλης περιοχής, όπου ο Τάτος με ένα συρτό σουτ νίκησε στην αριστερή γωνία του τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Το 3-0 ήρθε στο 63’ με πλασαριστό σουτ του Τάτου και πάλι από τη μεγάλη περιοχή. Τον επίλογο έγραψε στο 85’ ο Πασάς με κεφαλιά, λίγα λεπτά μετά την είσοδό του στο παιχνίδι ως αλλαγή, αξιοποιώντας τη σέντρα του Λιποράσε. Η «Μαύρη Θύελλα» δημιούργησε και άλλες ευκαιρίες λιγότερο ή περισσότερο επικίνδυνες,

Και το κερασάκι στην τούρτα η πρώτη συμμετοχή με τα «μελανόλευκα» του νεαρού Δρούγα που πέρασε στο παιχνίδι ως αλλαγή στο 82’ και θεωρείται παίκτης – επένδυση για την ομάδα, δικό μας παιδί, καλαματιανός, ικανότατος να παίξει σε αρκετές θέσεις, αγωνίστηκε στα χαφ, είχε θετική εικόνα και αν συνεχίσει να δουλεύει σκληρά, το μέλλον του ανήκει. 

Οφείλουμε πάντως να επισημάνουμε ότι ο Σκοπιανός προπονητής θα μπορούσε να τον είχε βάλει νωρίτερα, αφού από το 63’ το ματς είχε κριθεί. Σημειώνουμε επίσης τη συμμετοχή του Κωνσταντινόπουλου που μπήκε στο 65’ αλλά έπαιξε πιο μπροστά από τη φυσική του θέση, στα αριστερά μεν, αλλά σαν πλάγιος χαφ - εξτρέμ, μπροστά από το μπακ τον Λιποράσε, θέση που δείχνει να του ταιριάζει καλύτερα, αφού διαθέτει καλή σέντρα και αφού δεν έχει τα... πάνω – κάτω κερδίζει σε δυνάμη και αντοχή.

Απαρατήρητη η διαιτησία του Ρηγόπουλου από την Ηλεία.

Καλαμάτα: Ταΐρης, Ασίγκμπα (54’ λ.τρ. Μοζέρ), Λουπάνο, Μπαξεβάνος, Λιποράσε, Ματέους, Καραγκούνης, Τάτος (82’ Πασάς), Βασιλόγιαννης (82’ Δρούγας), Αρναρέλλης (65’ Κωνσταντινόπουλος), Ρόβας (82’ Λούκαστσικ).

Ολυμπιακός Β’: Στουρνάρας, Μπαγκαλιάνης, Λιάτσος (75’ Κεραμιδάς), Τσέλιος, Αποστολόπουλος (75’ Σαπουντζής), Νίκολιτς, Μαυρουδής, Κωστή, Χρυσόπουλος, Βλαχομήτρος, Πινακάς (82’ Συρμής).