όσο πιο γρήγορα συνέρθει από το σοκ του αποκλεισμού της Τετάρτης, έχει τις προϋποθέσεις να ολοκληρώσει στο πρωτάθλημα μια εξαιρετικά σούπερ χρονιά.

Κατά γενική ομολογία πέραν της παρουσίας του σταθερά στην πρώτη 4άδα της βαθμολογίας, παίζοντας την καλύτερη μπάλα, ο Λεβαδειακός δεν είναι απλώς η ομάδα έκπληξη της φετινής χρονιάς.

Δείχνει να βρίσκεται στην κορύφωση μιας προσπάθειας που έχει ξεκινήσει χρόνια, η δουλειά που έχει γίνει αποδίδει σταδιακά και έχει ξεκάθαρα μάλιστα καλαματιανό στίγμα.

Ποιος είπε λοιπόν ότι το μεσσηνιακό ποδόσφαιρο, δε βγάνει στελέχη ικανά να υπογράψουν την καλή πορεία μιας ομάδας στα μεγάλα – κατευθείαν - σαλόνια του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ο Μιχάλης Νικολόπουλος δεν αποτελεί απλά τον άνθρωπο δίπλα στο Γιάννη Κομπότη τον έναν και μοναδικό… ιστορικό, διαχρονικό πρόεδρο της Π.Α.Ε. Λεβαδειακός, αλλά είναι κοινό μυστικό, αυτόν που με σοβαρότητα, χαμηλούς τόνους, υπομονή, έξυπνους και επιτυχημένους χειρισμούς συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του φετινού ποδοσφαιρικού θαύματος της Βοιωτίας.

Δυναμικός και καλός κεντρικός αμυντικός στα ποδοσφαιρικά του χρόνια, έπαθε, έμαθε, έκανε… αγροτικό που λέμε, πλέον ώριμος, και σε παραγοντικό επίπεδο, πέραν του αγωνιστικού που το κατέχει, ο καλαματιανός μάγκας εξελίσσεται σε ένα από τους πιο αθόρυβους, αλλά παραγωγικούς μάνατζερ, τεχνικούς συμβούλους, γενικούς διευθυντές πως τέλος πάντων τα λέτε εσείς οι σύγχρονοι… κουμανταδόρο γενικώς ενός ποδοσφαιρικού τμήματος που γράφει ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο με την παρουσία του μάλιστα στο προσκήνιο πολλά χρόνια τώρα. Τον Λεβαδειακό.

Και ο Κομπότης έμαθε και η ομάδα, o Mιχάλης Νικολόπουλος στη διαδρομή των τελευταίων ετών έχει βάλει ανεξίτηλη σφραγίδα, δουλεύοντας με αποτελεσματικότητα το αγωνιστικό καθ΄ εαυτώ κομμάτι, παράλληλα με την οργάνωση και λειτουργία του ποδοσφαιρικού οργανισμού σε όλα τα επίπεδα.

Οι ομάδες για να έχουν διάρκεια και προοπτική «χτίζονται» πρώτα αγωνιστικά και το υπηρετεί απόλυτα αυτό ο πρώην αμυντικός των Απόλλωνα Πόντου, Βέροιας, Μεσσηνιακού, Ηλιούπολης κ.α΄. προς όφελος πρώτα και κύρια του συμφέροντος του συλλόγου και όχι του δικού του.

Γι΄ αυτό και αποτελεί το αφανές… μυστικό της επιτυχίας, δίπλα στον Κομπότη που διανύει τις πιο παραγωγικές ημέρες στην προεδρία της αγαπημένης του, πέραν από δική τους ομάδας.

Ο Νικολόπουλος απ’ όταν «μπήκε» στο κλαμπ, αργά αλλά σταθερά σήκωσε κεφάλι ο Λεβαδειακός,  «χτίστηκε» όχι απλά για να πρωταγωνιστήσει στη SL2, αλλά να μπει σφήνα στην ελίτ, τα αποτελέσματα φαίνονται, η ομάδα τα καταφέρνει διαθέτοντας αλά… Καλαμάτα το σταθερό τιμόνι και εκ του ασφαλούς έλεγχο της κατάστασης.

Αποτελεί αυτό στους ποδοσφαιρικούς χώρους, κοινό μυστικό… Και ας μη χρειάζεται ο «εγκέφαλος» να βγαίνει μπροστά, να λέει πολλά, να κάθεται στον πάγκο, να φαίνεται. Αρκεί να δουλεύει και να αποδίδει. Ποδοσφαιρικά μόνο…

Xρόνια στο… κουρμπέτι ο Κομπότης, αλλά δε μπορεί να το… κάνει μόνος. Ξέρει να επιλέγει όμως, ο αποτελεσματικός πλέον τεχνοκράτης συνεργάτης του σε επίπεδο πάντα SLπαρακαλώ Μιχάλης Νικολόπουλος είναι κλειδί επιτυχίας.

Ένα καλαματιανό παιδί… με άψογη συνεργασία με όλους τους προπονητές, λειτουργία όχι μόνο της πρώτης ομάδας αλλά και όλων των τμημάτων, εύστοχες επιλογές παικτών, πλήρη εικόνα του τι γίνεται πλέον στη μεγάλη κατηγορία, ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τους μεγάλους του ποδοσφαίρου.

Στο πρόσφατο παρελθόν που ο Λεβαδειακός κοντραρίστηκε με τη Μαύρη Θύελλα και την «έφαγε» με την γνωστή υπόθεση των δελτίων υγείας, «ψάχνανε» στην Καλαμάτα να βρουν Δούρειο Ίππο, ακόμα κάποιοι αυτό λένε ποιος το… κάρφωσε, όταν απέναντί τους στην Λειβαδιά, είχαν οργανωθεί πολλά μέτρα πιο μπροστά, ξεψαχνίζοντας τα πάντα όπως αρμόζει σε στελέχη που υπάρχουν για να προασπίζουν μεταξύ άλλων τα συμφέροντα της ομάδας για την οποία δουλεύουν, έχοντας μάτια παντού…

Δικαίωση στο Λεβαδειακό και για την επιλογή Νίκου Παπαδόπουλου στην τεχνική ηγεσία. Πριν δυο χρόνια, ήταν τότε στην Εθνική Κ21, δέχτηκε πρόταση από την ΠΑΕ Καλαμάτα να αναλάβει μετά την αποχώρηση Χάβου (την ήττα στην Ηλιούπολη) αρνήθηκε ευγενικά, τον «τσίμπησαν» στον Λεβαδειακό, να και εδώ τα αποτελέσματα, η Καλαμάτα προσέλαβε τον Τερζή….

Βγάζει λοιπόν επιτυχημένα στελέχη ποδοσφαιρικά η Καλαμάτα και ας μην το έχει εκτιμήσει ακόμα…