Στην περίπτωση Χριστοφιλέα πλέον, μετά και τα όσα είδαμε στο Αγρίνιο, η δουλίτσα που φαίνεται να έχει γίνει και να γίνεται στην προπόνηση, νοσεί δυστυχώς στη διαχείριση την ώρα του αγώνα.

Στο β΄ ημίχρονο η Καλαμάτα έχει χάσει ξεκάθαρα τη «μάχη» του κέντρου. Αντιδρά σωστά ο πάγκος, το βλέπει σηκώνει παίκτες για αλλαγή στο 57’ . Όχι δυο, τρεις έπρεπε να κάνει…

«Θυσιάζει» κακώς, κάκιστα τον Μπονέτο (δικαιολογία δίνω μόνο αν φοβήθηκε η τεχνική ηγεσία την κίτρινη κάρτα που είχε ο παίκτης). Αποσύρει Ντιαρά, φιλότιμος… κώνος μπροστά από τα δυο στόπερ, είχε και μια πολύ καλή επιθετική ενέργεια στο α΄ μέρος.  

Λίγο πιο μετά, ρίχνει Αγγελή αντί του Χάμζα.

Ο Πινιέϊρο, παίκτης που επέστρεψε από τιμωρία και βασικός έως τώρα μένει στον πάγκο μέχρι τη λήξη!!!

Οι Ντιαρά, Χάμζα, Σίγκουρτσον υστερούσαν στο διάστημα που αναφερόμαστε και ήταν αυτό που είχε γύρει το γήπεδο προς την εστία του Γκέλιου (και ο Κατάλντι πελάγωνε…).

Τα άκρα καλά δούλευαν και συνέχισαν να δουλεύουν. Ο Μορέϊρα δεν έπρεπε να «φύγει» από την κορυφή. Τον ένιωθαν οι αμυντικοί…

Με Αγγελή μπροστά, «δώρο» στην αντίπαλη άμυνα η έλλειψη πίεσης… Με κινήσεις απόγνωσης, αλλαγές-λοταρία (λίγο μετά και ο Μάρτιν στο τερέν), περισσότερο δείχνεις να εύχεσαι και να ελπίζεις, παρά παρουσιάζεις πλάνο…

Που διαθέτει η ομάδα και φαίνεται αυτό όταν είναι συγκεντρωμένη και σοβαρή και δε ξεμένει από δυνάμεις. Άλλο κομμάτι αυτό… Και οι τραυματισμοί επίσης, βραχνάς. Τι γίνεται;

Σε μεταγραφές που έχουν γίνει φαίνεται ξεκάθαρα υπάρχουν θέματα, είτε «ήρθαν» μαζί με τους παίκτες, είτε «αποκτήθηκαν» εδώ.

Το ότι η ομάδα δεν είναι πλήρης λαμβάνεται σοβαρά υπόψη. Οι κινήσεις στη σκακιέρα αδίκησαν τον εαυτό της.

Μην τα ξαναλέμε, δεν είναι κακή η Καλαμάτα, στο χθεσινό ρεπορτάζ του αγώνα δώσαμε πλήρως το στίγμα. Κάπου όμως στις λεπτομέρειες το χάνει και είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά.

Στο πρωτάθλημα έτσι, τα αποτελέσματα είναι αρνητικά. Δε «σβήνει» η αισιοδοξία που δημιούργησε η εμφάνιση στο Κύπελλο, ούτε η καλή εικόνα στα φιλικά, η δυνατή αγωνιστική παρουσία στο μεγαλύτερο διάστημα απέναντι στον Άρη και το ανταγωνιστικό α΄ ημίχρονο κόντρα στον Τίτορμο.

Ο κόουτς Παναγιώτης το περιέγραψε όταν έκανε λόγο πως «δε δικαιούμαστε να χάσουμε…» προφανώς εννοούσε «δεν αξίζαμε» για να ρίξει όμως πολύ τον πήχη και να προβληματίσει όταν λίγο αργότερα «πρέπει να σηκωθούμε από αυτή την ήττα, να μη μας πάρει από κάτω…».

Κουβέντα η τελευταία ενδεικτική κλίματος, δε λέγεται πόσο μάλλον την 2^η μόλις αγωνιστική. Ξεκάθαρο έλλειμμα χειρισμών επιπέδου SL μιας κατάστασης που σε καμία απολύτως περίπτωση δε δείχνει μη αναστρέψιμη.

Πολύ νωρίς για… δάκρυα. Η νίκη του Παναιτωλικού του Αναστασίου δεν προήλθε από καταφανέστατη υπεροχή. Ο γηπεδούχος πήρε βέβαια τη ρεβάνς από τον αποκλεισμό στο Κύπελλο, εκμεταλλευόμενος λάθη και αδυναμίες του αντιπάλου που σε μεγάλο διάστημα έδειξε αρετές και του έβαλε δύσκολα.

Με μελανόλευκα συνθήματα όμως και οπαδιλίκι, και λεζάντες και μότο, δεν κερδίζεται η κατηγορία.

Πολύ φοβάμαι δε πως ο Χριστοφιλέας είναι πολύ μόνος στον πάγκο, χωρίς στηρίγματα, εκτός και αν είναι επιλογή του, οπότε… την πάτησε.

Έχει την ευκαιρία του, μη την... κάψει με κινήσεις ηρωισμού...

Ο Παναιτωλικός σε σχέση με το Κύπελλο στην Καλλιθέα, ξεκίνησε με 8 ίδιους παίκτες κόντρα στην Καλαμάτα στην έδρα του.

Το πρώτο γκολ είναι κίνηση-κομπίνα καρμπόν με την οποία σκόραρε κατά του Αστέρα. Αδιάβαστη τελείως πιάστηκε λοιπόν η Καλαμάτα στον αντίπαλό της. Έκανε και ο Γκέλιος την έξοδο του Μεσολογγίου… Ήταν εκτός αγώνα στο κόρνερ για ράμματα στο πρόσωπο ο Στρούγγης. Στιγμές… πάρε το 1-0.

Μη μιλήσουμε για το ανέβασμα του «Γερμανού» στο τέλος που απέφερε το 2-0. ΤΡΑΓΙΚΟ από όποια πλευρά και να το δει κανείς…

Ο Στρούγγης με κίτρινη από το 4΄ και ο Μορέϊρα, (περυσινοί), ήταν οι κορυφαίοι των μελανόλευκων, ανυπέρβλητοι, από κοντά και ο Καλουτσικίδης.

Ο Χατζηθεοδωρίδης φουλ επιθετικό μπακ, μπήκε και ανέβασε τις γραμμές.

Οι αλλαγές Χριστοφιλέα, στο 60΄ περίπου ισορρόπησαν τα πράγματα στη μεσαία γραμμή, αλλά αποδυνάμωσαν την επίθεση που ήθελε γκολ!!!

Ανέβασε Αλόνσο από αριστερό μπακ σε αριστερό εξτρέμ, είναι επιθετικογενής αλλά μπροστά ποιος; Ο Αγγελής της σχεδόν... μιας προπόνησης με την ομάδα;

Πολυτέλεια οι χαμένες τελικές για την Καλαμάτα: με τον Ισπανό στο πρώτο ημίχρονο, το δοκάρι του Μπονέτο, η σέντρα-φάουλ του Χάμζα σε Στρούγγη που σάστισε μπροστά στο τέρμα, η κεφαλιά του Μορέιρα στην επανάληψη…  

Από Σίγκουρτσον περιμένεις περισσότερα… Ήταν η πρώτη του.

Από Καρεάσο μένει να δούμε… Ήταν και αυτού η πρώτη…

Ο πρόεδρος μιλάει για ρόστερ γεμάτο, 32 παικτών αλλά θεωρούμε πως κανά δυο παίκτες ακόμα η ομάδα τους θέλει. Τους θέλει πολύ. Να αντέχουν στην πίεση της κατηγορίας και να διατηρούν το επίπεδο ανταγωνιστικό στις αλλαγές.

Για να μην πετσώνουμε την κουβέντα, ενδεικτικά αναφέρουμε… Η Α.Ε.Κ. έχει βγάλει στην αγορά για δανεισμό τον Φραντζντί Πιερό. Είναι 31χρονος σέντερ-φορ, πόσο… κακός, πόσο θα αλλάξει η χημεία; Γιατί να τον πάρει δηλαδή κανένας Ατρόμητος (λέμε…) ο Παναιτωλικός, ο Βόλος, αντίπαλοι της Καλαμάτας στη «μάχη» της παραμονής, και να μην έρθει για μπακ-απ αξιώσεων στην Καλαμάτα;

Προλαβαίνουν οι υπεύθυνοι να κάνουν διορθώσεις, γιατί επαναλαμβάνουμε, δείχνει στοιχεία θετικά η ομάδα, με πολλά όμως περιθώρια βελτίωσης σε όλα τα επίπεδα…

Γ.Τ.