Ο Ραφαήλ Καλυβιώτης είναι πολιτικός επιστήμονας και υποψήφιος διδάκτωρ γεωπολιτικής στο ΕΚΠΑ. Έχει διατελέσει επιστημονικός συνεργάτης της μηνιαίας επιθεώρησης «Νέα Πολιτική». Είναι ιδρυτής και συντονιστής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών, συνιδρυτής του διαδικτυακού πολιτικού καναλιού «Right2thebone» και πολιτικός αναλυτής και τακτικός αρθρογράφος στις Εφημερίδες «Δημοκρατία» και «Εστία».

Όπως σημειώνουν οι διοργανωτές, “το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών δεν αποτελεί έκπληξη. Το πρώτο και βασικό αίτιο του αποτελέσματος έχει να κάνει με αυτό που έσπρωξε την πλειοψηφία των νεαρών μαύρων και ισπανόφωνων  άνδρών να ψηφίσουν Τραμπ. Οι φτωχές κοινωνικές κατηγορίες στράφηκαν προς τον Τραμπ διότι δεν μπορούν να δεχτούν μία κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει η έννοια του φύλου, αλλά θα κυριαρχεί η αντίληψη περί «κοινωνικού φύλου», ότι δηλαδή το φύλο μας είναι ό,τι δηλώσουμε και δεν παίζει καθόλου ρόλο η βιολογία και η φύση. Ούτε το γεγονός ότι κάθε χρόνο θα μπαίνουν στη χώρα εκατομμύρια παράνομων μεταναστών. Δεύτερον, στις γυναίκες δεν επιβεβαιώθηκε η προσδοκία της Χάρις πως ένα κύμα γυναικών θα ανέτρεπε την ανδρική ψήφο υπέρ του Τραμπ. Τρίτον η υποψηφιότητα των Δημοκρατικών ήταν περιορισμένων δυνατοτήτων. Η Xάρις δεν έχει τις απαραίτητες ηγετικές ικανότητες oύτε όραμα για να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους και να  αντιμετωπίσει τον Τραμπ (που σπάζει τις νόρμες του καθωσπρεπισμού και της πολιτικής ορθότητας)

Ο Τραμπ είναι ο πρώτος πρόεδρος που εκλέγεται στις ΗΠΑ με βάση μία πολιτισμική αντίθεση η οποία έχει διχάσει την Αμερική σε πρωτοφανή βαθμό. Οι Δημοκρατικοί (έχασαν 12 εκατομμύρια ψήφους) μοιάζει να εμμένουν στην πολιτική ορθότητα του woke, – εξάλλου τα βασικά χαρτιά τους στην προεκλογική εκστρατεία προέρχονταν από το Χόλυγουντ, που είναι το βασίλειο του woke. Τα λαϊκά στρώματα στις ΗΠΑ (ιδιαίτερα οι λευκοί) θεωρούν ότι περιθωριοποιούνται από τη συμμαχία των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων των μητροπόλεων και των μειονοτήτων που εκφράζει πολιτικά μια πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος.

Το ίδιο συμβαίνει με όλες τις κεντροαριστερές πολιτικές δυνάμεις σε ολόκληρη τη Δύση. Από τη μία πλευρά υπάρχει μία δεξιά η οποία προτείνει την  ανάσχεση των μεταναστευτικών ροών  και του ξεχειλώματος της πολιτικής ορθότητας, αυτό που αποκαλούμε woke ατζέντα. Το είδαμε και στην Ελλάδα αυτό, σε αντίθεση με ό,τι ισχυρίζονται ''σοβαροί αναλυτές'', ότι δηλαδή στην εκλογική απομείωση  της ΝΔ στις ευρωεκλογές έπαιξε καθοριστικό ρόλο το οικονομικό ζήτημα και η ακρίβεια ενώ στην πραγματικότητα έπαιξε καθοριστικό ρόλο ένα πολιτισμικό γεγονός, ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών

Η ήττα των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ αποτελεί ήττα μια ολόκληρης παράταξης στη Δύση. Η κυβερνητική κρίση στην Γερμανία το επιβεβαιώνει. Διότι δεν έχει πια πρόταση και όραμα, ενώ η δεξιά –αρέσει δεν αρέσει– έχει πρόταση, όπως είδαμε με την Λεπέν στη Γαλλία. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα που έχει σήμερα η κεντροαριστερά σε όλη την Δύση , δεν διαθέτει πρόταση και δεν διαθέτει και ηγετικές φυσιογνωμίες. Ως σημαντικότερη προσωπικότητα της Ευρώπης αυτή την περίοδο έχει αναδειχθεί η πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι. 

Σε όλη την Ευρώπη πλέον, και μετά την εκλογή Τραμπ, θα αρχίσει να μεταβάλλεται η στάση απέναντι στην μετανάστευση και στην εσωτερική διάλυση των κοινωνιών μέσα από την πρόταξη της woke αντίληψής, δηλαδή της διάλυσης της οικογένειας, της διάλυσης των εννοιών έννοια άνδρας – γυναίκα. Μπαίνουμε σε μία εποχή  κατά την οποία όλες τις πολιτικές δυνάμεις θα υποχρεωθούν να αναπροσαρμοστούν, όπως έχει γίνει ήδη στη Δανία, όπου η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση κατόρθωσε να κυριαρχήσει γιατί εγκολπώθηκε τα συνθήματα του δεξιού κόμματος ως προς  το μεταναστευτικό (η Δανία έχει τη μικρότερη μετανάστευση σε όλη την Ευρώπη).

Είναι προφανές ότι η εκλογή Τραμπ θα έχει συνέπειες για την Ουκρανία (έχει δηλώσει ότι σκοπεύει να συνεννοηθεί με τον Πούτιν) και την Ευρώπη μέσω Ουκρανίας, ενώ πιθανότατα θα αποδυναμωθεί και το ΝΑΤΟ. Θα πρέπει να θεωρούμε βέβαιο ότι θα ενισχυθούν οι δασμοί έναντι των ευρωπαϊκών εξαγωγών για να αυξηθεί η παραγωγή στις ΗΠΑ.

Στα ελληνοτουρκικά είναι γνωστή –και πρόσφατα διακηρυγμένη εκ νέου– η προτίμηση του Τραμπ προς τον Ερντογάν. Ωστόσο, υπάρχει ο παράγοντας Ισραήλ, με το οποίο ο Τραμπ είναι ταυτισμένος. Δεν είναι τυχαίο ότι τη μέρα των αμερικανικών εκλογών ο Νετανιάχου απέπεμψε το Νο2 της κυβέρνησής του, τον Γκάλαντ, που είχε  άριστες σχέσεις με τους Δημοκρατικούς  Μια αυξημένη ένταση στη Μέση Ανατολή  θα έχει παράπλευρες συνέπειες για τις σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας. Οι Αμερικανοί προωθούν τη σύνδεση Κύπρου – Ελλάδας – Ισραήλ, ως ζωτικό διάδρομο του Ισραήλ προς την Ευρώπη. Γεγονός που έρχεται σε αντίφαση με την υποστήριξη του Τραμπ στον Ερντογάν. Θυμόμαστε από την προηγούμενη θητεία του Τράμπ, ότι ενώ τόνιζε την φιλία του με τον Ερντογάν, ταυτόχρονα πέταξε έξω τους Τούρκους από το πρόγραμμα των F35 και ο Πομπέο, ως Υπουργός Εξωτερικών, κράτησε μια σταθερή και σθεναρή στάση υπέρ της Ελλάδας. 

Η υποστήριξη στον Τραμπ αποτελεί σύμπτωμα της κρίσης των φιλελεύθερων δημοκρατιών. Οι αξίες στις οποίες στηρίζεται η Ευρώπη και η Δύση γενικότερα, έχουν διαβρωθεί από απόψεις όπου σύμφωνα με αυτές όχι μόνο οι ταυτότητες φύλου, φυλής και έθνους αμφισβητούνται αλλά αναιρείται και η ίδια η επιστημονική και ιστορική αλήθεια. Έχουν  εγκαταλείψει τις παλιές αξίες, αντικαθιστώντας τες με έναν γενικευμένο καταναλωτισμό”.