Ιανουάριος 2008. Καλεσμένη του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας και του τότε διευθυντή του, Γιώργου Τσαγκάρη, η Κική Δημουλά.

Στο πλαίσιο της σειράς «Αλεξανδρινά Απογεύματα», στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου, η ποιήτρια καθηλώνει το ακροατήριο με το λόγο και τους αφορισμούς της.

Για μετά το τέλος της εκδήλωσης, ο Γιώργος Τσαγκάρης έχει κλείσει τραπέζι στου Καραμάνου.
Στην παρέα, εκτός από τον ίδιο και την ποιήτρια, φίλοι που τη συνοδεύουν από την Αθήνα: ο ποιητής Αντώνης Φωστιέρης, ο κριτικός λογοτεχνίας Θανάσης Νιάρχος και ο ζωγράφος Σωτήρης Σόρογκας. Επίσης, τρεις δημοσιογράφοι από τον τοπικό Τύπο. Η Μαρία Τομαρά, ο Πέτρος Τσώνης και η υποφαινόμενη.

Η Κική Δημουλά στη μέση του τραπεζιού. Σοβαρή, όπως πάντα, συζητά και καπνίζει. Κάποια στιγμή ζητά από τον σερβιτόρο να της φέρει μια κόκα κόλα λάιτ.

Κάθεται ακριβώς απέναντί μου. Σκύβω προς το μέρος της: «Η λάιτ είναι πιο ανθυγιεινή από την κανονική» της λέω.
Κι εκείνη πολύ σοβαρά, μου απαντά: «Μα δε μ’ ενδιαφέρει η υγεία μου, αλλά η ομορφιά μου».