Και ο οδηγός σε μεγάλα ντέρτια ακούει καψουροτράγουδα στη διαπασών. 

Και ξαφνικά ακούγεται με τη συγκλονιστική φωνή της Γιώτας Νέγκα το τραγούδι του Κραουνάκη “Αυτή η νύχτα μένει”.

Και αυτή η νύχτα είναι που ένα τραγούδι την απογειώνει, σκέφτεται καθώς βλέπει εκείνη, που στο απέναντι κάθισμα κάθεται να τον κοιτάζει με ένα βλέμμα που καίει, προκαλώντας επιθυμίες και δίνοντας υποσχέσεις. 

Κοιτάζονται επίμονα για λίγο αλλά καθώς το λεωφορείο πλησιάζει προς τη στάση, η γυναίκα σηκώνεται έτοιμη να κατεβει. 

Και ενώ η πόρτα ανοίγει και εκείνη κατεβαίνει, εκείνος μένει στη θέση του και την κοιτάζει, καθώς το λεωφορείο και πάλι ξεκινάει για να συνεχίσει τη διαδρομή του. 

Εκείνος έχει πολλές ακόμα στάσεις για να φτάσει στον προορισμό του, γι’ αυτό και δεν κατέβηκε άλλωστε, δικαιολογείται στον εαυτό του, πασχίζοντας μάταια να μην τον λυπηθεί για την αδράνειά του. 

Θανάσης Παντές