Περίεργη γυναίκα η Τζόαν και ο Μπρεκ δυσκολευόταν να τη διαχειριστεί. 

Παρόλα αυτά του άρεσε, γιατί, όπως εκμυστηρεύτηκε στον γράφοντα, του θύμιζε την Φωτεινή Μανεστράκου στον χαρακτήρα. 

Ιδιαίτερα μετά τη συζήτησή του με τη Μπέμπα για τη Φωτεινή, ο Μπρεκ είχε ταραχτεί και προβληματιστεί και έτσι ο γράφων, βλέποντας την κατάστασή του, του ζήτησε να μείνει για λίγο εκτός παιχνιδιού και να ασχοληθεί με τον έρωτά του για την Τζόαν, που είχε πλέον φορτωθεί για τα καλά στην Τερέζα και είχαν αρχίσει τις εκδρομικές εξορμήσεις, ακολουθώντας τον Μπρεκ στη Στούπα και με ορμητήριο αυτή σεργιάνιζαν στην υπόλοιπη Μάνη. 

Τύπος ενθουσιώδης η Τζόανη, όταν της μίλησαν για τα βιβλία του Γιαννουλέα, ιδιαίτερα για τη “Δηλητηριάστρια της Μάνης”, ρώτησε αν είχε μεταφραστεί στα αγγλικά για να τα διαβάσει

Μένοντας μόνος με το αρχειακό υλικό που είχε στη διάθεσή του ο γράφων προσπάθησε να το βάλει σε μια σειρά μπας και βγάλει άκρη, ώστε να συνθέσει την αφήγησή του, αλλά για άλλη μια φορά διαπίστωσε πως το υλικό αυτό είναι τόσο ετερόκλητο που δύσκολα θα έβγαζε άκρη αν ακολουθούσε τους γνώριμους τρόπους ερευνητικής προσέγγισης. 

Εκείνο που ήταν ολοφάνερο ήταν πως αυτό το τόσο ετερόκλητο αρχειακό υλικό αποτελούσε συνισταμένη πολλών επιμέρους αρχείων, που εκείνοι που κάποτε το είχαν, είχαν βάλει σκοπό τους να ταλαιπωρήσουν εκείνους που θα αποφάσιζαν να ασχοληθούν με το υλικό αυτό και να βγάλουν τελικά κάποια άκρη. 

Για όλη αυτή την ταλαιπωρία ο γράφων ήταν βέβαιος. 

Και άλλωστε το διαπίστωνε καθημερινά.

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-