Τώρα είχε πάρει φόρα και μιλούσε ασταμάτητα για τον Μαρσέλ Μαντουρόν ή Μαντούροφ, που ήδη βρισκόταν στη Σομαλιλάνδη, όπου θα αναλάμβανε σύντομα ηγετικό ρόλο.

Μιλούσε ο Μπρεκ και ο γράφων εν κινήσει τον άκουγε, έχοντας θέσει σε λειτουργία την ανοιχτή ακρόαση του τηλεφώνου και αφήνοντας το βλέμμα του να περιδιαβαίνει τον εξαίσιο ορίζοντα και από τη Αίγινα που βρισκόταν να αγναντεύει το Αγκίστρι και το πλοίο “Κεραυνός” το οποίο ερχόνταν. 

Προσπαθούσε βέβαια να προσέχει και τα όσα άκουγε από τον Μπρεκ αλλά δεν τα κατάφερνε και έτσι του είπε πως κλείνει το τηλέφωνο και τελικά αυτό έκανε. 

Άφησε το βλέμμα του να περιηγηθεί ανενόχλητα στο περιβάλλον και τη γαλήνη του. 

Περπατώντας πέρασε από το σημείο όπου ήταν τα σπίτια των εικαστικών Μόραλη, Νικολάου, Καπράλου αλλά και το σπίτι του Καζαντζάκη. 

Το βλέμμα του έφυγε και προς τη μεριά του Πειραιά όπου λόγω καθαρού ορίζοντα φαινόταν και αυτός καθαρά. 

Συνέχισε να περπατά για ξαβάλει τη σκέψη του σε μια σειρά, όσο το δυνατόν πιο λογική.

Τα νέα στοιχεία που είχαν προκύψει από το αρχείο του Μάξιμου Εμπέρογλου στην Λεπτοκαρυά περιέπλεκαν ακόμα περισσότερο την κατάσταση, που ήταν ήδη γεμάτη περιπλοκές. 

Για μια στιγμή σκέφτηκε που είχε μπλέξει, αλλά δεν σκέφτηκε καθόλου να τα παρατήσει. 

Τώρα μάλιστα που το αρχείο Εμπέρογλου είχε αποκαλύψει νέα δεδομένα η ερευνητική του διάθεση είχε γίνει εντονότερη. 

Γύρισε στο δωμάτιο που έμενε, στο φιλόξενο αρχοντικό του Ιάσωνα Γουηβέριου και η στριφνή υπηρέτρια - οικονόμος Σμέρνα τον υποδέχτηκε με ένα χαμόγελο που τον εξέπληξε. 

Του είπε όλο χαρά πως ο κίτρινος φάκελος που περίμενε είχε έρθει και βρισκόταν στη βιβλιοθήκη. 

Ο γράφων απόρρησε γιατί δεν περίμενε κανένα φάκελο και μάλιστα κίτρινο αλλά όταν πήγε στη βιβλιοθήκη είδε στο τραπέζι έναν ογκώδη κίτρινο φάκελο - δέμα και απ΄ έξω το όνομά του. 

Το άνοιξε και το περιεχόμενο τον εξέπληξε. 

Περιλάμβανε το βιβλίο του Καραγάτση “Ο Κίτρινος φάκελος” σε δερματόδετη μορφή και έναν άλλο μικρότερο φάκελο με την ένδειξη Μ Μ Μ. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-