Οχι γιατί φοβόταν πως θα τον απήγαγαν αλλά γιατί το όνομά του, ύστερα από πάρα πολύ καιρό, είχε ξανακουστεί και ο ίδιος χωρίς να το επιδιώξει ήταν πάλι στο προσκήνιο και αυτό τον ενοχλούσε. 

Δεν μπορούσε πάντως να κάνει κάτι να αλλάξει αυτή την κατάσταση που είχε προκύψει απρόοπτα και έτσι αποφάσισε να την απολαύσει. 

Πήρε λοιπόν την απόφαση να πάει στην Αίγινα, μαθαίνοντας για την κινητικότητα που εκεί υπήρχε και για την οποία ο ίδιος ανέκαθεν ενδιαφερόταν. 

Δεν θα έμενε όμως μόνο στην Αίγινα, αλλά θα πήγαινε και στη Μάνη, όπου ανέκαθεν διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς-συμφέροντα μαζί της.

Η εμφάνιση του Νατάλ Γουηβέριου και του Άτζιο Μπιλ και μάλιστα πρωτοχρονιάτικα, τον είχαν ενοχλήσει. 

Αλλά η μεγαλύτερη ενόχλησή του προερχόταν από το γεγονός ότι συζητήθηκε το όνομά του. 

Δεν το περίμενε να συμβεί τη στιγμή που συνέβη και μάλιστα με αφορμή τη σύλληψη του Μαδούρο, για τον οποίο δεν είχε και την καλύτερη γνώμη από την εποχή του Τσάβες, που τον είχε γνωρίσει.

Ο Μαντουρόν ή Μαντούροφ ήταν κατηγορηματικός στα όσα ανέφερε και η εππιμονή του σε αυτά εντονότατη.

Ο γράφων διάβαζε και απορούσε γιατί για τον Μαρσέλ Μαντουρόν ή Μαντούροφ δεν ήξερε τίποτα, πριν του μιλήσει γι’ αυτόν ο Μπρεκ, ο οποίος και του είχε στείλει τον ογκώδη κίτρινο φάκελο με το βιβλίο του Καραγάτση και τα όσα για τον Μ Μ Μ αναφέρονταν στον μικρότερο φάκελο. 

Αλλά γιατί ο Μπρεκ είχε πάρει αυτή την πρωτοβουλία;

Και για ποιον λόγο ζητούσε την αρωγή του γράφοντος;

Οι απορίες που ο γράφων είχε δεν θα έβρισκαν άμεσες απαντήσεις γιατί η γηραιά και πάντα οξυδερκής αρχόντισσα Νέδουσα Γουηβέριου επικοινώνησε μαζί του για να του επισημάνει πως το κεφάλαιο Κύπρος, με αφορμή και την ανάληψη της Ευρωπαϊκής Προεδρίας είχε προκαλέσει έντονη κινητικότητα που αφορούσε, εκτός των άλλων παραμέτρων, και την υπόθεσή “τους”.

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-