Άλλωστε το ίδιο ίσχυε για την αδελφή του Βαλέρια, που είχε καταφέρει να έχει δική της αυτόνομη πορεία. 

Η ενόχληση του Γαλέριου προερχόταν από τον συναγελασμό του, εξ ανάγκης, με τους Πότηδες Γουηβεράκο, Μπουρδουμάν και Μπουρδουμανάκο, αν και οι εν λόγω τρεις μεταξύ τους είχαν τεράστιες όσο και κραυγαλέες διαφορές. 

Ιδιαίτερα για τον Πότη Μπουρντουμανάκο ο Βαλέριος δεν είχε καλή άποψη, γιατί συν τοις άλλοις τον θεωρούσε και εχθρό του αδελφού του, χωρίς ωστόσο να γνωρίζει το λόγο ή τους λόγους που είχαν οδηγήσει στην έχθρα αυτή. 

Γι’ αυτό και δεν δίστασε να εκμυστηρευτεί την αντιπάθειά του για τον Μπουρντουμανάκο στον γράφοντα, με τον οποίο συναντήθηκε και ένιωθε γι’ αυτόν συμπάθεια. 

Ο γράφων πάλι απ’ τη μεριά του δεν είπε τίποτα για όσα ο Μπουρντουμανάκος του είχε πει. 

Ο Γαλέριος ωστόσο, από τη μεριά του, φρόντισε να επισημάνει πως είχε ήδη ενημερωθεί απ’ τη Νέδουσα Γουηβέριου, που δεν έκρυβε πλέον την ενόχλησή της για τον Μπουρντουμανάκο και θεωρούσε πως είχε διαψεύσει τα όσα πίστευε γι’ αυτόν. 

Την ενοχλούσε βέβαια περισσότερο που σκέφτηκε πως είχε αρχίσει να χάνει τον έλεγχο και αυτό δεν το συγχωρούσε στον εαυτό της. 

Εκείνο που ήταν ολοφάνερο πάντως, ήταν πως η υπόθεση, μετά την πρωτοχρονιάτικη μάζωξη στο αρχοντικό της, που η ίδια είχε προσκαλέσει, ξέφευγε σιγά σιγά από κάθε έλεγχο.

Ήταν και οι αφίξεις του Νατάλ Γουηβέριου και του Άτζιο Μπιλ που είχαν δυσκολέψει ακόμα περισσότερο τις όποιες δυσκολίες ακόμα υπήρχαν.

Ο Γαλέριος και η Βαλέρια, θεωρούσε η Νέδουσα, ήταν πρόσωπα που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τον επανέλεγχο της όλης κατάστασης.

Το μεγάλο αγκάθι όμως παρέμενε ο Βαλέριος Γουηβέριος, που με την επιστροφή του ήταν ήδη ένα πρόβλημα. 

Και βέβαια εκείνο που δεν περίμενε η Νέδουσα ήταν που θα ακουγόταν για πρώτη φορά και μάλιστα εκτός ελέγχου η Γουηβερία. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-