Δεν ήταν αδικαιολόγητη η έκπληξη όσο και η αμηχανία της Νέδουσας, αφού ο Γουηβέρ παρέμενε χρόνια τώρα το απωθημένο της, από τότε που ταξίδευαν μαζί σε γνωστούς, και άγνωστους και για τους πολλούς, προορισμούς και έδιναν μεταξύ τους όρκους αιώνιας αγάπης που και οι δυο τους δεν κράτησαν. 

Το απωθημένο γι΄αυτήν όμως φαίνεται πως έμεινε, γιατί, μόλις τον είδε, κάτι σκίρτησε μέσα της από το κοινό τους παρελθόν. 

Ο Γουηβέρ, υπεραιωνόβιος πλέον αλλά πάντα θαλερός, επέστρεψε και μάλιστα, όπως τόνισε στη Νέδουσα, ο λόγος ήταν πως ήθελε να συμμετέχει στο οικονομικό συνέδριο που θα γινόταν υπό την αιγίδα της. 

Η Νέδουσα μπορεί να ξαφνιάστηκε αλλά φρόντισε να κρύψει την έκπληξή της και να φανεί όσο γινόταν πιο οικεία στον Γουηβέρ, που δέχτηκε να μείνει στο Αρχοντικό της για να έχουν την ευκαιρία να θυμηθούν τα παλιά, όπως της είπε  έμφαση 

Ο Σιγκρ, που έφευγε, βλέποντας τον Γουηβέρ, που τον ήξερε παλαιόθεν και προσέχοντας την αντίδραση της Νέδουσας μόλις τον είδε, κατάλαβε πως “εδώ υπήρχε κάτι” που θα μπορούσε να του φανεί χρήσιμο την κατάλληλη στιγμή. 

Χαιρέτησε και έφυγε ικανοποιημένος με τη διαπίστωσή του. 

Πίσω οι δυο παλιοί γνώριμοι, η Νέδουσα και ο Γουηβέρ, κοιτάζονταν με έντονη καχυποψία πριν αρχίσει μεταξύ τους ένα έντονο παιχνίδι ερωταπαντήσεων, που ανέκαθεν τους ενθουσίαζε όσο και τους ενοχλούσε κιόλας. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-