Γουηβέριοι και Γιακαρλούτσι είχαν μια ακόμη ευκαιρία να συγκρουστούν και το έκαναν, προκαλώντας δυσφορία στους Γουηβεράκηδες συναγωνιστές τους, που αναγκάστηκαν να τους επιπλήξουν πολύ έντονα και όχι άδικα προφανώς. 

Ένας μάλιστα εξ αυτών, ο Μανούσος Γουηβεράκης, τους απείλησε στα ίσια και τους αποκάλεσε και υπονομευτές του Αγώνα για την απελευθέρωση και την ανεξαρτησία της Κρήτης. 

Ύστερα πάντως τα πράγματα ακολούθησαν το δρόμο τους και έγιναν μέρος της ιστορίας της Κρήτης, για την οποία καμάρωναν τόσο οι Γουηβέριοι όσο και οι Γιακαρλούτσι, προκαλώντας όμως την οργή του Μανούσου Γουηβεράκη και τον απογόνων του. 

Ένας εξ αυτόν, ο κυριότερος ενδεχομένως, ο Κρητομάνης Γουηβερακάκος-Γουηβερακάκης, ύστερα από μακρά απουσία αποφάσισε να επανεμφανιστεί και να κάνει αισθητή την αλλοπρόσαλλη έτσι κι αλλιώς ύπαρξή του, για την οποία οι φήμες διαδέχονταν η μία την άλλη μαζί με τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις τους.

Από όπου περνούσε ο Κρητομάνης δημιουργούσε ταραχή με τις εξαφανίσεις του, αφού αλλού τον περίμεναν και αλλού εμφανιζόταν.

Έτσι βρέθηκε και στην Άνδρο, όπου τυχαία τον είδε η Λεονίκη, ενώ είχε εμφανιστεί στα Χανιά και στην Αίγινα, χωρίς όμως να τον αντιληφθούν. 

Και στην Άνδρο πάντως έμεινε λίγο, όσο χρειάστηκε για να διαπιστώσει πως οι Ανδρειώτη-Χανδρειώτη τα είχαν βρει για να αντιπαρατεθούν με το αντίπαλο δέος. 

Εκεί, στη Χώρα της Άνδρου, σεργιανίζοντας στο Παραπόρτι, άκουσε να γίνεται λόγος για ένα Λογισμικό Θανάτου και ώσπου να καταλάβει πως επρόκειτο για το νέο αστυνομικό μυθιστόρημα του Παναγιώτη Γιαννουλέα, πρόλαβε να θυμηθεί τον Γκρέγκορι Παστριανό, παλιό του συνεργάτη, που θα συναντούσε τις επόμενες μέρες στη ΧΑλκίδα. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-