Ήταν δώρο σημαντικό ωστόσο, ένα μενταγιόν, όπου ένας χρυσός φοίνικας έβγαινε μέσα από τις στάχτες και είχε τον αριθμό επτά στην πίσω όψη του. 

Το δώρο συνοδευόταν από κάρτα που έγραφε “να το φοράς και να θυμάσαι”. 

Συνοδευόταν επίσης από μια ολόχρυση καδένα. 

Το δώρο ξάφνιασε την Νταίζη και ενοχλήθηκε μάλιστα που δεν συνοδευόταν από όνομα αποστολέα, ωστόσο πρόσεξε πως στην άκρη της κάρτας υπήρχε ένα διακριτικό Ε σε κύκλο, που όμως δεν της θύμιζε κάτι συγκεκριμένο και αυτό την ενόχλησε.

Την ενόχλησε ακόμα περισσότερο καθώς σκέφτηκε πως κάποιος έπαιζε μαζί της. 

Το πιο περίεργο ήταν που το δώρο είχε φτάσει στα χέρια της καθυστερημένα, ενώ ήταν άγνωστο πότε είχε σταλεί.

Καλοκαίρι πια και φορτσάτη η Νταίζη κάνει τα μακροβούτια της στην κεντρική παραλία της Στούπας, πίνει τον καφέ της στο “Πατρικό” και στο “Ακταίο” και τα μεσημέρια τρώει στο MYLÓ, ενώ τα βράδια εξαφανίζεται και κανείς δεν ξέρει που πηγαίνει, ούτε βέβαια ο δαιμόνιος Μπρεκ, που βρίσκεται σε δαιμόνιο τουριστικό οίστρο. 

Δεν πρόκειται για περίεργη εξαφάνιση ωστόσο. 

Η Νταίζη απλώς μένει σε δωμάτιο του ξενοδοχείου “Λεύκτρον” και διαβάζει τα βιβλία του Στουπιώτη συγγραφέα Παναγιώτη Γιαννουλέα, γιατί σκοπεύει να τον συναντήσει λίαν συντόμως.

Και ενώ βρίσκεται στο δωμάτιο και διαβάζει, δέχεται στο κινητό της ένα μήνυμα - πρόσκληση από τον γνωστό “Θίασο”. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-