“Μαύρο” ήταν το έτος και για τους Γουηβέριους που βρέθηκαν παγιδευμένοι στην υποστήριξη του εγχειρήματος και ξόδεψαν χρήματα που σε άλλη περίπτωση δεν θα το έκαναν και αφού το έκαναν το μετάνιωσαν και για πολύ καιρό μετά κλαιγόντουσαν. 

Για το “Μαύρο ‘97” οι σημειώσεις που διάβασε ο Σταρλάτος Πλούτσος Γουηβέριος περιείχαν και νύξεις για έναν θησαυρό αμύθητης αξίας που προσδιοριζόταν μέσα από την αποκρυπτογράφηση της λέξης ΑΕΙΜΠΡΕΧΟΝΤΑ και αυτές οι νύξεις εξίταραν ακόμη περισσότερο την φαντασία του, που ως γνωστόν ανέκαθεν κάλπαζε. 

Πάνω σε έναν τέτοιο καλπασμό αποφάσισε να συνδέσει τα ετερόκλητα κομμάτια του παζλ και άρχισε τις βολιδοσκοπήσεις προς κάθε κατεύθυνση, ως εξαφανισμένος πάντα, για όσους τον γνώριζαν. 

Έτσι προέκυψε και η γνωριμία με τον Τζέρομ Μπαρτόλομι Βαρθολομαίο όπως και τον Ντρέσεν Βαρθολομαίο, που είχε αρνηθεί να γίνει Μπαρτόλομι, οι οποίοι ήταν συγγενείς της Νταίζης Βαρθολομαίου και έτσι είχε την ευκαιρία να γίνει νονός της, αλλά έκτοτε να μη συναντηθεί ποτέ πια μαζί της, μαθαίνοντας ωστόσο πάντα νέα της και ότι είχε κληρονομήσει τους Βαρθολομαίους συγγενείς της, που είχαν επαφές με τους Γουηβέριους σε όλες τις εκδοχές τους. 

Και έτσι αποφάσισε να της στείλει ένα δώρο ανώνυμο για λόγους σκοπιμότητας θέλοντας να βολιδοσκοπήσει τις προθέσεις της, πριν αποφασίσει να εμφανιστεί μπροστά της και ξέροντας πως η Νταίζη βρισκόταν στη Στούπα, όπου και εκείνος θα πήγαινε σύντομα. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-