“Θυμούνται τον Σκαρίμπα στη Χαλκίδα;”, αναρωτιέται για άλλη μια φορά ο γράφων ευρισκόμενος στην πρωτεύουσα της Εύβοιας, που κάποτε αποκαλείτο και “μυστηριώδης νήσος” και παρατηρώντας το πήγαινε έλα των τρελών νερών της στη θρυλική της γέφυρα. 

Και άλλη απορία έχει ο γράφων, “αν γνώρισε τον Σκαρίμπα στη Χαλκίδα ο Καζαντζάκης;”. 

Σίγουρα πάντως τον γνώρισε ο Λουντέμης, που αναφέρεται στον Σκαρίμπα στο βιβλίο του “Τότε που κυνηγούσα τους ανέμους”. 

Τον γνώρισε και ο Καλαματιανός με καταγωγή από τη Μάνη, Πάνος Παναγιωτούνης, που έγραψε μάλιστα και βιβλίο με τον τίτλο “Γιάννης Σκαρίμπας, ο Ιδαλγός της Χαλκίδας” το 1986, αναφερόμενος εκτενώς στον ιδιόρρυθμο και πρωτοπόρο Σκαρίμπα, που μπορεί να μην γεννήθηκε στην Χαλκίδα, αλλά έγινε πιο Χαλκιδαίος από τους Χαλκιδείς. 

Την άποψη αυτή έχει και ο εξίσου ιδιόρρυθμος Αντιαφόρ Λεπρέν, που βρέθηκε στη Χαλκίδα περιηγούμενος και αναζητώντας έμπνευση που πολύ καιρό τώρα είχε χάσει. 

Μαζί του είχε τους κωδικούς που ο Γουηβερόφσκι είχε στείλει στον Ιωνά Δραγουμάνο.

Έτσι έλεγε το μήνυμα, που η Νέδουσα έστειλε στον γράφοντα, χωρίς να του πει πως θα τον γνωρίσει αν συναντηθούν. 

Δεν χρειάστηκε να ψάξει πάντως, γιατί επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο τον περίμενε εκεί ο ίδιος ο Αντιαφόρ που είχε σπεύσει να τον συναντήσει πρώτος πριν καν αναζητηθεί εκ μέρους του γράφοντος. 

Η συνάντηση ήταν έκπληξη για τον γράφοντα. 

Η συνάντησή τους πάντως ήταν ιδιαιτέρως εγκάρδια, τουλάχιστον εκ μέρους του Λεπρέν και προς όλη την παρέα. 

Έκανε μάλιστα και ενδιαφέρουσες φιλοφρονήσεις προς τις κυρίες. 

Ο Λεπρέν ζήτησε να μιλήσει ιδιαιτέρως στον γράφοντα και του είπε πως είχε τους κωδικούς του Γουηβερόφσκι, οι οποίοι όμως βρισκόντουσαν και στο αρχείο Καλβορόμα και ήταν ήδη γνωστοί, χωρίς όμως, όσοι τους γνώριζαν, να μπορούσαν να τους εξηγήσουν, ούτε καν ο ίδιος. 

Ο γράφων τον ρώτησε πως είχαν φτάσει στα χέρια του και τότε ο Λεπρέν άρχισε να αφηγείται ιστορίες για αγρίους, όπως έλεγε χαρακτηριστικά και να περιπλέκει στην αφήγησή του και τα μέλη του “Θιάσου” αλλά και τους Γουηβέριους, όπως και τους Γιακαρλούτσι, καθώς και τους Λίντερμπεργκ, για να καταλήξει στο εγκώμιο των Δραγουμάνων. 

Τελειώνοντας την αφήγησή, τους είπε πως θα συναντούσε ο ίδιος τη Νέδουσα Γουηβέριου, στην οποία τηλεφώνησε από το κινητό του γράφοντος και κανόνισαν να τα πουν άμεσα. 

Ζήτησε ωστόσο από τον γράφοντα να εξετάσει στο αρχείο Καλβορόμα, που του είχε εμπιστευθεί η απόγονή του, Ζακάνθα Κλάδη καλβορόμα, για την περίπτωση της Γραμμής του Μεσονυχτίου, που σχετιζόταν με τους κωδικούς. 

Ύστερα απ’ όλα αυτά η παρέα έφυγε από τη Χαλκίδα και έμεινε πίσω για λίγο ακόμα ο Αντιαφρόν Λεπρέν. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-