Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2022 17:18

Η ιδιωτικοποίηση της… μάνας*

Η ιδιωτικοποίηση της… μάνας*

Του Δημήτρη Ν. Μπουσούνη 

     Η ενεργειακή και οικονομική κρίση που βιώνει σήμερα η ανθρωπότητα συμπίπτει απόλυτα με την ιδιωτικοποίηση των πάντων και το πέρασμα της δημόσιας περιουσίας στα χέρια της ολιγαρχίας.

Αυτό σημαίνει πως, αντί ν’ απολαμβάνουν οι πολίτες τα αγαθά που παράγει η γη τους και τους κόπους των προγόνων τους, με την ιδιωτικοποίηση όλα αυτά τα νέμεται η πλουτοκρατία, ενώ ο απλός κόσμος λιμοκτονεί.

Πριν από λίγες ημέρες, μάλιστα, ανακοινώθηκε επίσημα από τον ΟΗΕ, πως κάθε τέσσερα δευτερόλεπτα πεθαίνει επάνω στη γη κι ένα άτομο από την πείνα.  

Οποιοσδήποτε, λοιπόν, ήταν αντίθετος με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων το  προηγούμενο διάστημα, εθεωρείτο εχθρός της προόδου και ήταν το κόκκινο πανί για το καπιταλιστικό κατεστημένο.

Σήμερα, όπως μεταδίδουν τα ΜΜΕ, σε κάποιες χώρες έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση και κρατικοποιούνται ενεργειακοί κολοσσοί, που μέχρι πρόσφατα αυτό εθεωρείτο αδιανόητο.

Φωνές ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις υπήρχαν πάντα από τον απλό κόσμο αλλά κι από ανθρώπους του πνεύματος, αλλά κανένας δεν τους άκουγε.

Μια απ’ αυτές τις φωνές ήταν και του ποιητή ΖΟΖΕ ΣΑΡΑΜΑΓΚΟΥ.

Αυτός, θέλοντας να δείξει τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση, είχε δημοσιεύσει χρόνια πριν ένα κείμενο με τίτλο: “ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ”.

Αυτό το πόνημα το παραθέτω εδώ αυτούσιο, όπως το είδα δημοσιευμένο πριν από καιρό και το αφήνω στην κρίση του καθενός.

Λέει, λοιπόν, ο ποιητής: «Μου φαίνεται πως είναι μια χαρά. Να ιδιωτικοποιηθεί το Μάτσου Πίτσου, το σαντ σαν, η καπέλα Σιστίνα.

Να ιδιωτικοποιηθεί ο Παρθενώνας, ο Νούνο Γκονσαλβες, ο καθεδρικός ναός της Σαρτρ, η αποκαθήλωση του Antonio orestalcore, το πρόσωπο της Δόξας του Σαν Ντιάγκο ντε Κομποστέλα, η Κορδιλίερα των Άνδεων.

Να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα η θάλασσα κι ο ουρανός, το νερό κι ο αέρας, η δικαιοσύνη και ο νόμος, το σύννεφο το περαστικό, το όνειρο, προπάντων αν είναι ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά.

Και σαν κερασάκι στην τούρτα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα κράτη παραδίδοντας μια κι έξω την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρίες με διεθνή διαγωνισμό. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου…

Και τώρα, μια που μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε».   Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας 1998!

 

       Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

 

ΥΓ: Τα σχόλια δικά σας!!!