Σημειώνει ο Μιχαήλ Μαραγκάκης: «Ζούμε την πιο προκλητικά άδικη, βάναυση και πανηγυρικά ακραία βίαιη περίοδο της ανθρώπινης Ιστορίας από άποψη ανυπολόγιστου κόστους, πόνου και αμέτρητων θυμάτων! Την εποχή θριάμβου του ασυλλόγιστου, του πιο ανελαστικού δογματισμού και της βαρβαρότητας!
Αιώνες τώρα, οι αδίστακτοι, άπληστοι, απάνθρωποι και φιλοπόλεμοι κυρίαρχοι του κόσμου, όλες οι πολύμορφες κρατικές οντότητες, με το όποιο μέγεθος δημοκρατικότητας, αυταρχισμού ή ολοκληρωτισμού εμφανίστηκαν, απενοχοποίησαν την φρίκη των πολεμικών τους επιχειρήσεων για τον έλεγχο, την λεηλασία και κατασπατάληση των φυσικών πόρων και την δυσβάστακτη κοινωνική εκμετάλλευση των πλέον αδύναμων!
Μας εξαπάτησαν, μας παγίδευσαν, γίναμε με την υποχρεωτική στράτευση άβουλο καταστροφικό εργαλείο στα χέρια τους!
Καλλιέργησαν μεθοδικά στις καρδιές μας το φυλετικό και θρησκευτικό μίσος έναν κοντόφθαλμο, ιδιοτελή και κίβδηλο εθνικοπατριωτικό φανατισμό και φρόντισαν να εξασφαλίσουν για τον εαυτό τους την απεριόριστη αμνήστευση του να δολοφονούν σχεδιάζοντας, διχάζοντας, εξοπλίζοντας και προκαλώντας αμέτρητες και πολύμορφες πολεμικές επιχειρήσεις σε όλο τον πλανήτη!
Εξαγιάσανε τη φρίκη του πολέμου και φρόντισαν να εξασφαλίσουν το ιδεολογικό και θεσμικό πλαίσιο αποδοχής του στο όνομα της υπεράσπισης της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της εδραίωσης της ειρήνης!
Μέσα στον γενικευμένο κυνισμό της εποχής μας, έχουμε ξεχάσει πως κάθε πόλεμος έχει τεράστιο κόστος συνδεδεμένος με τον θάνατο, την καταστροφή την ψυχική και σωματική αναπηρία, τον σεξουαλικό καταναγκασμό, την προσφυγιά, την εμπορία, την δουλεία εκατομμυρίων συνανθρώπων μας!
Ο πόλεμος αγαπητοί φίλοι δεν είναι καρπός μιας υπερβατικής βούλησης, της τυφλής μοίρας ή το αποτέλεσμα μιας σειράς τυχαίων γεγονότων. Είναι ο πιο πικρός καρπός των επιλογών μας, της βούλησης του τρόπου της ζωής μας. Είναι ένα εργαλείο του πολιτισμού που οικοδομήσαμε και τίποτε άλλο από ένα επάγγελμα για βάρβαρους.
Είναι ολοφάνερος ο πόνος και η θλίψη που προκαλεί η εικόνα της οποιαδήποτε αιματηρής σύγκρουσης των ανθρώπων που με καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να εξαγνιστεί και να αποφύγει τον χαρακτηρισμό της εμφύλιας σύγκρουσης.
Εμφύλια σύγκρουση του ενός και αδιαίρετου ανθρώπινου γένους όσο και εάν βαφτίζουμε τον κάθε πόλεμο αμυντικό ή επιθετικό, πραξικοπηματικό ή επαναστατικό, δίκαιο ή άδικο, κατακτητικό ή απελευθερωτικό, ιερό, αναπότρεπτο, επιβεβλημένο, ή αναγκαίο κακό...
Η υποχρεωτική στράτευση και συμμετοχή μας στον πόλεμο είναι η πιο σύγχρονη καταναγκαστική μορφή δουλείας!
Χιλιάδες χρόνια τώρα συμμετέχουμε στα παιχνίδια των κυρίαρχων της Γης! Και όμως, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι της έμπρακτης αγάπης και της ευθύνης δεν υποτάχθηκαν! Αρνήθηκαν την υποχρεωτική στράτευση και την συμμετοχή τους στο έγκλημα αυτοεξορίστηκαν υπέμειναν διώξεις, μακρόχρονες φυλακίσεις, βασανιστήρια, στερήσεις δικαιωμάτων, ακόμα και τον θάνατο!
Η αντίρρηση συνείδησης δεν σταματά στην άρνηση στράτευσης, αλλά επεκτείνεται στην αντιμιλιταριστική δράση, στην άρνηση κάθε υπηρεσίας που στηρίζει την βία, τον πόλεμο, την κατοχή, την τρομοκράτηση, τις διώξεις, την εξόντωση, τη στοχευμένη γενοκτονία ευάλωτων κοινωνικών, θρησκευτικών, εθνικών, φυλετικών και προσφυγικών ομάδων πολιτών!
Ο κοινός μακροχρόνιος αγώνας των θρησκευτικών και των πολιτικών αντιρρησιών συνείδησης, των εναλλακτικών και ολικών αρνητών, των ανυπότακτων εξωτερικού και όσων επέλεξαν το «τρελόχαρτο» συμπλήρωσε και επέκτεινε τον αγώνα των Επιτροπών Στρατιωτών-Ναυτών-Σμηνιτών σπάζοντας τα στεγανά στρατού-κοινωνίας με σημαντικές κατακτήσεις!
- Αναγνωρίστηκε το δικαίωμα άρνησης στράτευσης!
- Θεσπίστηκε εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία!
- Αδειάσαν οι στρατιωτικές φυλακές!
Οι κατακτήσεις του αντιμιλιταριστικού κινήματος γίναν ο εφιάλτης των στρατοκρατών που προσπαθούν να τις ακυρώσουν με κάθε τρόπο. Με την επιτροπή ελέγχου της συνείδησης που απορρίπτει σωρηδόν τους πολιτικούς Α.Σ., την επιβολή προστίμων, την επέκταση του χρόνου εναλλακτικής κοινωνικής υπηρεσίας που απέχει παρασάγγας από τον κοινωνικό χαρακτήρα της, χωρίς ουσιαστική κάλυψη των αναγκών των υπηρετούντων σε αυτήν, χωρίς την παραμικρή ενημέρωση των νέων πριν την κατάταξή τους.
Οι ανάγκες διεκδίκησης δικαιότερης νομοθετικής ρύθμισης, της πλήρους αποποινικοποίησης της άρνησης στράτευσης, της ενδυνάμωσης του αντιμιλιταριστικού μας αγώνα, της αποστρατιωτικοποίησης, της κατάργησης της υποχρεωτικής θητείας, και του εξανθρωπισμού της ανθρωπότητας, μας χρειάζονται όλους σε μια ουσιαστική εγρήγορση και ενότητα».
Αρ. Μητρώου Μ.Η.Τ. 262004