Είμαι από εκείνους που αναγνωρίζοντας το πλεονέκτημα της γεωγραφικής θέσης, υποστηρίζω πως η χώρα μας μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την πύλη της Ευρώπης και να αποτελέσει διαμετακομιστικό κέντρο μεταφοράς προϊόντων, αγαθών και ισχυρό κόμβο συνδυασμένων μεταφορών, υπηρετώντας ταυτόχρονα την ισόρροπη ανάπτυξη και την περιφερειακή ενίσχυση.
Και τίθενται τα ερωτήματα:
Είναι δυνατό και εθνικά αποδεκτό την ώρα που οι πάντες κρούουν τον κώδωνα και τονίζουν πως το Λεκανοπέδιο της Αττικής βρίσκεται σε υπερκορεσμό, το κόστος ζωής στα ύψη, η αναζήτηση και ανεύρεση κατοικίας πανάκριβη έως απαγορευτική, η περιβαλλοντική επιβάρυνση στο ζενίθ, το κυκλοφοριακό πρόβλημα συνεχώς διογκούμενο, να επιλέγονται και να προωθούνται δράσεις στις ήδη επιβαρυμένες υποδομές, αυξάνοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ο κάτοικος του λεκανοπεδίου;
Είναι δυνατό να επιλέγονται λύσεις και δράσεις που επιβαρύνουν τον αστικό ιστό των πόλεων του δυτικού τομέα του Λεκανοπεδίου, ενισχύοντας την κυκλοφοριακή φόρτιση και την περιβαλλοντική επιβάρυνση;
Είναι δυνατό να αγνοείται ο μαρασμός, η υποβάθμιση και η καταστροφή της περιφέρειας, δημιουργώντας παραγωγικές μονάδες και θέσεις εργασίας στο κορεσμένο λεκανοπέδιο χωρίς κανένα αίσθημα ευθύνης για τις παρενέργειες αυτών των επιλογών και στο δημογραφικό πρόβλημα ως αποτέλεσμα του υπερβολικού κόστους ζωής στις μεγαλουπόλεις; Πόσο υποκριτική είναι η στάση και οι δακρύβρεκτες δηλώσεις για την υποβαθμισμένη περιφέρεια, την ανάγκη αναγέννησης και παραμονής των πολιτών στις πόλεις και τα χωριά της;
Και όμως, είναι δυνατό, και αποτελεί επιλογή εκείνων που συνεχίζουν την καταστροφική πολιτική της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης, των εργολάβων αντιπαροχής, της εξυπηρέτησης των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων, των καταστροφέων του φυσικού περιβάλλοντος, των ανεύθυνων ταγών που δεν θέλουν και δεν μπορούν να λειτουργήσουν με σχέδιο και προοπτική για το παρόν και το μέλλον του τόπου, περιοριζόμενοι σε εφήμερες βραχυπρόθεσμες, κοντόφθαλμες και καταστροφικές για το παρόν και το μέλλον, δράσεις.
Προβληματισμό δημιουργεί και η στάση των κομμάτων, των αυτοδιοικητικών και κοινωνικών φορέων, που αποδέχονται αν δεν ενισχύουν αυτές τις λογικές. Δεν είδαμε -θα χαρούμε να διαψευσθούμε-καμία ανακοίνωση, καμία διαφορετική προσέγγιση, αποδεικνύοντας πως και αυτοί αντιμετωπίζουν επιφανειακά και χωρίς στρατηγική, θέματα που εμπεριέχουν βαθιά αντιαναπτυξιακή, αντικοινωνική και εν τέλει επιζήμια για την προοπτική του τόπου, πολιτική.
Κάθε καλόπιστος παρατηρητής, μη γνώστης των προβλημάτων που προκαλεί αυτή η στάση, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει επιπόλαια και αντικοινωνική την κριτική για αυτές τις “μεγάλες επενδύσεις”. Αυτό θα ίσχυε αν δεν υπήρχαν εναλλακτικές προτάσεις για μια νέα αναπτυξιακή πολιτική που θα έχει στο επίκεντρο την Περιφέρεια, την αποκέντρωση, την περιβαλλοντική προστασία, την ισόρροπη ανάπτυξη, την υπηρέτηση κοινωνικών και εθνικών αναγκών και προτεραιοτήτων.
Κατ' επανάληψη έχουμε τονίσει την ανάγκη της ενίσχυσης του ρόλου της χώρας ως απόρροια και της γεωγραφικής της θέσης, βρισκόμαστε στο νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ευρώπης, με τη δημιουργία ισχυρών υποδομών στη νότια Πελοπόννησο, εκτός του οικιστικού ιστού, που θα υπηρετούν το στόχο της ευρωπαϊκής πύλης, με διαμετακομιστικό κέντρο και συνδυασμένες μεταφορές, θαλάσσιες, χερσαίες, εναέριες με τη χρήση των ανάλογων μεταφορικών μέσων.
Αυτές οι επενδύσεις μπορούν να υπηρετήσουν τον εθνικό στόχο γιά ισχυρή οικονομία, ισόρροπη ανάπτυξη, κοινωνικό και περιβαλλοντικό όφελος έχοντας στο επίκεντρο τον άνθρωπο, τις οικονομικές και κοινωνικές του ανάγκες.
Ο Αλέξανδρος Βλαχογιάννης Ηλεκτρολόγος Μηχανικός ΤΕ, MSc
έχει διατελέσει:
Πρόεδρος των Μηχανικών ΤΕ(ΕΕΤΕΜ)
Πρόεδρος της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας
Διευθυντής του ΟΣΕ
Υπ. Βουλευτής ΠΑΣΟΚ
