Το υπόμνημα που έχουν υποβάλει στο δήμαρχο Καλαμάτας, Θανάση Βασιλόπουλο, οι απολυμένοι εργαζόμενοι του Ασύλου Απόρων Ανιάτων - Η Στέγη της Εκκλησίας, έχει ως εξής: “Στις αρχές του Δεκεμβρίου 2019 ιδρύσαμε επαγγελματικό σωματείο στο χώρο της εργασίας μας και στις 27 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους δημοσιεύσαμε στην τοπική εφημερίδα Ελευθερία ότι “με την υπ’ αριθ. 57/20-12-2019 διάταξη του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, ιδρύθηκε μη κερδοσκοπικό Σωματείο με την επωνυμία Σωματείο Εργαζομένων στο Ίδρυμα Απόρων Ανιάτων - Η Στέγη της Εκκλησίας, με έδρα την Καλαμάτα Ν. Μεσσηνίας και σκοπό τη συνένωση όλων των εργαζομένων στο Άσυλο Ανιάτων Καλαμάτας, όπως αυτός περιέχεται στο από 6-12-2019 καταστατικό του. 

Στις 2 Ιανουαρίου 2020, δηλαδή πέντε ημέρες μετά την ως άνω δημοσίευση στην τοπική εφημερίδα, από τις οποίες οι ΔΥΟ ημέρες ήταν εργάσιμες, το Ίδρυμα κατήγγειλε την εργασιακή μας σχέση. 

Επομένως, η συνδικαλιστική μας δράση ήταν γνωστή στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος αλλά και στο νόμιμο εκπρόσωπό του κατά το χρόνο της καταγγελίας της εργασιακής μας σχέσης (Πρβλ Ολομέλεια ΑΠ 26/1988). 

Όπως έχει κριθεί από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, μορφή συνδικαλιστικής δράσης αποτελεί η συλλογική δραστηριοποίηση για την ίδρυση επαγγελματικού σωματείου εργαζομένων {βλ. Α.Π. 2183/2014 ΕΕργΔ 74 (2015 1042}.

Με δεδομένο το γεγονός ότι ο Δήμος Καλαμάτας διορίζει τα ΔΥΟ από τα πέντε μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος, δηλαδή η γνώμη του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου διαμορφώνουν τις τελικές αποφάσεις του σώματος, θα θέλαμε να σας γνωρίσουμε ότι, σύμφωνα με τον κανονισμό εργασίας που σας κοινοποιούμε, η λύση της σύμβασης εργασίας, πραγματοποιείται με τις διαδικασίες όπως αυτές αναφέρονται στο άρθρο 15. 

Ζητάμε την παρέμβαση του Δημοτικού Συμβουλίου, τόσο προς τους δύο εκπροσώπους του Δήμου όσο και στον Μητροπολίτη Μεσσηνίας, ώστε να προβούν στην άμεση επαναπρόσληψή μας, προς αποφυγή των ένδικων μέσων, που θα οδηγήσουν:

1 Εμάς και τις οικογένειές μας σε ταλαιπωρία τόσο ψυχική όσο και οικονομική. 

2 Το ίδρυμα σε απαξίωση του έργου του, ταυτίζοντάς το με σκληρό εργοδότη, που δεν συνάδει με τη φύση των παρεχομένων υπηρεσιών περίθαλψης των απόρων ανιάτων. 

Σας γνωρίζουμε δε ότι οι απολύσεις μας είναι αντίθετες με το άρθρο 14 παρ. 4 του ν. 1264/1982. Η εν λόγω διάταξη θεσπίζει το ευθέως παράνομο της απόλυσης που γίνεται εξαιτίας της συνδικαλιστικής δράσης που αναπτύσσει ο μισθωτός, η προστασία δε που παρέχει δεν περιορίζεται στην αριθμητικά περιορισμένη κατηγορία των συνδικαλιστικών στελεχών,  για την οποία ισχύει η ειδική προστασία των παραγράφων 5-10 του άρθρου 14 του ν. 1264/1962 αλλά εκτείνεται σε όλους τους μισθωτούς της επιχείρησης που αναπτύσσουν συνδικαλιστική δράση, υπό την προϋπόθεση ότι η δράση τους αυτή είναι νόμιμη {βλ. Χρόνη Π. Τσιμπούκη ΕΕργΔ74(2015)1031}. 

Οι απολυμένοι

Φαββατάς Παναγιώτης

Λαμπίρη Στυλιανή

Τζανετάκος Δημήτριος

Γουρνά Μαρία

Λιανός Δημήτριος”