Και όλα αυτά συμβαίνουν πρωτίστως για το καλό της μεσαίας τάξης, ισχυρίζονται όσοι τα υπόσχονται. Αυτή η πολύπαθη πλέον μεσαία τάξη που ολοένα συρρικνώνεται και ποδοπατείται και πια ούτε μεσαία φαίνεται πως είναι ούτε καν τάξη πλέον, παρά συνοθύλευμα ταλαιπωρημένων στη μέγγενη των ψευδαισθήσεων. 

Καταπονημένοι από τις αλλεπάλληλες διαψεύσεις των προσδοκιών τους. Αδύναμοι να διεκδικήσουν δικαίωμα στον πλούτο αλλά και χωρίς μεγάλη διάθεση ωστόσο να μπορέσουν να γίνουν προλετάριοι. Μεσαίοι σε όλα τους εν ολίγοις και μέτριοι σε κάθε περίπτωση. Θύματα δυστυχώς και μάλιστα ερήμην των επιλογών τους. 

Τελικά όλα για τη μεσαία τάξη γίνονται και μάλιστα τόσο πειστικά που καθώς η εν λόγω “τάξη” εξαϋλώνεται θα γίνει επιτέλους πιστευτό πως μεσαία τάξη δεν υπάρχει πια. 

Τι θα γίνουμε λοιπόν χωρίς μεσαία τάξη, ελλείψει μάλιστα και προλεταρίων; Μην τα ρωτάτε, άλλωστε κανείς δεν το ξέρει και πρώτα απ’ όλους όσοι με τόσο θράσος επικαλούνται τη σωτηρία της.  

ο ξινός