Περνώντας το απόγευμα (σήμερα Κυριακή) από το ανατολικό πεζοδρόμιο της Φιλελλήνων, λίγο πάνω από το κολυμβητήριο, αντίκρισα έναν κομμένο κορμό μικρού δέντρου, που κείτονταν στην άκρη του κρασπέδου. Δίπλα δύο κενές πλέον τρύπες, στις οποίες μέχρι πριν λίγο πρέπει να βρίσκονταν όρθια δύο μικρά δεντράκια. 

Μια απορία μου δημιούργησε η σημερινή καθιερωμένη ανάρτηση του πρωθυπουργού στο διαδίκτυο, Κυριάκου Μητσοτάκη, για τα θέματα επικαιρότητας. Σε αυτή αναφέρεται και στην επίσκεψη που πραγματοποίησε στον Έβρο και αναγγέλλει την ενίσχυση του προγράμματος Ολοκληρωμένη Χωρική Επένδυση “Έβρος Μετά” με 30 εκατομμύρια ευρώ. 

Του Θανάση Παντέ

Τουρισμός δεν σημαίνει οικονομία του καφέ, επισημαίνει πρόσφατη μελέτη του ΙΝΣΕΤΕ (Ινστιτούτο Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων), χωρίς να παραγνωρίζει τη συμβολή του στην τουριστική ανάπτυξη. 

Στην πόλη δεν υπάρχει κουλτούρα υποστήριξης ούτε του πεζού ούτε του ποδηλάτη. Αυτό φαίνεται από δύο παρεμβάσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη, στο κέντρο της πόλης και στην Παραλία. 

Του Θανάση Παντέ

“Δεν χρειαζόμαστε τόσο ένα νέο Σύνταγμα όσο νέα πολιτικά ήθη”, αναφέρθηκε στην “Καθημερινή της Κυριακής”, στο κύριο άρθρο της, πριν λίγες εβδομάδες. Αυτά τα νέα “πολιτικά ήθη” πάντως είναι που προβληματίζουν… 

Μια σημαντική κοινή επέτειος συνδέει τον δημοτικό σύμβουλο και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Φάρις, Γιώργο Σωφρονά, με την καλλιτεχνική διευθύντρια της Σχολής Χορού της Φάρις, Θώμη Σταμούλη. Έχουν τα γενέθλιά τους την ίδια μέρα! Τα είχαν την περασμένη Παρασκευή, ημέρα που συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο της Φάρις…

Είναι να μην ντρέπεται κανείς διπλά βλέποντας αυτή την πινακίδα; Η μία ντροπή για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η πινακίδα, η δεύτερη ντροπή γιατί πρόκειται για την πινακίδα του Επικούριου Απόλλωνα, του πρώτου από τα μνημεία της Ελλάδας που εντάχθηκε στη λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO…

ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ 

Γιώργος Αρκουλής  

Με αφορμή τις πέντε χαμένες ψυχές του εργοστασίου ‘Βιολάντα’, η εξαίρετη συνάδελφος Ελένη Τράϊου (επί σειρά ετών πρόεδρος του Δευτεροβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ), μου έστειλε ένα σύντομο κείμενο μνήμης, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου φιλοξενώ σήμερα στην στήλη. Ετσι κι’ αλλιώς κι’ αυτό το θέμα επίκαιρο είναι και σαφώς σοβαρότερο από τους…καρναβαλιστές και το πέταγμα των χαρταετών!