Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2022 14:31

Συγκέντρωση με κεριά από το Σύλλογο Καταστημάτων και με σύνθημα: “Το ρεύμα μας σκοτώνει”

Συγκέντρωση με κεριά από το Σύλλογο Καταστημάτων και με σύνθημα: “Το ρεύμα μας σκοτώνει”

ΚΑΛΑΜΑΤΑ-ΤΕΤΑΡΤΗ-ΠΛΑΤΕΙΑ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για το αβάσταχτο κόστος της ενέργειας διοργανώνει για την Τετάρτη ο Σύλλογος Καταστημάτων Εστίασης και Αναψυχής Καλαμάτας. “Θα μοιράσουμε κεριά, τα οποία συμβολικά οι παρευρισκόμενοι θα ανάψουν, ώστε να αναδειχθεί με παραστατικό τρόπο το ανυπέρβλητο πλέον πρόβλημα που έχει προκύψει με τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ηλεκτρικής ενέργειας” σημειώνει ο Σύλλογος για τη συγκέντρωση, η οποία θα γίνει την Τετάρτη στις έξι το απόγευμα, στην πλατεία 23 Μαρτίου…

Ο Σύλλογος σημειώνει ότι το θέμα της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας είναι “ΤΟ ΡΕΥΜΑ μας ΣΚΟΤΩΝΕΙ” και επισημαίνει για την γενικότερη πολύ δύσκολη κατάσταση στην οποία έχει τεθεί η εστίαση: “Η εστίαση καλείται εδώ και δύο χρόνια, καταδεικνυόμενη ως ένας από τους βασικούς υπαίτιους της έξαρσης της πανδημίας,  να σηκώσει πολλά και δυσβάστακτα βάρη, με συνεχείς περιορισμούς, μείωση της πελατειακής βάσης, μείωση της δυναμικής των καταστημάτων και φυσικά με τις αναστολές λειτουργίας για τεράστιο χρονικό διάστημα. Όλα αυτά έχουν πλέον γίνει θηλιά στο λαιμό των επιχειρηματιών. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε καθημερινά σε επιχειρήσεις που μη μπορώντας να σηκώσουν όλο αυτό το βάρος “κατεβάζουν ρολά”. Αυτό έχει σαν συνέπεια να μένουν ολόκληρες οικογένειες από την μια μέρα στην άλλη στο δρόμο. Οι επιχειρήσεις πλέον δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές τους ανάγκες και αντί το κράτος να ελαφρύνει την πίεση που δέχεται ο κλάδος έρχεται να προσθέσει και τις υπέρογκες αυξήσεις στο ρεύμα. Η τάξη μεγέθους των αυξήσεων είναι τουλάχιστον 2 φορές πάνω σε σχέση με τα αντίστοιχα περσινά τιμολόγια, σε συνδυασμό με την αύξηση 30% στις πρώτες ύλες την ίδια στιγμή μάλιστα που η δουλειά έχει μειωθεί σε δραματικό ποσοστό.

Με μεγάλη μας λύπη βλέπουμε ότι οι συνεχείς οχλήσεις και οι κραυγές αγωνίας προς την κυβέρνηση δεν είχαν ανταπόκριση, επομένως ο μοναδικός δρόμος που μας απέμεινε είναι αυτός των κινητοποιήσεων, σαν απέλπιδα προσπάθεια να ακουστεί η φωνή μας”.