Στο βιβλίο του-αυτοβιογραφία του “Συνομιλία” σημειώνει ο ίδιος: “Ο Δημήτρης Φωτόπουλος γεννήθηκε στην Καλαμάτα στα μέσα του 20ού αιώνα, όπου και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1967, το καθεστώς της δικτατορίας τον έκρινε μη νομιμόφρονα λόγω της κομμουνιστικής του δράσης και τον απέκλεισε από την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο, στρατεύοντάς τον συγχρόνως με την ειδικότητα του ημιονηγού. Το '69, μουλαράς ων, μετά από νέα συμμετοχή του στις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις, εισάγεται στο Μαθηματικό του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το '71 απολύεται από το στρατό με τρίμηνη καθυστέρηση και εγκαθίσταται στα Εξάρχεια. Παράλληλα με την φοίτησή του στο πανεπιστήμιο, εργάζεται παραδίδοντας μαθήματα μαθηματικών και δραστηριοποιείτε ενεργά στο ΚΚΕ Εσωτερικού, σε συνθήκες επισφαλούς νομιμότητας, και στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα και ως πρόεδρος του Συλλόγου Μεσσηνίων Φοιτητών. Την πρώιμη περίοδο της πολιτικοποιημένης Μεταπολίτευσης (1977-1990) υπήρξε 6 φορές μάχιμος υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας σε σχηματισμούς της ιστορικής Αριστεράς (Συμμαχία, ΚΚΕ Εσωτερικού, Συνασπισμός). Το 1982 παντρεύτηκε με την Δήμητρα-Σίβυλλα Βασιλείου, ενδυματολόγο, κόρη του ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου και έκτοτε εγκαταστάθηκαν στην Αγία Παρασκευή, όπου γεννήθηκαν και τα δυο παιδιά τους Αντώνια και Νικόλας. Όντας εξ επιλογής λειτουργός καθηγητής Μαθηματικών, αρχικά δίδασκε σε φροντιστήρια, τα δε τελευταία τριάντα σχολικά έτη διδάσκει σε δημόσια γυμνάσια και λύκεια. Έχει δημοσιεύσει κείμενα στην "Αυγή", στον Τύπο της Καλαμάτας και της Αγίας Παρασκευής. Ως εκ τούτου, με την υπόθεση γραφή διατηρεί ανέκαθεν σχέσεις φιλίας”.