Αυτές οι εικόνες, με τόσο κόσμο να περιμένει στην ουρά για να εξυπηρετηθεί προκειμένου να μπορέσει να βγάλει το αυτοκίνητό του από το πάρκινγκ, είναι απαράδεκτες και ντροπιαστικές. 

Όμως πάνω σε αυτές μπορεί να πατήσει η δημοτική αρχή προκειμένου να δικαιολογήσει την εκχώρηση των πάρκινγκ σε ιδιώτη έναντι πολύ χαμηλού, αν όχι ευτελούς, τιμήματος. 

Μπορεί να πει δηλαδή ότι παραχωρεί τα πάρκινγκ για να κάνει ο ιδιώτης τις επενδύσεις που χρειάζονται ώστε να σταματήσει η ταλαιπωρία του κόσμου. 

Και ο κόσμος από την πλευρά του, κουρασμένος από την αναμονή όλα αυτά τα χρόνια, όχι μόνο δεν αντιδρά για την εκχώρηση των πάρκινγκ αλλά έχει από πάνω και προσδοκίες ότι κάτι καλύτερο θα αλλάξει. 

Είναι το γνωστό σύστημα που εφαρμόζεται εδώ και δεκαετίες. Απαξιώνουμε για να ξεφορτωθούμε ευκολότερα υποδομές, επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας και εγκαταστάσεις. Το ίδιο έγινε με τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, τον ΟΣΕ, τους δρόμους, το ίδιο γίνεται με τα Νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, με τα δημόσια σχολεία, με το νερό κλπ.

Βέβαια τις συνέπειες αυτής της πολιτικής τις ζει ο κόσμος και τις πληρώνει πανάκριβα. Εξακολουθεί όμως να μην αντιδρά. 

Κάτι μας λέει ότι κάτι ανάλογο θα συμβεί στο όχι μακρινό μέλλον και με το Ανοιχτό Θέατρο, όπως και με το Μέγαρο Χορού. Πάνε και αυτά για ιδιωτικοποίηση, γιατί ο Δήμος υποτίθεται δεν μπορεί να ελέγχει πόσοι μπαίνουν στις παραστάσεις ή δεν μπορεί να τα συντηρήσει. 

Στ.Μ.