Πολέμους, πίκρες και σφαγές βρήκες στο πέρασμά σου κι ο χάρος παραμόνευε μέσα στη γειτονιά σου.

Την πείνα είχες αδερφή, τη φτώχεια για μητέρα, παρ’ όλα αυτά κατάφερες και φώναξες αέρα.

Έδειξες σ’ όλους τους λαούς μ’ αγώνες και θυσία, πως πολεμάει ο Έλληνας για την ελευθερία.

Ενώ τη δόξα αγκάλιασες με πείσμα και μεράκι, αντί για δάφνες και τιμές σε πότισαν φαρμάκι.

Μα εκείνο που σε τσάκισε και σ’ έκανε να κλάψεις, ήταν το αίμα του αδελφού, που σ’ έβαλαν να σφάξεις.

Μετά απ’ αυτό τον σπαραγμό με την καρδιά σπασμένη, πουλήθηκες στα πέρατα της γης δυστυχισμένη.

Όμως κι εκεί κατάφερες με πείσμα να ριζώσεις και στην πατρίδα δεν ξεχνάς, βοήθεια να της δώσεις!

Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   

ΥΓ: Αφιερωμένο στους αγώνες που έκαναν οι πρόγονοί μας κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και στην μετέπειτα κατοχή που ακολούθησε από τους ξένους κατακτητές. Ποτέ πια πόλεμος!!!