Εκτός από την παράσταση ο κόσμος θα δει και το ντοκιμαντέρ από το ξεκίνημα της προετοιμασίας της παράστασης. Όπως σημειώνει ο “Κήπος της Λυσούς”, το ντοκιμαντέρ “αποτυπώνει το βαθύ, ανθρώπινο ταξίδι πίσω από τη δημιουργία της παράστασης: τις πρόβες, τις στιγμές δημιουργίας, τις διαδικασίες αναγνώρισης και αποδοχής συναισθημάτων, καθώς και συνεντεύξεις από τους οφελούμενούς μας. Μια ταινία που φωτίζει την αξία της συμπερίληψης και το σύμπαν των συναισθημάτων που κουβαλά μέσα του κάθε άνθρωπος”.

Επίσης θα λειτουργήσει bazaar με χειροποίητες δημιουργίες των ωφελούμενων, φτιαγμένες με μεράκι, φαντασία και αγάπη. 

Ο “Κήπος της Λυσούς” αποφασίσε να δουλέψει με τους ωφελούμενους των προγραμμάτων του τα συναισθήματα. Κάθε πλανήτης έγινε ένα συναίσθημα και κάθε ωφελούμενος έμαθε να αναγνωρίζει τι ακριβώς νιώθει, να μην το κρύβει, να μην ντρέπεται γι’ αυτό και να το μοιράζεται. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ δυνατό για τους ίδιους τους ωφελούμενους αλλά και για το κοινό που παρακολούθησε την προσπάθειά τους. 

Στην παράσταση συμμετείχαν επίσης το 9ο Νηπιαγωγείο Καλαμάτας, η Ε΄ και  Στ΄ τάξεις του 12ο Δημοτικού Σχολείου και η Στ΄ Τάξη του Δημοτικού Σχολείου Λαιίκων. 

Αρκούν τα τραγούδια της παράστασης για να καταλάβει ο κόσμος πόσο συγκινητική ήταν η παράσταση (Μουσική – Στίχοι: Πάνος Ταντής, Ελένη Χρηστίδου) 

Όλα τα νιώθω δεν τ' αψηφώ, μέσα μου είναι και τ' αγαπώ.

Δάκρυ και γέλιο, θυμός και χαρά ντύνουν το σύμπαν μας χρωματιστά.     

 Χρωματιστά, Χρωματιστά…. (Κήπος Λυσούς)

Μέσα μου καίει, φουντώνει η ψυχή, περίμενε λίγο θα ‘ρθει το πρωί. 

Όταν τον φόβο μου νιώθω βαθιά, ψάχνω τριγύρω μου μια αγκαλιά.       

Μια αγκαλιά, μια αγκαλιά…. (Δημοτικό Σχολείο Λαιίκων)

Στέκεσαι δίπλα, μα τόσο μακριά, η αγάπη αρκεί να μας φέρει κοντά.

Πότε γνωρίζω και πότε αγνοώ, το κάθε συναίσθημα συνειδητό                

 Συνειδητό, συνειδητό…. (12ο Δημοτικό Σχολείο)

Κάθε καρδιά ένας ήλιος μικρός κι όλοι μαζί τραγουδάμε στο φως.

Δάκρυ και γέλιο θυμός και χαρά, ντύνουν το σύμπαν μας χρωματιστά!     

Χρωματιστά, χρωματιστά…(Κήπος Λυσούς)