Μόνο η οργή και η θλίψη δεν αρκούν για να περιγράψουν τα καθημερινά εργατικά εγκλήματα που διαπράττονται εξαιτίας της ασύδοτης και ανεξέλεγκτης εκμετάλλευσης των εργαζομένων από την εργοδοσία και την κρατική αναλγησία κ αδιαφορία.

Ο Αλμίρ -που τον φώναζαν Αντώνη- δολοφονήθηκε γιατί το μεροκάματο έχει γίνει ακόμη πιο φονικό, ακόμη πιο άθλιο. Γιατί για να καλύψει τις οικογενειακές ανάγκες του, ήταν ευάλωτος στις απαιτήσεις της εργοδοσίας -εταιρίας, που κατασκευάζει το έργο της αποχέτευσης της ΔΕΥΑΚ. Γιατί ήταν ο ’’ξένος’’, αναλώσιμος, χωρίς δικαιώματα, χωρίς προστασία.

Ο επιβλέπων-υπεύθυνος για το έργο εξαφανισμένος για να γλιτώσει τη σύλληψη.

Αυτά τα εγκλήματα αδιαφορίας για την ασφάλεια της ζωής των εργατών και κερδοφορίας για τις εταιρείες δεν πρέπει και δεν μπορεί να συνεχιστούν. Για τους εργαζόμενους μια είναι η προστασία τους, η διεκδίκηση της ασφάλειας της ζωής τους μέσα από τα σωματεία τους.

Οι εργαζόμενοι, Ελληνες και ξένοι μπορούν και πρέπει να είναι ενωμένοι!". 

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ