“Ο τουρίστας αξίζει περισσότερο από τον φοιτητή; Η πόλη φυσικά δεν κερδίζει όταν κερδίζουν μόνο λίγοι ιδιοκτήτες” είπε χαρακτηριστικά ο Οδ. Σπηλιόπουλος, ο οποίος παραίνεσε τους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων να συγκρατήσουν τις τιμές των ενοικίων, ενώ έκανε έκκληση στον Δήμο, στην Περιφέρεια, το Επιμελητήριο, τους τοπικούς φορείς, να ασχοληθούν με αυτό το μεγάλο πρόβλημα. 

Αυτά έγιναν χθες, σε συνέντευξη Τύπου του Οδυσσέα Σπηλιόπουλου, στην οποία είχε προγραμματιστεί να μιλήσει και ο Ιωακείμ Σπηλιόπουλος αλλά απρογραμμάτιστη ακαδημαϊκή υποχρέωση δεν του το επέτρεψε. 

Ο κοσμήτορας της Σχολής Διοίκησης είπε ότι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, η Καλαμάτα θα σταματήσει να έχει φοιτητές, καθώς σε μεγάλο ποσοστό ήδη σπουδάζουν εξ αποστάσεως και έρχονται στην πόλη μόνο κατά την εξεταστική περίοδο. Χαρακτηριστικά είπε ότι στο Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής εγγράφονται περίπου 200 φοιτητές, τα μαθήματα παρακολουθούν 50-60 και στις εξετάσεις έρχονται και οι 200. Πρόσθεσε ότι κατά την περίοδο των εγγραφών οι φοιτητές που τηλεφωνούν στη γραμματεία το πρώτο που ρωτούν είναι αν γίνεται φοίτηση εξ αποστάσεως. 

Ο κ. Σπηλιόπουλος δήλωσε χαρακτηριστικά: “Είναι κρίμα και λυπηρό ένας φοιτητής ο οποίος περνά στην Καλαμάτα και μάλιστα ως πρώτη προτίμηση να μην μπορεί να έρθει στην πόλη να σπουδάσει ακριβώς λόγω των τιμών των ενοικίων. Αυτές οι εξωφρενικές τιμές αναγκάζουν πολλούς νέους να μην εγκαθίστανται τελικά στην πόλη μας. Να εμφανίζονται μόνο την περίοδο με εξετάσεις. Όμως πρέπει να γίνει σαφές ότι η πανεπιστημιακή ζωή δεν μπορεί να αντικατασταθεί μόνο από την απλή παρουσία στις εξετάσεις κάθε έξι μήνες. Σπουδές είναι κυρίως η καθημερινή παρουσία στα αμφιθέατρα, η επαφή με τους διδάσκοντες, η συμμετοχή στην έρευνα, η επαφή με τους άλλους φοιτητές. Γενικά, η προσωπική εξέλιξη του κάθε φοιτητή”. 

Ο κοσμήτορας πρόσθεσε ότι “όταν λοιπόν οι φοιτητές αναγκάζονται στην ουσία να σπουδάζουν από απόσταση, τότε και η ποιότητα της εκπαίδευσης υποβαθμίζεται και ακυρώνεται στην πράξη και η ίδια η εκπαιδευτική διαδικασία. Και η πανεπιστημιακή εμπειρία. Το λυπηρό ακόμα είναι ότι και όσοι καταφέρνουν να νοικιάσουν ένα σπίτι, αναγκάζονται από τους ιδιοκτήτες να αποχωρούν λίγο πριν τις εξετάσεις, το Μάιο, προκειμένου το σπίτι αυτό να το νοικιάσουν με βραχυχρόνια μίσθωση σε κάποιον τουρίστα για μεγαλύτερο κέρδος”. 

Από αυτή την κατάσταση η ζημιά για την πόλη είναι μεγαλύτερη από το όφελος, συνέχισε ο κ. Σπηλιόπουλος, σημειώνοντας συγκεκριμένα: “Η πόλη φυσικά δεν κερδίζει όταν κερδίζουν μόνο λίγοι ιδιοκτήτες. Η συνολική ζημιά για την Καλαμάτα είναι φυσικά μεγαλύτερη. Λιγότεροι φοιτητές ζουν στην πόλη, χάνει πολιτιστική ζωή, χάνεται η ζωντάνια από τις γειτονιές της πόλης, λιγότερη κατανάλωση γίνεται στις τοπικές επιχειρήσεις, χάνει και το Πανεπιστήμιο”. 

Το τίμημα είναι να εκδιώκονται οι φοιτητές, είπε επιπλέον ο κ. Σπηλιόπουλος, παρότι “η Καλαμάτα χρειάζεται φοιτητές που ζουν, σπουδάζουν, δημιουργούν μέσα στην πόλη. Δεν χρειάζεται φοιτητές επισκέπτες που εμφανίζονται μόνο στις εξετάσεις, επειδή η στέγη έχει μετατραπεί σε είδος πολυτελείας. Η Καλαμάτα, λοιπόν, οφείλει να επιλέξει τι πόλη θέλει να είναι. Κατάφερε να αναδειχθεί σε μία πραγματική πανεπιστημιούπολη με τέσσερις σχολές και οχτώ τίμηματα. Πρέπει όμως αυτό το κεκτημένο να το διατηρήσει, να το προφυλάξει. Πρέπει να παραμείνει μία ζωντανή, ανοιχτή πανεπιστημιούπολη που επενδύει στους νέους και στην εκπαίδευση και όχι μία πόλη που αντιμετωπίζει κάθε σπίτι αποκλειστικά ως μέσο κέρδους για κάποιους. Όταν ένας φοιτητής αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις σπουδές του και το σπίτι του μέσα στην εξεταστική, για να μπει μέσα ένας τουρίστας, τότε μιλάμε για μία κοινωνική αποτυχία όλων η οποία στρέφεται εναντίον της ίδιας της πόλης”. 

Στ.Μ.