Υπάρχουν τριών ειδών κρασιά: Τα λευκά που βοηθούν καλύτερα στη χώνεψη και σερβίρονται με ελαφρά φαγητά όπως ψάρια κλπ. 

Τα κόκκινα περιέχουν πολλές τανίνες είναι πιο βαριά και σερβίρονται συνήθως με λαδερά εδέσματα. Ενώ τα αφρώδη είναι συνήθως χαμηλόβαθμα και συνοδεύονται κυρίως με γλυκίσματα.

Οι  αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν το κρασί σαν θεό διαμέσου του Διόνυσου. Αυτόν επικαλούνταν κάθε φορά όταν έπιναν ή έκαναν σπονδές και δεν υπήρχε γιορτή ή τελετή, που να μην συνοδευόταν από κρασί.

Έπιναν κρασί, όχι μόνο από ευχαρίστηση αλλά και σαν υγιεινό ποτό. Το παλαιό κρασί το θεωρούσαν φάρμακο και το χρησιμοποιούσαν εκτός των άλλων και για την πλύση των τραυμάτων. Όταν υπήρχε έλλειψη κρασιού ανησυχούσαν οι αρχαίοι, γιατί πίστευαν πως θ’ αυξηθούν οι ασθένειες.   

Οι αρχαιότεροι αμπελώνες με ιστορική συνέχεια κι αδιάκοπη παραγωγή είναι χωρίς αμφιβολία οι ελληνικοί. Πολλοί απ’ αυτούς βρίσκονται στις ίδιες ακριβώς τοποθεσίες με εκείνες των αρχαίων Ελλήνων. 

Η παραγωγή κρασιού πριν από κάποιες δεκαετίες προέρχονταν από γηγενείς ποικιλίες, που η καταγωγή τους χάνεται στα βάθη των αιώνων. Οι πρώτες μαρτυρίες για την ύπαρξη τους βασίζονται στα ευρήματα του Μινωικού πολιτισμού στην Κρήτη και στις πινακίδες του ανακτόρου του Νέστορα στην Πύλο.

Ο Ησίοδος και ο Όμηρος είναι οι πρώτοι ποιητές στο κόσμο, που ύμνησαν την ομορφιά της αμπέλου και την ευφορία που χαρίζει το κρασί στον άνθρωπο.

Η ρετσίνα είναι ένα από τα αρχαιότερα Ελληνικά κρασιά κι ο ρητινίτης οίνος αναφέρεται σε πολλές αρχαίες πηγές. 

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν παρατηρήσει, πως όταν έβαζαν κρασί σε Βαρέλια, που ήταν φτιαγμένα από πεύκο δεν ξίνιζε. Αυτό γιατί το πεύκο βγάζει το ρετσίνι, που εμποδίζει την ανάπτυξη των μυκήτων, αλλά και το ρετσινόλαδο που είναι αδιαφανές και καλύπτει την επιφάνεια του κρασιού. Κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν έρχεται σ’ επαφή με το οξυγόνο του αέρα και δεν ξινίζει.

Το ρετσίνι, φυσικά, είναι ξένο σώμα ως προς το κρασί και σήμερα δεν χρησιμοποιείται πλέον όπως παλιά, γιατί υπάρχουν άλλα μέσα για την προστασία του!

      Δημήτρης Ν. Μπουσούνης: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.