«Η καθημερινή επαφή με τον κόσμο και τα πραγματικά προβλήματα της πατρίδας μου, της Μεσσηνίας, είναι πολύ σημαντική. Πολλές φορές στην πολιτική τείνουμε να το ξεχνάμε και να απομονωνόμαστε σε έναν μικρόκοσμο που απέχει από την πραγματική ζωή», τονίζει ο βουλευτής Μεσσηνίας και πρώην υπουργός Αλέξης Χαρίτσης.

Τα τοπικά προβλήματα αποτελούν σε μεγάλο βαθμό «μικρογραφία» όσων συμβαίνουν συνολικά στη χώρα: η πίεση στο δημόσιο σύστημα υγείας, η εξουθένωση του αγροτικού τομέα, η υποχώρηση της δημόσιας εκπαίδευσης, όλα όσα οδηγούν, δηλαδή, στην ερημοποίηση της περιφέρειας.

Σχολιάζοντας την πολιτική κατάσταση, ο κ. Χαρίτσης επισημαίνει την αναντιστοιχία ανάμεσα στην έντονη κοινωνική δυσαρέσκεια, ιδιαίτερα για το κόστος ζωής και την ακρίβεια, και στη δημοσκοπική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας. Όπως υπογραμμίζει, η αναντιστοιχία αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει διαμορφωθεί, τουλάχιστον προς το παρόν, μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση που να μπορεί να λειτουργήσει ανταγωνιστικά και ευθέως αντιπαραθετικά απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

«Η ΔΕΘ φέτος, κατά κάποιο τρόπο παγίωσε ήδη διαμορφωμένους συσχετισμούς», αναφέρει. Και προσθέτει ότι οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη ήταν τελικά πολύ κάτω από τον πήχη των προσδοκιών που ο ίδιος και το πολιτικό και επικοινωνιακό του επιτελείο είχε διαμορφώσει όλο το προηγούμενο διάστημα, ενώ τα όποια δημοσκοπικά του οφέλη είναι πολύ πενιχρά.

Από την άλλη, «η αντιπολίτευση έχει εγκλωβιστεί σε ένα παιχνίδι εσωτερικών ανταγωνισμών, το οποίο διευκολύνει την κυβέρνηση», αναφέρει ο ίδιος, τονίζοντας παράλληλα την ανάγκη για «σύγκλιση, συμπόρευση και ενότητα των ευρύτερων δυνάμεων της Αριστεράς», σύμφωνα με τον κ. Χαρίτση.

Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε εκλογικούς συσχετισμούς. «Φοβάμαι ότι βλέποντας το δέντρο χάνουμε το δάσος», λέει χαρακτηριστικά, προειδοποιώντας ότι ο κατακερματισμός και ο εσωτερικός ανταγωνισμός μπορεί στις επόμενες εκλογές να οδηγήσουν συνολικά τις δυνάμεις της Αριστεράς σε ιστορικά χαμηλά, αφήνοντας χώρο για περαιτέρω μετατόπιση των πολιτικών συσχετισμών προς τα δεξιά και την Ακροδεξιά. Κι αυτό θα είναι μια «ιστορική ήττα», προσθέτει.

«Κανένας μόνος του δεν μπορεί», τονίζει χαρακτηριστικά, «το αποδεικνύει η ίδια η ζωή, η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα» αλλά παρά τις υπαρκτές προγραμματικές και ιδεολογικές διαφορές, τα σημεία σύγκλισης των προοδευτικών δυνάμεων είναι σήμερα περισσότερα και σημαντικότερα από τα σημεία διαφοροποίησης, σε μια περίοδο μεγάλων προκλήσεων όπως η κλιματική κρίση, το μεταναστευτικό και η τεχνητή νοημοσύνη.

Ο Αλ. Χαρίτσης επισημαίνει, επίσης, ότι οι σημερινές εξελίξεις επιβάλλουν να ανοίξει και η συζήτηση για ένα ευρύτερο δημοκρατικό και αντιφασιστικό μέτωπο. Όπως σημειώνει ο ίδιος, «τον Ιούλιο του 2024, μετά τις ευρωεκλογές, είχα μιλήσει για την ανάγκη ενός λαϊκού μετώπου στη χώρα μας. Πολύ φοβάμαι ότι σήμερα, δύο χρόνια μετά, δεν αρκεί να μιλάμε για ένα λαϊκό μέτωπο. Θα πρέπει να μιλήσουμε και για ένα δημοκρατικό και αντιφασιστικό μέτωπο», καθώς, όπως αναφέρει, στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα το πολιτικό εκκρεμές μετατοπίζεται ολοένα και περισσότερο προς τα δεξιά.

Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Χαρίτσης τονίζει ότι οι δυνάμεις της Αριστεράς και της προοδευτικής αντιπολίτευσης, που σήμερα παραμένουν κατακερματισμένες, οφείλουν να δώσουν τη δική τους ιδεολογική και πολιτική μάχη απέναντι στη Δεξιά και την Ακροδεξιά και να επιμείνουν στη διαμόρφωση των μεγαλύτερων δυνατών συγκλίσεων χωρίς να απεμπολήσουν την αυτονομία τους και την αυτοτέλειά τους.

Όσο για το δικό του πολιτικό μέλλον ο Αλ. Χαρίτσης, αφού ξεκαθαρίζει ότι στην τρέχουσα πολιτική συγκυρία, η παρουσία του στο Κοινοβούλιο έχει πολιτικό πρόσημο – «ανεξάρτητος Βουλευτής της Αριστεράς» - επισημαίνει ότι «στην Αριστερά έχουμε μάθει στην οργανωμένη και συλλογική πολιτική παρέμβαση, όχι κατά μόνας. Αλλά αυτό έχει κάποιες προϋποθέσεις πολιτικές, οι οποίες αυτή τη στιγμή δεν είναι απολύτως ορατές και απολύτως ώριμες».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ζητούμενο δεν είναι οι «προσχωρήσεις» ή οι «μεταγραφές», αλλά μια σοβαρή πολιτική συζήτηση που θα μπορεί να οδηγήσει σε ένα πολιτικό σχέδιο το οποίο «πραγματικά να εμπνέει, να δίνει μια διαφορετική προοπτική και να σε κάνει και εσένα να νιώθεις ότι θέλεις να είσαι συμμέτοχος σε αυτό».

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στην ανάγκη μιας βαθύτερης προγραμματικής συζήτησης για το μέλλον της χώρας. Μιλάει για ένα διαφορετικό παραγωγικό μοντέλο, για ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα με φορολόγηση του πλούτου, αλλά και για τη δημόσια ιδιοκτησία και τον κοινωνικό έλεγχο σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας, όπως οι τράπεζες και η ενέργεια.

«Στη ΔΕΘ, για παράδειγμα, δεν έγινε αυτή η συζήτηση. Μπήκαν, από τον Αλέξη Τσίπρα κάποια ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, που σήμερα επί ΝΔ έχει κυριαρχήσει ένα μοντέλο real estate και τουρισμού, με την κυβέρνηση να πανηγυρίζει μόνο για επενδύσεις στον χρηματοοικονομικό τομέα. Αυτή η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει πολύ παραπέρα», λέει ο κ. Χαρίτσης.

Ο Αλ. Χαρίτσης επισημαίνει ότι κακώς οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης εγκλωβίστηκαν και εγκλωβίζονται στους δημοσιονομικούς περιορισμούς που θέτει η κυβέρνηση Μητσοτάκη και στην κοστολόγηση. Σύμφωνα με τον ίδιο «είναι λάθος να περιορίζεις την παρέμβασή σου και να θεωρείς ως δεδομένο το γήπεδο στο οποίο σε καλεί να παίξεις μπάλα ο αντίπαλος».

«Βρισκόμαστε μπροστά σε εξελίξεις κατακλυσμιαίες και δεν μπορεί εμείς να πηγαίνουμε με τα εργαλεία του παρελθόντος», σημειώνει, υπογραμμίζοντας ότι η Αριστερά και οι προοδευτικές δυνάμεις οφείλουν να δώσουν τη δική τους πολιτική και ιδεολογική μάχη και τη δική τους πολιτική και ιδεολογική απάντηση στην ανασφάλεια που δημιουργείται στις κοινωνίες.