“Η διευθύντρια της Πολεοδομίας Καλαμάτας, Σταυρούλα Αγρίου, δέχθηκε μια επιστολή που σοκάρει.

Ένας άγνωστος αποστολέας την απειλεί ευθέως με θάνατο και της δίνει προθεσμία μέχρι το τέλος Οκτωβρίου για να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η υπηρεσία χειρίζεται συγκεκριμένες υποθέσεις δόμησης στη Μάνη.

Τραμπουκισμοί και μαφιόζικες απειλές απέναντι σε μια ευσυνείδητη δημόσια υπάλληλο, επειδή κάνει τη δουλειά της.

Η κ. Σταυρούλα Αγρίου έχει την πλήρη υποστήριξή μας.

Και η Αστυνομία και οι Εισαγγελικές Αρχές οφείλουν να πράξουν τα δέοντα, διασφαλίζοντας την προστασία της.

Η κυβέρνηση όμως;

Θα κάνει ό,τι πρέπει;

Θα αναλάβει τις ευθύνες της;

Ή θα συνεχίσει να κάνει τον Πόντιο Πιλάτο κλείνοντας το μάτι στη μαφιόζικη διαχείριση του χώρου και της δόμησης; 

Πίσω από την αδιανόητη απειλή υπάρχει ένα ζήτημα που το Υπουργείο Περιβάλλοντος αφήνει εσκεμμένα να χρονίζει.

Στη Μάνη παραμένει μετέωρο με ποιους όρους μπορεί να χτίσει κανείς στις ειδικές ζώνες των 800 μέτρων γύρω από δεκάδες χωριά και αν απαιτείται το ακίνητο να έχει πρόσβαση σε αναγνωρισμένο δημόσιο δρόμο.

Η Πολεοδομία έχει επανειλημμένα ζητήσει από το Υπουργείο να ξεκαθαρίσει πώς εφαρμόζεται το ειδικό καθεστώς μετά τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Απάντηση δεν έχει πάρει. 

Θεσμική ανευθυνότητα; Πολιτική θρασυδειλία; Πελατειακή αμφισημία; Χωρική πολιτική διά της εκκρεμότητας;

Όλα μαζί.

Έτσι πορεύεται η Νέα Δημοκρατία. 

Σιωπά εκεί όπου η σιωπή βολεύει για λίγα ψηφαλάκια. Και την ίδια στιγμή, αφήνει τις μαφιόζικες πρακτικές να περνούν κάτω από το ραντάρ. Βαφτίζει ανάπτυξη την οικοδόμηση χωρίς σχέδιο και καθαρούς κανόνες. Με πρωτοφανείς καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση σημαντικών μεταρρυθμίσεων, όπως το κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτες.

Το συγκεκριμένο πρόβλημα, βεβαίως, δεν αφορά μόνο τη Μάνη. Αφορά όλη τη χώρα.

Και εδώ μπαίνει το βασικό ερώτημα: 

Τι είδους ανάπτυξη θέλουμε τελικά;

Μια ανάπτυξη που δεν λαμβάνει υπόψη την κλιματική κρίση, το φυσικό τοπίο, την ιστορία, την πολιτισμική ιδιαιτερότητα κάθε περιοχής;

Το τι αντέχουν τελικά να σηκώσουν οι υποδομές κάθε τόπου και που μπορεί να οδηγήσει αυτή η άναρχη, ανεξέλεγκτη υποθήκευση του μέλλοντός του;

Ή μια ανάπτυξη με αρχές και σχέδιο, σεβασμό στο περιβάλλον και στις παραγωγικές δραστηριότητες κάθε τόπου, θωράκιση απέναντι στην κλιματική κρίση, τις απαραίτητες δηλαδή προϋποθέσεις για να διασφαλιστεί πραγματική προοπτική για τις τοπικές κοινωνίες.

Η κυβέρνηση δεν μπορεί να παίζει κρυφτό για τόσο κρίσιμα ζητήματα και τόσο επικίνδυνες εξελίξεις.

Περιμένω από τον αρμόδιο Υπουργό κ. Παπασταύρου να αναλάβει επιτέλους την ευθύνη.

Με γνώμονα το καλό του τόπου και όχι το πολιτικό κόστος.

Την Δευτέρα θα προχωρήσω σε σχετική κοινοβουλευτική παρέμβαση και θα περιμένω από την κυβέρνηση ξεκάθαρες απαντήσεις."