Με τους άλλους Γουηβέριους είχε σχέσεις μόνο επαγγελματικές και από την εποχή που εκείνοι άρχισαν να ενδιαφέρονται για τον τουρισμό ζήτησαν τη συνεργασία του, την οποία και δεν αρνήθηκε, αφού άλλωστε θα είχε οικονομικό όφελος και μάλιστα μεγάλο. 

Για τη συνεργασία αυτή ο Μαρκάτζελο Γουηβεράκος είχε παίξει καθοριστικό ρόλο, κατά γενική ομολογία. 

Γι αυτό άλλωστε και μόλις τον ειδοποίησε η Ζακάνθα να πάει στην Αίγινα, με τη σειρά του και αυτός ειδοποίησε τον Τσάρλομ, ο οποίος ανταποκρίθηκε αμέσως. 

Έτσι βρέθηκαν στο νησί του Αργοσαρωνικού να συνομιλούν με τη Ζακάνθα για το χθες και έχοντας βεβαίως ως στόχο τους το σήμερα. 

Παρών για λίγο στη συνάντηση αυτή και ο γράφων, ο οποίος δυσκολευόταν να καταλάβει γιατί τον είχαν καλέσει σ’ αυτή. 

Γρήγορα διαπίστωσε πάντως πως ήθελαν να βολιδοσκοπήσουν τις προθέσεις του σχετικά με τους Γιακαυλούτσι και όσα γνώριζε γι’ αυτούς και τις σχέσεις τους με τους Γουηβέριους.

Τον ρώτησαν ακόμη για τη σχέση του με την Τερέζα Χανδρειώτη, όχι η Ζακάνθα πάντως, και δεν έκρυψαν την ενόχλησή τους που δεν πήραν τις απαντήσεις που ήθελαν. 

Στο τέλος πάντως άλλαξαν εντελώς τη στάση τους και έδειξαν ιδιαίτερα φιλικοί απέναντί του. 

Τόσο φιλικοί μάλιστα που του μίλησαν με τόνο εμπιστευτικό για την Βερενίκη Γιακαυλούτσι και για τη φήμη που είχε κυκλοφορήσει, πως πρόκειται να δημοσιευτούν τα απομνημονεύματά της και αυτό δεν ήταν ευχάριστο για πολλούς. 

Ο γράφων δεν ήξερε τη Βερενίκη ούτε για τα απομνημονεύματά της και λέγοντάς τους πως δεν ήξερε έφυγε από τη συνάντηση χωρίς βέβαια να φαντάζεται πως σύντομα θα γνώριζε την εν λόγω κυρία. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-