Η Ρετζίνα μάλιστα του είπε πως το εν λόγω βιβλίο είχε ενθουσιάσει τον Μπρεκ, που είχε ταυτιστεί με τον κεντρικό ήρωα, δηλαδή τον Τζακ Ρίτσερ. 

Λίγο αργότερα πάντως ο γράφων θα διαπίστωνε πως ο Ρίτσερ του Τσάιλντ δεν σχετιζόταν με τον Ρίτσερ του Μπρεκ, που άλλωστε λεγόταν Κρις Ριτσερακέας και είχε σχέση καταγωγής από τη Στούπα και επρόκειτο να συνεργαστούν προσεχώς το καλοκαίρι, που αυτός θα ερχόταν από την Αυστραλία. 

Ο Μπρεκ είπε στον γράφοντα πως ο Ριτσερακέας είναι φανατικός λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας και βέβαια έχει διαβάσει όλα τα βιβλία του Γιαννουλέα αλλά και του Γιάννη Μαρή, όπως και του Φίλιππα Φιλίππου και γι’ αυτό άλλωστε θα είναι παρών στην τιμητική βράβευση για το συνολικό του έργο και τη συνεισφορά του στην ελληνική αστυνομική λογοτεχνία, στη λήξη του τριημέρου των εκδηλώσεων του 7ου Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας, που, να σημειωθεί, θα συνεχιστεί και με μεταφεστιβαλικές εκδηλώσεις και θα ολοκληρωθεί στις 10/6 στον ίδιο χώρο όπου ξεκίνησε στις 27/4.

Για να κάνει αυτό ο ταξίζι ο Ριτσερακέας φρόντισε να το συνδυάσει και με τις επιχειρηματικές του ενασχολήσεις που είχαν ευρύτατο φάσμα και περιελάμβαναν δραστηριότητες τόσο σε Κύπρο όσο και σε Λονδίνο αλλά και Κωνσταντινούπολη. 

Στην Κύπρο μάλιστα οι δοσοληψίες του ήταν από παλιά με τους Γιακαρλούτσι και τον Βαλέριο Γουηβέριο, τον οποίο και ήθελε να συναντήσει μιας και εκκρεμούσαν μεταξύ τους λογαριασμοί παλαιώθεν, από την περίοδο της απριλιανής επταετίας, που και οι δυο τους δρούσαν ως τζόβενα μεταξύ άλλων πολλών συνοδοιπόρων, που στην πορεία είχαν εξασφανιστεί

Ήταν και το λογισμό Τριαγνός βεβαίως που τον απασχολούσε. 

Πάνω απ’ όλα όμως τον είχε κυριεύσει μια αβάσταχτη διάθεση νοσταλγίας για τον τόπο καταγωγής του, τη Στούπα, από τη στιγμή που διάβασε τα βιβλία του Γιαννουλέα, που όλα, ως γνωστόν, έχουν κάποια αναφορά σε αυτή.

Και αυτή την ακατανίκητη νοσταλγία ήρθε να κάνει εντονότερη η θύμηση της άλλοτε αγαπημένης του, Σύλβιας Γουηβέριου. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-