Με έκπληξη διαπιστώνει πως αυτά που ανακαλύπτει στις σελίδες του πράσινου τομιδίου τον ενθουσιάζουν μέσα στη ροή του χρόνου που αενάως κινείται και ενώ το σήμερα γίνεται χθες η ανάγνωση του “Νότες νούμερο 167” γίνεται σήμερα με κατεύθυνση προς το αύριο. 

Καθ’ οδόν προς την Αίγινα και ευρισκόμενος ήδη στο πλοίο της γραμής, ο γράφων, προερχόμενος από τη Ζάκυνθο όπου γνώρισε τον Τζακ - Ιάκωβο Κέρσουακ, θείο της Ζακάνθας Κλάδη Καλβορόμα, εντρυφεί για άλλη μια φορά στο πράσινο τομίδιο που το υλικότου θεωρεί πολύτιμο και ήδη αρκετές φορές έχει αξιοποιήσει, όπως άλλωστε σκοπεύει να κάνει και τώρα. 

Στο τομίδιο αυτό λοιπόν βρίσκει σημειώσεις του, όπως αυτή που τόνιζε πως οι Λίντερμπεργκ είναι Γουηβέριοι αλλά σε διαχρονική αντιπαλότητα μαζί τους. 

Αλλη σημείωσή του επίσης αναφέρται στην Ανώνυμη Κληρονομιά των Γουηβέριων, όπως και μια άλλη σημείωση που αναφέρεται στη Σκοτεινή Βιογραφία του Ιωνά Δραγουμάνου, που άλλωστε και αυτός Γουηβέριος είναι. 

Υπάρχει επίσης και το Εκρού Μπλοκ, όπου ο γράφων έχει κρατήσει σημειώσεις όπως η Αναζήτηση του Βαλέριου Γουηβέριου, από τον αδελφό του Γαλέριο, που οδήγησε τελικά στην ανακάλυψη της χαμένης τους αδελφής, Βαλέριας. 

Στο Εκρού Μπλοκ υπάρχουν ακόμα σημειώσεις για το σκοτεινό αρχείο του Μάξιμου Εμπέρογλου Σ.Α. και της οικογένειάς του στη Θεσσαλονίκη όπως και του ζεύγου Ευλάμπιου και Ρωξάνης Μανουράτογλου. 

Στο ίδιο Εκρού Μπλοκ βρίσκεται και η πρώτη εγγραφή προσώπων που στην παρούσα αφήγηση εμφανίζονται όπως οι Πλήξμπουργκ, οι Αζαλάρ, οι Βέργη,  όπου όλοι-όλες τυγχάνουν επί της ουσίας Γουηβέριοι σε διάφορες εκδοχές τους. 

Με αυτό το υλικό στη διάθεση του ο γράφων αλλά και άλλο υλικό σε άλλα κιτάπια του διαχρονικά επέστρεψε στην Αίγινα όπου αποφάσισε να ασχοληθεί και με τον “Θίασο” συν τοις άλλοις. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-