Άλλωστε θεωρούσε πως ως Πλούτσος είχε διαπρέψει, ενώ το Γουηβέριος τον ακολουθούσε εξ ανάγκης, όπως έλεγε. 

Παρόλα αυτά, δεν είχε κανένα λόγο να αρνείται πως είναι Γουηβέριος, όχι της σειράς πάντως, όπως ενδεχομένως θα ήθελαν να τον θεωρήσουν όσοι τον αντιπαθούσαν και δεν ήταν βέβαια λίγοι αυτοί. 

Καλοκαίρι πια και από του Αγίου Πνεύματος και μετά και αφού έδωσε το “παρών” στον εορτασμό της Αγίας Τριάδας στην Κυπαρισσία και αγνάντεψε για άλλη μια φορά το υπέροχο ηλιοβασίλεμά της, που λάτρεψε και ύμνησε ως γνωστόν και ο περιβόητος “τίγρης” Κλεμανσώ, από την Άνω Πόλη, έφυγε για τη Στούπα, κάνοντας πάντως μια σύντομη στάση στην Καλαμάτα να πιει καφέ “...στο Κύμα”, που πλέον βρίσκεται στη μετά Ζαγάκου εποχή και να αγναντέψει τον Μεσσηνιακό Κόλπο και να θυμηθεί τα κόλπα του παρελθόντος του, τότε που είχε ξαναβρεθεί εκεί, στην έναρξη λειτουργίας “...του κύματος”, τον Μάιο του 2004. 

Από τότε βέβαια άλλαξαν πολλά και ο Σταρλάτος Πλούτσος Γουβέριος επίσης. 

Να σημειωθεί πως έχει δώσει το “παρών” και στο πράσινο έπος του Γουέμπλεϊ στις 2/6/1971, αυτός ο γαύρος ντυμένος στα πράσινα, όπως και στα γαλάζια το καλοκαίρι του 2004 στην Πορτογαλία, στον τελικό του Euro, πανηγυρίζοντας μάλιστα έξαλλα, μαζί με την παρευρισκόμενη εξ Ελλάδας ηγεσία, την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου. 

Έκτοτε ο Σταρλάτος Πλούτσος Γουηβέριος εξαφανίστηκε από προσώπου γης και περιπλανήθηκε ως τυχοδιώκτης οπουδήποτε μπορούσε να ανακαλύψει θησαυρούς και τελικά, ως άλλος Ιντιάνα Τζόουνς, τους βρήκε και μάλιστα φρόντισε να τους εξασφαλίσει όσο πιο καλά γινόταν. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-