Την ίδια μέρα γεννιέται ο Ξάνθος Γουηβέριος, που στις 28/11/1912 θα βρει τον θάνατο ηρωικά μαχόμενος με τον φίλο του ποιητή Λορέντζο Μαβίλη στο βουνό Δρίσκος της Ηπείρου. 

Αυτός λοιπόν ο Ξάνθος Γουηβέριος ήταν επίσης ποιητής, κακότεχνος πάντως και ο φίλος του Μαβίλης του το επισήμαινε με καλοσύνη και ο Ξάνθος, επειδή τον θεωρούσε και ήταν φίλος του, δεχόταν τις παρατηρήσεις, που έτσι κι αλλιώς ήταν καλοπροαίρετες. 

Λίγο καιρό πάντως μετά τον ηρωικό θάνατό του βρέθηκαν στα κατάλοιπά του ανέκδοτες ποιητικές συλλογές, που ο μελετητής τους, Αρμόδιος Καλβορόμας, αξιολόγησε ως σημαντικές και αποφάσισε να τις εκδώσει. 

Τις συγκέντρωσε λοιπόν και αφού τις προλόγησε εκτενώς, συνοδεύοντας μάλιστα με μπόλικη σάλτσα, όπως το συνήθιζε, μαζί και με ένα βιογραφικό του ποιητή, τις έδωσε στο τυπογραφείο, στο οποίο όμως και ξέμειναν ως το 1936, όπου τις βρήκε ο Ιγνάσιο Καλβορόμας, μικρότερος αδελφός του Αρμόδιου και τις πήρε πίσω για να τις βάλει στο αρχείο των Καλβορόμα, όπως είχε ζητήσει στη διαθήκη του ο Αρμόδιος, που εν τω μεταξύ είχε εξαφανιστεί και εθεωρείτο νεκρός από το 1922, για να διαπιστωθεί τελικά πως όλα αυτά τα χρόνια ήταν στην Αργενινή και εκεί μελετούσε την τοπική λογοτεχνία ενώ είχε περάσει από την Αλεξάνδρεια ενδιάμεσα και είχε γνωριστεί με τον Καβάφη και άλλους Αλεξανδρινούς. 

Στην Αργενινή τον συνάντησε και ο Σταρλάτος Πλούτσος Γουηβέριος στα χρόνια που Περονικού καθεστώτος και έγιναν κολλητοί τόσο που ο Αρμόδιος εξουσιοδότησε τον Σταρλάτο να διαχειριστεί το αρχείο του αν προέκυπτε λόγος. 

Ο Σταρλάτος στη συνέχεια εξαφανίστηκε, όπως το συνήθιζε, φροντίζοντας ωστόσο να πάρει από το αρχείο του Αρμόδιου σημειώσεις που αναφέρονταν στις ποιητικές συλλογές του Ξάνθου Γουηβέριου και είχαν κωδικό τη λέξη ΑΕΙΜΠΡΕΧΟΝΤΑ, όπου υπήρχε αναφορά και στο Μαύρο ‘97. 

-ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ-