ΑΛΕΞΗΣ ΧΑΡΙΤΣΗΣ

“Οι πάντες έχουν κάτι να πουν για τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη.

Ενδιαφέρουσες μαρτυρίες και συγκινητικοί αποχαιρετισμοί, αλλά και αφόρητες κοινοτοπίες και υποκριτικές υμνολογίες.

Αντί ενός ακόμη επικήδειου, παραθέτω ένα απόσπασμα από τη «Χαμένη Άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα

(αναφέρεται στην κηδεία του Σωτήρη Πέτρουλα):

— Ο Σωτήρης ζει!

Ένα δάσος από χέρια πασχίζει ν’ αγγίξει για τελευταία φορά το φέρετρο. Το πλήθος βογκά, θάλασσα φουρτουνιασμένη από σηκωμένες γροθιές, η κατάσταση κινδυνεύει να ξεφύγει, ξεφεύγει από κάθε έλεγχο. Θα χρειαστούν πολλές προσπάθειες των υπεύθυνων και ψυχραιμία, για να κοπάσει η τρικυμία και να μπει κάποια τάξη. Επιτέλους σχηματίζεται η πομπή.

Προπορεύεται η σημαία του 114, το Κεντρικό Συμβούλιο των Λαμπράκηδων με τον Μίκη Θεοδωράκη επικεφαλής, αντιπροσωπείες της νεολαίας, πολιτικοί. Πίσω από το νεκρό οι συγγενείς του κι ύστερα η Αθήνα ολόκληρη… Άξαφνα μια μεγάλη ομάδα από νέους και νέες, αγκαλιασμένοι μέσα στο πλήθος αρχίζει να τραγουδά. Δεν πιάνω ακόμη τα λόγια. Μα σε λίγο ξεχωρίζω:

Σωτήρη Πέτρουλα

Αηδόνι και λιοντάρι, βουνό και ξαστεριά.

 — Είναι το καινούριο του Μίκη, μου λέει η Ματθίλδη, που έχει ξαναγυρίσει και μου πιάνει το χέρι. Ν’ ακούσεις τον Τάκη τον Μπενά, να διηγείται πώς γράφτηκε… Τη νύχτα, στα γραφεία της ΔΝΛ, αυτοί να συζητούν, μες στους καπνούς των τσιγάρων, και να προσπαθούν να λύσουν τα προβλήματα της κηδείας, κι ο Μίκης κάτι να γράφει βιαστικά σ’ ένα χαρτί, αλλοπαρμένος:

«— Το λόγο έχει ο πρόεδρος, λέει κάπως έντονα ο Τάκης.

— Το λόγο έχει το τραγούδι, αποκρίνεται ο Μίκης, ακούστε:

Σωτήρη Πέτρουλα

σε πήρε ο Λαμπράκης, σε πήρε η Λευτεριά»”.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΙΚΑΣ

“Τον χαμό του Μίκη Θεοδωράκη, ενός σημαντικού Ελληνα, ενός παγκόσμιας ακτινοβολίας δημιουργού, θρηνεί η πατρίδα μας.

Ο Μ. Θεοδωράκης ήταν ο άνθρωπος που είχε θέσει πάνω απ’ όλα την Ελλάδα πατρίδα και τον λαό της.

“Η ψυχή της πατρίδας μου είναι αυτός ο σπόρος, π’ άπλωσε ρίζες πάνω στο βράχο”, όπως έγραφε στο ποιήμα του “στον άγνωστο ποιητή” στην “Αρκαδία VI”.

Εκφράζω τα θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του, ας είναι ελαφρύ το χώμα το ελληνικό που θα τον σκεπάσει”.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

“Το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Καλαμάτας  εκφράζει την βαθιά του θλίψη για την απώλεια του «μεγάλου» Μίκη Θεοδωράκη.

Μπορεί να μην βρίσκεται πια ανάμεσά μας αλλά πέρασε στην αιωνιότητα χάρη στην τεράστια προσφορά του στην μουσική και την ιστορία της χώρας μας.

Ο Μίκης Θεοδωράκης, μια παγκόσμια προσωπικότητα, έφυγε αλλά θα μείνει για πάντα μαζί μας χάρη στην μαχητικότητα, την δημιουργικότητα και το τεράστιο έργο που αφήνει πίσω του.

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του”.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΕΤΡΑΚΟΣ

“Αποχαιρετισμός στον τρισμέγιστο Μίκη

Μίκη σε ευγνωμονούμε που μας έδειξες το δρόμο  για να ανεβούμε λίγο ψηλότερα.

Μίκη, θα συνεχίσουμε τον αγώνα σου γιατί για να γυρίσει ο Ήλιος θέλει δουλειά πολύ.  

Σήμερα ορφάνεψε η Ρωμιοσύνη, σήμερα ορφάνεψαν όλοι οι λαοί του κόσμου που αγωνίζονται για τη Δημοκρατία και το δίκιο και τη λευτεριά τους. Σήμερα ορφανέψαμε.

Καλό σου ταξίδι Τρισμέγιστε Παγκόσμιε Πανέλληνα Μίκη.  

Θα μείνεις ΑΘΑΝΑΤΟΣ, Μίκη της Ρωμιοσύνης, Μίκη της ανθρωπότητας, Μίκη του αγώνα.

Το έργο σου μας συντρόφευε και θα μας συντροφεύει ΠΑΝΤΑ. 

Με τη μουσική σου ζήσαμε τις πιο ωραίες, πιο δυνατές, πιο αξεπέραστες στιγμές όλων των ΜΕΓΑΛΩΝ στιγμών  της ΕΛΛΑΔΑΣ. Των αγώνων, των διαδηλώσεων, των συναυλιών, της ψυχικής ανάτασης, της νιότης, του πάθους, των ερώτων.

Κατάφερνες να μας ανυψώνεις ως εκεί που δε μπορούσε κανείς άλλος!  

«Είμαστε πάρα πολύ τυχεροί που ζούμε την εποχή που ζεις και συ Μίκη και παίρνουμε μπόι απ’ τη μεγαλοσύνη σου» έχει πει ο Μέγας Ελύτης.

Μίκη, σε ευχαριστούμε που μας δίδαξες και θα συνεχίζεις να μας διδάσκεις να αγαπάμε τον τόπο μας, αλλά και όλους τους λαούς του κόσμου και να αγωνιζόμαστε για τον ΑΝΘΡΩΠΟ, για την ειρήνη και το δίκιο, για να ‘ναι λεύτερη η πατρίδα και πανανθρώπινη η λευτεριά.

Μίκη, σου χρωστούμε πολλά γιατί μας χάρισες τη Δραπετσώνα, το Σαββατόβραδο, τα τραγούδια του ΑΓΩΝΑ, το ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ,  τον ΕΠΙΤΑΦΙΟ τα τραγούδια της ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ και τόσα άλλα που τραγουδάμε όχι μόνο εμείς αλλά και όλοι οι λαοί του κόσμου που παλεύουν για ένα αύριο πιο φωτεινό, για έναν ουρανό πιο γαλανό, για περισσότερο φως, από την Κύπρο μέχρι την Κούβα και απ’ την Χιλή μέχρι την Παλαιστίνη.

Μίκη, θα συνεχίσουμε μέχρι να δούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν και τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο.

Σημάδεψες μια μεγάλη περίοδο της νεότερης Ελληνικής ιστορίας, σημάδεψες τη νιότη μας, καθόρισες  σε μεγάλο βαθμό την πολιτική μας διαμόρφωση, η μουσική σου υπήρξε για δεκαετίες η συντροφιά και η περηφάνια των αγωνιζόμενων όλης της γης.

"Αλλά αυτός που δεν κουράστηκε κι αρνήθηκε να ξαποστάσει, σε πείσμα της ανέφικτης ουτοπίας, έμεινε στης Ιστορίας τα χαρτιά". Γράφει η αγαπημένη μας  Τζώρτζια (Γωγώ Αργυρού- Γλέζου) 

Σήμερα μας αποχαιρέτησες, και μας άφησες μόνους, σε δρόμους ξερούς και  άγονους.

ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ  ΤΡΙΜΕΓΙΣΤΕ ΜΙΚΗ 

Ο  Θανάσης Πετράκος είναι ταμίας του Συλλόγου «Μουσείο Μίκη Θεοδωράκη Ζάτουνας», Περιφερειακός Σύμβουλος Πελοποννήσου και πρώην Βουλευτής Μεσσηνίας 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ

«Με αισθήματα βαθιάς θλίψης πληροφορηθήκαμε το πέρασμα στην αιωνιότητα του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη μας Μίκη Θεοδωράκη.

Από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Έλληνες του οποίου η προσωπικότητα και η ακτινοβολία σε παγκόσμιο επίπεδο δεν περιγράφονται. 

Ένας μοναδικός καλλιτέχνης, ο οποίος συνάμα δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για Δημοκρατία, Ελευθερία, Κοινωνική Δικαιοσύνη και ομοψυχία του Λαού μας. Μας έδειξε με το παράδειγμά του πως είναι να αγαπάς πραγματικά την πατρίδα σου.

Το έργο του θα παραμείνει «ζωντανό», αποτελώντας τον καλύτερο θεματοφύλακα για να κρατηθεί άσβεστη η μνήμη του στο πέρασμα των αιώνων.

Ο Δήμος Πύλου-Νέστορος αποχαιρετά τον μεγάλο Έλληνα, αναρτώντας μεσίστιες τις Σημαίες στα δημοτικά του καταστήματα, εκφράζοντας ταυτόχρονα τα θερμά του συλλυπητήρια στους οικείους του».

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΥΛΟΥ-ΝΕΣΤΟΡΟΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΡΙΜΗΣ

“Αποχαιρετούμε το Μίκη!

Ένας Μεγάλος Έλληνας έφυγε.

Ο Μίκης Θεοδωράκης.

Μέγεθος τεράστιο, όπως τεράστιος ήταν.

Συνδέθηκε και εξέφρασε μουσικά μια μεγάλη εποχή. 

Άνοιξε δρόμους πολιτισμού, ενέπνευσε και κράτησε τη «Σπίθα» της νιότης μέχρι το τέλος. 

Συνθέτης με παγκόσμια αναγνώριση.

Διανοούμενος και μάχιμος πολίτης σε κάθε περίοδο.

Συμμετείχε στην εθνική αντίσταση. Γνώρισε εξορίες και υπέστη βασανιστήρια.

Αγωνίστηκε για δημοκρατία στα πέτρινα μετεμφυλιακά χρόνια. 

Έγινε η φωνή της μαχόμενης για Ελευθερία Ελλάδας στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Υπήρξε ενεργός πολίτης και ελεύθερη φωνή για δημοκρατία και εθνική αναγέννηση στη μεταπολίτευση.

Ο Μίκης υπηρέτησε αξίες. 

Σάρκωσε το όραμα μιάς άλλης Ελλάδας και κατέβαλε το τίμημα των επιλογών του. 

Ο οικείος ψηλέας που δέσποζε στη σκηνή, με τις ιδιαίτερες κινήσεις του και την ιδιαίτερη φωνή, σημάδεψε πολλές γενιές. 

Μεγαλώσαμε με τραγούδια του Μίκη.

Φτερούγισε η καρδιά μας και αγκαλιάσαμε τον κόσμο με τα τραγούδια του. Αγαπήσαμε τον τόπο μας, την ποίηση, ονειρευτήκαμε.

15/χρονα παιδιά, πηγαίναμε με το τρένο, με τα πόδια, με ώτο στοπ από το Κοπανάκι στο Δώριο, για ποδοσφαιράκια και μπιλιάρδο. 

Στο μαγαζί του «αδελφού». Του Δήμου του Μαστραγγελόπουλου.

Το μαγαζί είχε ένα τζουκ μποξ με καψουροτράγουδα, λαϊκά, Καζαντζίδη, Νταλάρα, κα. Είχε και ένα τραγούδι του Μίκη με τη φωνή του Μπιθικώτση.

Βάζαμε δίφραγκο και διαλέγαμε το τραγούδι ή τα τραγούδια που θα ακούγαμε. 

Το “ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΑΓΙΑ ΜΟΥ` ΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΠΑΤΩ ΣΤΑ ΞΕΝΑ” έπαιζε πολλές φορές, κάθε φορά που πήγαινα. 

Και το τελευταίο δίφραγκο στο “ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΞΕΝΙΤΙΑΣ” κι ας γυρίζαμε στο Κοπανάκι με τα πόδια, γραμμή – γραμμή.

Η μουσική, τα λόγια, η φωνή, το τραγούδι στο σύνολό του, με συγκινούσε, με πείσμωνε, με γλύκαινε, θυμάμαι. 

Αποχαιρετούμε με αγάπη, σεβασμό και ευγνωμοσύνη έναν τεράστιο, παγκόσμιο Έλληνα!

Το Μίκη Θεοδωράκη.

Το Μίκη μας.

Αθάνατος!”.