Μια συνέπεια της παραπάνω πραγματικότητας είναι οι τρομερές αυξήσεις στα ενοίκια που σε συνδυασμό με την εντεινόμενη ακρίβεια στα βασικά αγαθά και στις παροχές καθιστούν τον βίο αβίωτο. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε μια έρευνα στα τοπικά ΜΜΕ που έλεγε ότι η Μεσσηνία το ‘Α τρίμηνο του 2023 ήρθε πρώτη στις αυξήσεις των ενοικίων πανελλαδικά με αυξήσεις της τάξης 23,8%, ενώ το τελευταίο τρίμηνο του 2022 ήταν τρίτη πανελλαδικά στις αυξήσεις ενοικίων. Δεν χρειαζόμαστε βέβαια στατιστικά στοιχεία και έρευνες για να διαπιστώσουμε το πρόβλημα που υπάρχει με την στέγαση στην Καλαμάτα και γενικότερα στη Μεσσηνία. Το ζούμε οι ίδιοι ψάχνοντας για σπίτι και το ακούμε από απελπισμένους συγγενείς και φίλους που στην αναζήτηση για στέγαση ακούν εξωφρενικά ποσά και όρους για ενοικίαση. Ενώ η είδηση έπαιξε copy paste σε πολλά τοπικά ΜΜΕ, δεν αναζητήθηκε πουθενά ποια μπορεί να είναι η βασική αιτία των αυξήσεων. Η αλματώδης τουριστική ανάπτυξη της Μεσσηνίας και της Καλαμάτας και η παρεπόμενη αύξηση της βραχυχρόνιας μίσθωσης κατοικιών είναι η βασική αιτία και επιμελώς κρύβεται κάτω από το χαλί από πολλούς που για διάφορους λόγους δεν θέλουν ή έχουν πάρει γραμμή να μη θίξουν το θέμα. Αρκεί μια ματιά στην δημοφιλή πλατφόρμα βραχυχρόνιας μίσθωσης για να αντιληφθεί πόσα σπίτια είναι διαθέσιμα στην Καλαμάτα. Ίσως ένα δυστοπικό σενάριο όπου οι κάτοικοι μιας πόλης θα μένουν έξω απ’ αυτήν και θα εισέρχονται για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους τουρίστες δεν είναι και τόσο μακριά.

Έτσι λοιπόν όπως κάθε νικητής διαμορφώνει την ιστορία αφομοιώνοντας την, έτσι και το κτήριο των ιστορικών Μύλων στο λιμάνι της Καλαμάτας, απομεινάρι μιας εποχής όπου ο πρωτογενής τομέας ήταν σημαντικός για την ανάπτυξη μιας περιοχής, θα αφομοιωθεί από τον τουρισμό και σαν νικητής θα τους επαναπροσδιορίσει ως τουριστικό προϊόν. Οι Μύλοι μετατρέπονται σε ξενοδοχείο με κρατική επιδότηση περίπου 6 εκατομμυρίων ευρώ και αυτό γιατί ο προσανατολισμός προς την ανάπτυξη του τουρισμού είναι κεντρικός κρατικός σχεδιασμός δεκαετιών και επιδοτείται αδρά. Κάποτε το κτήριο ήταν σήμα κατατεθέν του λιμανιού που έπαιξε τεράστιο ρόλο στην ανάπτυξη, στην ζωντάνια και στην αναγνωρισιμότητα της πόλης όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός ελλαδικού χώρου. Οι ιστορικοί Μύλοι ακολουθούν με την σειρά τους την πορεία της πόλης πάνω στις ράγες του τουρισμού, όχι για να θρέψουν, ούτε για να στεγάσουν, ούτε έστω για να αφηγηθούν την ιστορία τους και να φιλοξενήσουν νέες δημιουργίες και ιστορίες. Η πορεία στο άρμα του τουρισμού φαινομενικά και μόνο «τρέφει», στην ουσία όμως όχι μόνο δεν τρέφει, αλλά και καταστρέφει. Αφού λοιπόν η πόλη επέλεξε τον τουρισμό ως συνέχεια, αν όχι ως το τέλος της ιστορίας της, τότε και το ιστορικό μνημείο των Μύλων, συνυφασμένο με την ιστορία της πόλης, ήταν σχεδόν βέβαιο πως θα ακολουθήσει την ίδια πορεία. Το σχήμα του κτηρίου που δέσποζε σε πολλές παλιές φωτογραφίες του λιμανιού της Καλαμάτας μπορεί να παραμείνει ίδιο, αλλά το εσωτερικό του αποφασίστηκε πως δεν θα αφορά παρά ελάχιστους κατοίκους.

Στις 9 Μαΐου το 1934 στην ταράτσα των Μύλων στήθηκε πολυβόλο που θέρισε τους απεργούς, στην ίδια ταράτσα αντί για πυροβόλο θα υπάρχει πλέον πισίνα, τα εναπομείναντα μηχανήματα και οι κώδωνες έναρξης και λήξης της εργασίας θα γίνουν διακοσμητικά τουριστικά στοιχεία βάζοντας τέλος στην παραγωγική και εξεγερσιακή ιστορία μιας πόλης και δίνοντας το σήμα για την κενή ανάπτυξη του τουρισμού. Η σιωπή, η έλλειψη προτάσεων εναλλακτικών προοπτικών ή έστω ακόμα και μια χλιαρή κριτική πάνω στο ζήτημα της μετατροπής των Μύλων σε ξενοδοχείο, είναι σημείο των καιρών της παραίτησης και της αποδοχής στη μετατροπής μιας πόλης σε τουριστικό καλοκαιρινό θέρετρο, μια εξέλιξης που ήδη δείχνει τις συνέπειες της τουλάχιστον στην στέγαση.

Ε. Ξυπ