Κάποιες πολιτικές δυνάμεις προτάσσουν τις δυσκολίες από την τήρηση των δημοσιονομικών κανόνων και δεσμεύσεων της Χώρας και άλλες επιλέγουν πρώτιστα την κοινωνική στήριξη και ομαλοποίηση των κοινωνικών αντιθέσεων.

Οι πολίτες βρίσκονται στη μέση, χωρίς αντικειμενική, ουσιαστική και ανεξάρτητη πληροφόρηση, αφού είναι εμφανές πως όλες οι διακινούμενες πληροφορίες έχουν συγκεκριμένες πολιτικές αφετηρίες.

Στα μεγάλα προβλήματα που συνήθως αντιμετωπίζει μία κοινωνία, εκτός από το κράτος πρόνοιας και τις βασικές υποχρεώσεις του κράτους προς τον πολίτη, αυτό που επηρεάζει την επιβίωση των πολιτών κυρίως τον τελευταίο καιρό στη Χώρα μας, είναι τόσο η χαμηλή αγοραστική δύναμη  λόγω ιδιαίτερα χαμηλών αποδοχών (μισθών και συντάξεων), όσο και η ανεξέλεγκτη ακρίβεια σε προϊόντα και υπηρεσίες.

Μετά τη Δ.Ε.Θ., οι  απορίες των πολιτών πολλές.

*Είναι άραγε εφικτή η όποια διαφοροποίηση από τη σημερινή εφαρμοζόμενη πολιτική, χωρίς να υπάρξει εκτροχιασμός των δημοσιονομικών μεγεθών και κίνδυνος για τη σταθερότητα;

*Το ερώτημα, πού θα βρεθούν τα χρήματα για κάποιες εξαγγελίες πχ 13^ο μισθό, 13^η σύνταξη κλπ είναι ουσιαστικό ή απλά και μόνο αντιπολιτευτικό;

*Οι εκτιμήσεις κάποιων κομμάτων περί της κοστολόγησης των προγραμμάτων των άλλων κομμάτων είναι πραγματικές ή απλά λάσπη στον ανεμιστήρα;

*Υπάρχει άλλος δρόμος;

*Παρά το εκρηκτικό διεθνές περιβάλλον μπορεί να τιθασευτεί η ακρίβεια;

Αυτά και πολλά ακόμη ερωτήματα τριβελίζουν το μυαλό των πολιτών, που βλέπουν σταθερά πλέον, πως αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Στην περίπτωση της πατρίδας μας, θεωρώ πως η επιλογή του μείγματος πολιτικής που επιλέγει το κάθε κόμμα, επηρεάζει και τη δυνατότητα ή όχι παροχών προς τους πολίτες.

Βλέπουμε πως η Κυβέρνηση παραμένει αυστηρά στην πολιτική στοχευμένων παροχών με εισοδηματικά και ηλικιακά κριτήρια, χορήγηση επιδομάτων, pass κ.ά και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Επιμένει στη διατήρηση πχ κάποιων φόρων όπως ο Φ.Π.Α., ενώ από την υπεραπόδοση της οικονομίας, λόγω είσπραξης φόρων, τουρισμού, ακρίβειας κλπ, επιλέγει να αξιοποιήσει μόνο μικρό μέρος αυτού του δημοσιονομικού χώρου για ενίσχυση των πολιτών και των αναγκών τους.

Άλλες πολιτικές δυνάμεις, θεωρούν πως οι προτάσεις τους είναι απόλυτα κοστολογημένες και πως με θεσμικά εργαλεία χωρίς κόστος, όπως πχ αυστηροποίηση των ελέγχων, πάταξη της αισχροκέρδειας, αυστηρά πρόστιμα, πλαφόν στο περιθώριο κέρδους και φορολόγηση υπερκερδών, μπορεί να βρεθούν τα ποσά τα οποία αναφέρουν στο πρόγραμμά τους.

Απορία των πολιτών είναι, πώς ενώ η ακρίβεια τσακίζει την τσέπη των Ελλήνων, γιατί επιτρεπόμενες πολιτικές από την Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν επηρεάζουν τον ελεύθερο ανταγωνισμό στην ενιαία αγορά, όπως πχ ο κρατικός παρεμβατισμός που μπορεί να διορθώσει κάποιες ατέλειες της αγοράς, το πλαφόν στο περιθώριο κέρδους (καταργήθηκε 1-7-26), η έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών κλάδων ενέργειας, τραπεζών κλπ, δεν αποτελούν πολιτική επιλογή κάποιων πολιτικών δυνάμεων.

Φανερά, μετά τη Δ.Ε.Θ., οι πολιτικές διαφωνίες διογκώθηκαν περισσότερο για τη θέση εκκίνησης στον εκλογικό «βατήρα» και λιγότερο για τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών που όσο πάνε και μεγαλώνουν.

Ένα όμως είναι σίγουρο. Τα χρήματα βρίσκονται αν αλλάξουν οι προτεραιότητες.

Η αλήθεια είναι πως ανάλογα με το μείγμα πολιτικής που επιλέγεται, επηρεάζεται η υλοποίηση ή όχι προγραμμάτων και παροχών προς την κοινωνία.

Συμπερασματικά, αλλάζοντας το μείγμα πολιτικής, τις προτεραιότητες και με τον επιτρεπόμενο κρατικό παρεμβατισμό, μπορούμε να πετύχουμε και δημοσιονομική σταθερότητα και ανάσα στην Ελληνική κοινωνία.

Ας σταματήσει η πολιτική πρακτική των θολών νερών προς τους πολίτες,  επιτέλους!