Της Γεωργίας Ρήγα  
Όταν το σπίτι, γίνεται «εφιάλτης», όταν ο βίος γίνεται φρικτός και αναπάντεχος, τι να συμβαίνει άραγε πίσω από την πόρτα κάθε νοικοκυριού; Ή πίσω από μια φαινομενικά υγιή σχέση; Η ενδοοικογενειακή βία όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς είναι ένα καίριο πρόβλημα που ταλανίζει τις κοινωνίες εδώ και πολλά χρόνια, αν και παρατηρείται έξαρση του φαινομένου στη σημερινή εποχή.

Του Αλέξη Χαρίτση (από την ειδική έκδοση για τις επιχειρήσεις της Εφημερίδας των Συντακτών)  
Δεν έχουμε τελειώσει με την πανδημία. Παρά τις πυκνές και επιπόλαιες διαβεβαιώσεις ότι διανύουμε το “τελευταίο μίλι”, είναι πια ξεκάθαρο ότι η πανδημία και οι μεταλλάξεις της θα μας συνοδεύουν για καιρό. Αν συνειδητοποιήσουμε την επώδυνη πραγματικότητα, τότε έχουμε τη δυνατότητα να πράξουμε ώστε να την αλλάξουμε. Αλλά πρέπει να τη συνειδητοποιήσουμε πρώτα. Πριν λίγες μέρες το ελληνικό κοινοβούλιο συζήτησε τον κρατικό προϋπολογισμό για τη χρονιά που βρίσκεται μπροστά μας, για το 2022. Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας θα μπορούσε να είχε γραφτεί για μια άλλη χώρα ή για κάποια άλλη χρονική στιγμή. Είναι μία πρόταση από την οποία λείπει η πραγματικότητα. Αρκεί να δει κανείς το εξής: ο προϋπολογισμός δεν περιλαμβάνει ούτε μία νέα πρόβλεψη για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας και της ακρίβειας. Δεν είναι θέμα ερμηνείας. Άλλωστε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών ήταν εξαιρετικά σαφής: ο προϋπολογισμός σχεδιάστηκε “με την υπόθεση ότι η πανδημία ως οικονομική μεταβλητή́ θα φύγει σταδιακά από τις αρχές του 2022”.

Του Γεωργίου Μακρή, δικηγόρου, γραμματέα Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ 
Οι έρευνες της κοινής γνώμης υποδεικνύουν σήμερα πως κυριαρχεί στους πολίτες η ανησυχία για την υγειονομική πανδημία και το κύμα της ακρίβειας, που ήδη σαρώνει νοικοκυριά κι επιχειρήσεις στην χώρα μας. Δύο κρίσεις που πλέον εξελίσσονται παράλληλα, αφού στην αποτυχημένη διαχείριση της πανδημίας από την Κυβέρνηση ήρθε να προστεθεί το μπαράζ ανατιμήσεων σε δεκάδες προϊόντα, που επιβαρύνει αφόρητα τα εισοδήματα και τους προϋπολογισμούς νοικοκυριών κι επιχειρήσεων. 

Του Σωτήρη Βλάχου  
Διαψεύδονται οι ελπίδες που κάποτε είχαν δημιουργηθεί στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ότι η ελεύθερη αγορά θα σήμαινε οικονομική ανάπτυξη. Η απελπισία αρχίζει να κυριαρχεί και, σε αυτή τη φάση, φαίνεται να δίνει δύναμη σε ολοένα και πιο αυταρχικά καθεστώτα.

Τα στατιστικά που δημοσιεύονται και αφορούν τους δείκτες ανάπτυξης που χρησιμοποιεί η επίσημη κοινωνία και οι οικονομολόγοι που την εκπροσωπούν, είναι εντελώς παραπλανητικά.

Του Γιάννη Ανδρουλιδάκη  
Για πρώτη φορά στα δυόμισι χρόνια που κυβερνά ο κ. Μητσοτάκης βρέθηκε σε τόσο δύσκολη θέση. Η ομιλία του για την πανδημία στη Βουλή έδειχνε πανικό και αμηχανία. Τα σαρδάμ που έκανε αποτελούν ομολογία ενοχής.

Του Σωτήρη Βλάχου 
Το σχεδόν 70% που έλαβε ο Νίκος Ανδρουλάκης, κάνει την εσωκομματική κρίση στο επόμενο διάστημα μια όχι πολύ πιθανή εξέλιξη. Μόνο που αυτό το διάστημα θα είναι πολύ περιορισμένο σε μια ρευστή και κρίσιμη πολιτική κατάσταση που αναζητά απαντήσεις.

Του Δημήτρη Ν.Μπουσούνη* 
     Απ’ ότι φαίνεται, ξέχασαν κάποιοι πως φέτος γιορτάζουμε την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τον Τουρκικό ζυγό και τι σηματοδοτεί αυτή η επέτειος!   

Δεν εξηγείται αλλιώς η προπηλάκιση του οποιοδήποτε ατόμου, επειδή έχει διαφορετική αντίληψη σε σχέση μ’ ό,τι πρεσβεύει η σημερινή άρχουσα τάξη.

Του Σωτήρη Βλάχου

ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ 2008…

Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 ανάγκασε τα στρατηγικά επιτελεία του κεφαλαίου να χρησιμοποιήσουν ό,τι είχαν στη διάθεσή τους για να την αντιμετωπίσουν. Με κύριο όπλο αρχικά το φτηνό χρήμα και με επιτόκια δανεισμού να αγγίζουν το 0%, προσπάθησαν να δώσουν ξανά ώθηση στις επενδύσεις, χωρίς όμως ουσιαστικά αποτελέσματα. 

Η κρίση της πανδημίας τους ανάγκασε τελικά να στραφούν στις πιο δραστικές για δεκαετίες κρατικές παρεμβάσεις στην οικονομία και να αποδεχτούν την αύξηση του κρατικού χρέους τόσο στην ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ τώρα με τον Μπάιτεν, κάτι που για δεκαετίες θεωρούσαν ανάθεμα. Προσπαθούν τώρα να δώσουν λύσεις μέσα από την «νέα πράσινη κοινωνική συμφωνία» («Πράσινο New Deal») και την κρατική ενίσχυση στους τομείς της «πράσινης και της ψηφιακής οικονομίας». 

“Με αφορμή το κάλεσμα στην αυριανή συγκέντρωση στην Καλαματα του ΚΚΕ, με ομιλητή τον Γραμματέα του κόμματος Δημήτρη Κουτσούμπα, θέλω να κάνω κάποιες διευκρινήσεις και εξηγήσεις.

Είμαι κομμουνιστής, Διεθνιστής, Αντικαπιταλίστας. Αυτό δεν το άλλαξα και δεν θα το αλλάξω ποτέ. Έζησα μεγάλα και σημαντικά γεγονότα πάντα ως ενεργός συμμετέχων σε αυτόν τον χώρο. Δεν τα πετάω, ίσα-ίσα αυτά με βοήθησαν να πάρω την απόφαση συστράτευσης με το ΚΚΕ πριν 2 μήνες, ανταποκρινόμενος και στο σχετικό κάλεσμα της ηγεσίας του ΚΚΕ.

«Τα όμορφα τα λόγια τα μεγάλα» των κυρίων Νίκα και Τατούλη για το μέγα θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων αποδεικνύονται για μια ακόμη φορά «παραμύθια της Χαλιμάς».