ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΑΤΟΥ

Σε μια εποχή όπου τα Χριστούγεννα συχνά μετατρέπονται σε μια γρήγορη, φωτεινή παρένθεση μέσα στη χρονιά, αξίζει να κάνουμε μια παύση. Όχι από νοσταλγία, αλλά από ανάγκη μνήμης. Να αναρωτηθούμε ξανά τι γιορτάζουμε και πώς. Και, κυρίως, τι χάνουμε όταν τα σύμβολά μας αδειάζουν από περιεχόμενο.

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου

Τα συνδικάτα αποτελούν την «… απαραίτητη ένωση των εργατών για να περάσει βαθμιαία η διεύθυνση όλης της οικονομίας της χώρας στα χέρια της εργατικής τάξης…» (Λένιν)

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον αυτό που αναφέρεται πιο πάνω. Ο  πρόσθετος ρόλος που βλέπει ο Λένιν για τα συνδικάτα. Ρόλος προετοιμασίας, εκπαίδευσης της τάξης για την οικονομική διαχείριση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Του Παναγιώτη Νίκα 

Τις τελευταίες δεκαετίες, κόμματα και κυβερνήσεις διακηρύσσουν συνεχώς τη βούλησή τους για αποκέντρωση σε όλα τα επίπεδα, όπως και την πρόθεσή τους για τη μεταφορά μεγάλου μέρους των κάθε είδους  κρατικών αρμοδιοτήτων από την πρωτεύουσα στην περιφέρεια. Αναφερόμαστε, δηλαδή, σε διοικητική, εκπαιδευτική, πολιτιστική, βιομηχανική και γενικά οικονομική αποκέντρωση, στα πλαίσια μιας ισόρροπης ανάπτυξης.

Του Γιάννη Λάσκαρη 

Η προωθούμενη συζήτηση για τη μεταφορά των Πολεοδομιών (Υπηρεσιών Δόμησης) από τους Δήμους σε κεντρικούς φορείς δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική αναδιάρθρωση. Για τη Μεσσηνία, έναν νομό που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης τουριστικής και οικοδομικής δραστηριότητας, το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό, αναπτυξιακό και κοινωνικό.

Του Παναγιώτη Αθανασόπουλου, συντονιστή της Νομαρχιακής Επιτροπής Μεσσηνίας της Νέας Αριστεράς 

Όποιος προσπαθεί να παρουσιάσει τα μπλόκα των αγροτών ως υπερβολή ή ως μια ακόμα «εθιμική» κινητοποίηση, είτε δεν καταλαβαίνει είτε συνειδητά υποτιμά την πραγματικότητα. Ιδιαίτερα στη Μεσσηνία, σε μια χρονική περίοδο που η ελαιοσυγκομιδή είναι ακόμα σε εξέλιξη, οι αγρότες δεν βγήκαν στον δρόμο για να ακουστούν. Βγήκαν γιατί δεν αντέχουν άλλο. Γιατί το μοντέλο που τους επιβλήθηκε τούς οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εγκατάλειψη της παραγωγής και στον αφανισμό.

ΕΙΝΑΙ Ν’ ΑΠΟΡΕΙΣ

Γιώργος Αρκουλής 

Πριν από 147 χρόνια (18 Δεκεμβρίου 1878) ήρθε στη ζωή ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς, τέταρτο παιδί του τσαγκάρη Βησσαρίωνα Τζουγκασβίλι και της πλύστρας συζύγου του Αικατερίνης, στο Γκόρι της Γεωργίας. Αυτό το παιδί, έμελλε να αποκτήσει απίστευτη δύναμη στα 30 από τα 75 χρόνια που έζησε και να προλάβει να εξοντώσει χιλιάδες ανθρώπους (χωρίς να περιλαμβάνονται σε αυτούς τα περίπου 20.000.000 σοβιετικών στρατιωτών, που χάθηκαν στον πόλεμο με τους Ναζί).

ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ

Του Σωτήρη Βλάχου 

Ο Λένιν συμφώνησε με τον Πρόεδρο της Κουμμουνιστικής διεθνούς ότι το 2^ο Συνέδριο της άξιζε να ονομαστεί παγκόσμιο. Και θα προσθέσει:

«Αυτό είναι μόνο μια αρχή. Το σπουδαίο όμως είναι πως έγινε πια αυτή η αρχή»     

Του Παναγιώτη Νίκα

Ο αείμνηστος Κων. Καραμανλής, με την ένταξή μας στην Ε.Ε, 45 χρόνια πίσω, είχε αναφερθεί στον κίνδυνο του  εθνικού πνιγμού, αν δεν μάθουμε να “κολυμπάμε’’, δηλαδή να ενεργούμε σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και κανόνες.

Οι Δήμοι της χώρας προχωρούν σε πλήρη κινητοποίηση στις 16 Δεκεμβρίου, διεκδικώντας την ουσιαστική ανεξαρτησία, αυτονομία και ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Της Μαργαρίτας Πουλοπούλου 

Την οργή και την αγανάκτηση των συγγενών των νεκρών των οποίων τα κόκαλα φυλάσσονται  σε οστεοθυρίδες και στην πρόσοψη υπήρχαν οι φωτογραφίες των δικών τους ανθρώπων προκάλεσε το γεγονός ότι -ενώ έγιναν οι εργασίες για νέες κλειδαριές στα οστεοφυλάκια- οι φωτογραφίες δεν τοποθετήθηκαν εκ νέου στις θέσεις τους αλλά σε… κάδο ανακύκλωσης.